Władysław Przybyłowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 10 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 8: Linia 8:
 
|death_date=19 marca 1989
 
|death_date=19 marca 1989
 
|fields=elektryka, miernictwo elektryczne, gospodarka energetyczna
 
|fields=elektryka, miernictwo elektryczne, gospodarka energetyczna
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej (1959/1960)
+
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej (1958-1960)
 
|faculty=Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej
 
|faculty=Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej
 
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
 
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
}}
+
}}{{Funkcja
{{Funkcja
 
 
|Stanowisko=Prodziekan
 
|Stanowisko=Prodziekan
 
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej
 
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej
|Rok_od=1959
+
|Rok_od=1958
 
|Rok_do=1960
 
|Rok_do=1960
 
}}
 
}}
Linia 26: Linia 25:
 
Urodził się 28 września 1902 roku w Krakowie. Zmarł 19 marca 1989 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
 
Urodził się 28 września 1902 roku w Krakowie. Zmarł 19 marca 1989 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
  
W 1924 roku ukończył Wydział Mechaniczny i Elektryczny Politechniki Lwowskiej uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika i magistra inżyniera elektryka. Następnie w latach 1924-1926 pracował tam, jako asystent i starszy asystent. W latach 1926-1927 był wykładowcą w Wojskowej Szkole Mechaniczno-Hutniczej w Królewskiej Hucie, obecnie na terenie Chorzowa, a w latach 1927-1929 pracował w Pomorskiej Elektrowni Krajowej "Gródek", jako budowniczy elektrowni wodnych i projektant kierujący budową linii 60 kV Gródek-Toruń i Żur-Gdynia. W 1929 roku był kierownikiem biura projektów elektryfikacji województwa poznańskiego. W latach 1930-1934 był wykładowcą w Ślaskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach. Od 1934 roku pracował w Sląskich Zakładach Elektrycznych w Katowicach, gdzie w 1938 roku został zastępcą dyrektora. W czasie okupacji ukrywał się, pracując też jako handlowiec w Firmie "SIEW". Po Zakończeniu wojny brał czynny udział w odbudowie energetyki śląskiej i krakowskiej. W 1945 roku był współorganizatorem, a w latach 1945-1946 był dyrektorem Zakładów Energetycznych Okręgu Krakowskiego. W latach 1046-1950 pracował w Banku Inwestycyjnym w Katowicach, zajmując się również wykładami w szkolnictwie technicznym na Śląsku.
+
W 1924 roku ukończył Wydział Mechaniczny i Elektryczny Politechniki Lwowskiej uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika i magistra inżyniera elektryka. Następnie w latach 1924-1926 pracował tam, jako asystent i starszy asystent. W latach 1926-1927 był wykładowcą w Wojskowej Szkole Mechaniczno-Hutniczej w Królewskiej Hucie, obecnie na terenie Chorzowa, a w latach 1927-1929 pracował w Pomorskiej Elektrowni Krajowej "Gródek", jako budowniczy elektrowni wodnych i projektant kierujący budową linii 60 kV Gródek-Toruń i Żur-Gdynia. W 1929 roku był kierownikiem biura projektów elektryfikacji województwa poznańskiego. W latach 1930-1934 był wykładowcą w Ślaskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach. Od 1934 roku pracował w Sląskich Zakładach Elektrycznych w Katowicach, gdzie w 1938 roku został zastępcą dyrektora. W czasie okupacji ukrywał się, pracując też jako handlowiec w Firmie "SIEW". Po Zakończeniu wojny brał czynny udział w odbudowie energetyki śląskiej i krakowskiej. W 1945 roku był współorganizatorem, a w latach 1945-1946 był dyrektorem Zakładów Energetycznych Okręgu Krakowskiego. W latach 1946-1950 pracował w Banku Inwestycyjnym w Katowicach, zajmując się również wykładami w szkolnictwie technicznym na Śląsku.
  
 
W 1950 roku powrócił do Krakowa i rozpoczął pracę w Banku Inwestycyjnym. Równolegle był wykładowcą w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej.
 
W 1950 roku powrócił do Krakowa i rozpoczął pracę w Banku Inwestycyjnym. Równolegle był wykładowcą w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej.
Linia 32: Linia 31:
 
Od 1955 roku aż do przejścia na emeryturę w 1972 roku pracował w AGH. Początkowo był zastępcą profesora w Katedrze i Zakładzie Urządzeń Elektrycznych i Sieci [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]], który w 1957 roku zmienia nazwę na [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].   
 
Od 1955 roku aż do przejścia na emeryturę w 1972 roku pracował w AGH. Początkowo był zastępcą profesora w Katedrze i Zakładzie Urządzeń Elektrycznych i Sieci [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]], który w 1957 roku zmienia nazwę na [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].   
  
W 1964 roku otrzymał tytuł docenta. Prowadził wykłady z miernictwa elektrycznego oraz gospodarki energetycznej w przemyśle i górnictwie. Był organizatorem i długoletnim kierownikiem Studium Wieczorowego. W roku akademickim 1959/1960 był prodziekanem Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. Wydatnie przyczynił się do rozwoju studiów elektronicznych.
+
W 1964 roku otrzymał tytuł docenta.  
 +
 
 +
Prowadził wykłady z miernictwa elektrycznego oraz gospodarki energetycznej w przemyśle i górnictwie. Był organizatorem i długoletnim kierownikiem Studium Wieczorowego. W latach 1958-1960 był prodziekanem Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. Wydatnie przyczynił się do rozwoju studiów elektronicznych.
  
