Jacek Zabierowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 71: Linia 71:
  
 
{{DEFAULTSORT:Zabierowski, Jacek }}
 
{{DEFAULTSORT:Zabierowski, Jacek }}
[[Category:Uczony]]
+
[[Category:Uczeni]]

Wersja z 12:49, 17 gru 2013

Jacek Zabierowski
Nazwisko Zabierowski
Imię / imiona Jacek
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 1939–1996


Dyscyplina/specjalności górnictwo węgla i miedzi



Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złota Odznaka za Zasługi dla Górnictwa oraz wiele innych odznaczeń resortowych i regionalnych.
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19721981
ProrektorAGH19811984
DziekanWydział Górniczy19811981
DziekanWydział Górniczy19871990
DziekanWydział Górniczy19901993

Prof. zw. dr hab. inż. Jacek Zabierowski (1939–1996)

Specjalność: górnictwo węgla i miedzi

Urodził się 30 stycznia 1939 roku w Kowlu na Wołyniu. Zmarł w 1996 roku. Ukończył Wydział Górniczy AGH (1962). Po uzyskaniu dyplomu pracował w kopalniach rud żelaza. Od 1967 r. związany z Katedrą Ekonomiki i Organizacji Górnictwa AGH. Zajmował kolejno stanowiska st. asystenta, adiunkta i docenta. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1970 r., doktora habilitowanego w 1974 r. Tytuł prof. nadzw. uzyskał w 1983 r., prof. zw. w 1995 r.

Prodziekan Wydziału Górniczego (obecnie Wydział Górnictwa i Geoinżynierii) (1972–1981), kierownik Zakładu/Pracowni Programowania Inwestycji i Organizacji Budownictwa Górniczego (1975–1996), pełniący obowiązki dziekan Wydziału (1981), prorektor ds. studentów (1981–1984), profesor nadzwyczajny (1983–1994), dziekan Wydziału (1987–1993), profesor zwyczajny (1995–1996).

Staże: Zjednoczenie Kopalń Rud, Krzywy Róg, Ukraina (1964–1965), Wydział Geologiczno-Górniczy, Sofia (1982), Ministerstwo Górnictwa Węglowego, Pekin (1987).

Był członkiem wielu organizacji naukowych, zawodowych i społecznych, służących polskiemu górnictwu rud miedzi i węgla, m.in. Komitetu Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN, Komitetu Górnictwa PAN, Krajowej Rady Energetyki, Krakowej Rady Górnictwa, Rady Naukowej CPPGSMiE PAN.

Badania: opracowanie teoretycznych podstaw programów działalności górnictwa rud i węgla kamiennego (metody optymalizacji z zastosowaniem oceny wielokryterialnej i programowania dyskretnego, metoda wyboru racjonalnych parametrów wielkości głębokich kopalń polimetalicznych złuż rud).

Opublikował 58 prac oryginalnych, 2 książki i wykonał ponad 100 różnych ekspertyz związanych z górnictwem. Wiele jego prac stanowiło podstawę do podejmowania istotnych decyzji dla przemysłu górniczego w skali makroekonomicznej. Promotor prac doktorskich.

Gorący propagator czynnej rekreacji sportowej wśród studentów i pracowników Uczelni.

Źródło:

  • BIP AGH 1996 nr 26. s. 21
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 790
  • Kronika Wydziału Górniczego 1919–1999. Kraków 1999. S. 119