Jan Szlązak

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Szlązak
Jan Szlazak.jpg
Nazwisko Szlązak
Imię / imiona Jan
Tytuły / stanowiska Dr hab. inż., prof. AGH
Data urodzenia 5 listopada 1942
Miejsce urodzenia Stanisławów


Dyscyplina/specjalności górnictwo i geologia inżynierska, bezpieczeństwo pracy, aerologia górnicza
Pełnione funkcje wiceminister Gospodarki w latach 1997–2000
Wydział Wydział Górnictwa i Geoinżynierii


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi

Dr hab. inż., prof. AGH Jan Szlązak (1942–)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, bezpieczeństwo pracy, aerologia górnicza

Nota biograficzna

Urodził się 5 listopada 1943 roku w Stanisławowie.

W 1966 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Kopalni Węgla Kamiennego „Zabrze”. Przeszedł tam wszystkie szczeble kariery górniczej od stażysty do dyrektora kopalni. W tym czasie, przez 17 lat był czynnym ratownikiem górniczym i brał udział w licznych akcjach ratowniczych, a w okresie późniejszym także kierował samodzielnie akcjami ratowniczymi.

W latach 1993-1997 kierował zarządzał Rudzką Spółką Węglową, a następnie Jastrzębską Spółką Węglową, przeprowadzając w tych spółkach gruntowne reformy dostosowujące je do wymagań wolnego rynku.

Równolegle z pracą w przemyśle prowadził działalność naukowo–dydaktyczną.

W 1981 roku na podstawie pracy "Wpływ uszczelniania chodników przyścianowych na przepływ powietrza przez zroby", obronionej na Wydziale Górniczym AGH uzyskał doktorat.

Od stycznia 1998 roku był pracownikiem naukowo–dydaktycznym AGH. W latach 1998-2005 był adiunktem i kierownikiem Pracowni Bezpieczeństwa Pracy i Ergonomii w Górnictwie Katedry Górnictwa Podziemnego Wydziału Górniczego.

W 2000 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych. Od kwietnia 2003 roku do września 2007 roku pracował w AGH na stanowisku profesora nadzwyczajnego.

W 2012 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych.

W latach 1997-2000 pełnił funkcję Wiceministra Gospodarki. W tym czasie przeprowadzona była gruntowna reforma górnictwa węgla kamiennego. jest współautorem i współrealizatorem rządowego „Programu restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w Polsce w latach 1998 – 2002”. Program ten został wyróżniony w 2004 roku przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Zarządzania Projektami „jako przykład wybitnego i skutecznego zarządzania projektami”.

W okresie od sierpnia 2000 roku do 30 kwietnia 2002 roku pełnił funkcję wiceprezesa Południowego Koncernu Energetycznego odpowiedzialnego za strategię i rozwój firmy. Południowy Koncern Energetyczny dał podwaliny obecnej potęgi grupy kapitałowej „TAURON”.

Od 15 marca 2010 roku zatrudniony w Instytucie Eksploatacji Złóż, Wydz. Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W instytucie pełni funkcję Zastępcy Dyrektora Instytutu ds. Nauki. Od października 2013 roku pełni funkcję Kierownika Katedry Zarządzania i Inżynierii Bezpieczeństwa na wydziale.

Autor ponad 100 publikacji, kilku patentów i kilkudziesięciu opracowań dla przemysłu górniczego.

Promotor kilku prac doktorskich.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi, Nagroda Czarny Diament, Sztandar Pracy II klasy

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/szlazak-jan-03806

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 144
  • Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 130, 221, 227, 248, 269
  • [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 42, 536
  • Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919–1999. Kraków 1999, s. 116, 138, 202
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 354, [foto]

Artykuły

  • Szlązak J.: Wywiad z profesorem Janem Szlązakiem. Rozm. Cz. Ochab. Vivat Akademia : AGH 2011, nr 6, s. 60-62, [foto]

Inne


stan na dzień 12.03.2021