 
W roku akademickim 1967/1968 i 1970/1971 był kierownikiem Punktu Konsultacyjnego w Tarnowie.
 
W roku akademickim 1967/1968 i 1970/1971 był kierownikiem Punktu Konsultacyjnego w Tarnowie.
Linia 43: Linia 44:
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Elektryków Polskich i Naczelnej Organizacji Technicznej, Medal im. M. Pożarskiego, honorowy członek SEP.
 
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Elektryków Polskich i Naczelnej Organizacji Technicznej, Medal im. M. Pożarskiego, honorowy członek SEP.
 
 
==== Bibliografia publikacji ====
 
  
 
== Źródła do biogramu ==
 
== Źródła do biogramu ==
  
 
==== Książki ====
 
==== Książki ====
 
+
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
 
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 1. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2009, s. 167-168, [foto]
 
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 1. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2009, s. 167-168, [foto]
 
* [Skład Osobowy AGH … 1955/56]. Kraków 1956, s. 212, 214, 222, 257, 259, 261
 
* [Skład Osobowy AGH … 1955/56]. Kraków 1956, s. 212, 214, 222, 257, 259, 261
Linia 58: Linia 56:
 
* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s.81
 
* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s.81
 
* [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s.84, 85, 88
 
* [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s.84, 85, 88
 
  
 
==== Inne ====
 
==== Inne ====

Aktualna wersja na dzień 16:41, 28 sty 2020

Władysław Przybyłowski
Władysław Przybyłowski.jpg
Nazwisko Przybyłowski
Imię / imiona Władysław
Tytuły / stanowiska Doc. mgr inż.
Data urodzenia 28 września 1902
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 19 marca 1989
Dyscyplina/specjalności elektryka, miernictwo elektryczne, gospodarka energetyczna
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej (1958-1960)
Wydział Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej19581960

Doc. mgr inż. Władysław Przybyłowski (1902-1989)

Dyscyplina/specjalności:elektryka, miernictwo elektryczne, gospodarka energetyczna

Nota biograficzna

Urodził się 28 września 1902 roku w Krakowie. Zmarł 19 marca 1989 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1924 roku ukończył Wydział Mechaniczny i Elektryczny Politechniki Lwowskiej uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika i magistra inżyniera elektryka. Następnie w latach 1924-1926 pracował tam, jako asystent i starszy asystent. W latach 1926-1927 był wykładowcą w Wojskowej Szkole Mechaniczno-Hutniczej w Królewskiej Hucie, obecnie na terenie Chorzowa, a w latach 1927-1929 pracował w Pomorskiej Elektrowni Krajowej "Gródek", jako budowniczy elektrowni wodnych i projektant kierujący budową linii 60 kV Gródek-Toruń i Żur-Gdynia. W 1929 roku był kierownikiem biura projektów elektryfikacji województwa poznańskiego. W latach 1930-1934 był wykładowcą w Ślaskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach. Od 1934 roku pracował w Sląskich Zakładach Elektrycznych w Katowicach, gdzie w 1938 roku został zastępcą dyrektora. W czasie okupacji ukrywał się, pracując też jako handlowiec w Firmie "SIEW". Po Zakończeniu wojny brał czynny udział w odbudowie energetyki śląskiej i krakowskiej. W 1945 roku był współorganizatorem, a w latach 1945-1946 był dyrektorem Zakładów Energetycznych Okręgu Krakowskiego. W latach 1946-1950 pracował w Banku Inwestycyjnym w Katowicach, zajmując się również wykładami w szkolnictwie technicznym na Śląsku.

W 1950 roku powrócił do Krakowa i rozpoczął pracę w Banku Inwestycyjnym. Równolegle był wykładowcą w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej.

Od 1955 roku aż do przejścia na emeryturę w 1972 roku pracował w AGH. Początkowo był zastępcą profesora w Katedrze i Zakładzie Urządzeń Elektrycznych i Sieci Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa, który w 1957 roku zmienia nazwę na Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej.

W 1964 roku otrzymał tytuł docenta.

Prowadził wykłady z miernictwa elektrycznego oraz gospodarki energetycznej w przemyśle i górnictwie. Był organizatorem i długoletnim kierownikiem Studium Wieczorowego. W latach 1958-1960 był prodziekanem Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. Wydatnie przyczynił się do rozwoju studiów elektronicznych.

W roku akademickim 1967/1968 i 1970/1971 był kierownikiem Punktu Konsultacyjnego w Tarnowie.

Był autorem wielu publikacji naukowo-dydaktycznych. Jako ekspert współpracował z biurami projektów.

Od 1926 roku związany ze Stowarzyszeniem Elektryków Polskich. W okresie międzywojennym uczestniczył w kolejnych Zjazdach SEP.Był inicjatorem utworzenia i aktywnym działaczem Naczelnej Organizacji Technicznej.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Elektryków Polskich i Naczelnej Organizacji Technicznej, Medal im. M. Pożarskiego, honorowy członek SEP.

Źródła do biogramu

Książki

  • Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
  • Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 1. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2009, s. 167-168, [foto]
  • [Skład Osobowy AGH … 1955/56]. Kraków 1956, s. 212, 214, 222, 257, 259, 261
  • [Skład Osobowy AGH … 1956/57]. Kraków 1957, s. 196,198, 203, 240, 243, 244
  • [Skład Osobowy AGH … 1959/60]. Kraków 1959, s. 13
  • [Skład Osobowy AGH … 1961/62]. Kraków 1964, s.46
  • [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s.81
  • [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s.84, 85, 88

Inne

  • Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 16.12. 2019]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/