Henryk Bogowid Korwin-Krukowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
Linia 1: Linia 1:
 
{{Infobox scientist
 
{{Infobox scientist
 
|family-name=Korwin-Krukowski
 
|family-name=Korwin-Krukowski
|given-name=Henryk
+
|given-name=Henryk Bogowid
|additional-name=Bogowid
 
 
|honorific-prefix=Prof. zw. inż.
 
|honorific-prefix=Prof. zw. inż.
 
|image=Henryk_Korwin-Krukowski.jpg
 
|image=Henryk_Korwin-Krukowski.jpg
|birth_date=1860
+
|birth_date=23 lutego 1860
 
|birth_place=Myzie-Saki
 
|birth_place=Myzie-Saki
|death_date=1937
+
|death_date=19 kwietnia 1937
 
|death_place=Warszawa
 
|death_place=Warszawa
 
|fields=metalurgia
 
|fields=metalurgia
|function=Rektor Akademii Górniczej w latach 1930–1931
+
|function=Rektor Akademii Górniczej (1930–1931)
 
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
 
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
 
|dhc_year=1934
 
|dhc_year=1934
 +
|honorAGH=Profesor Honorowy AG (1934)
 
|name=Henryk Bogowid Korwin-Krukowski
 
|name=Henryk Bogowid Korwin-Krukowski
 
|honorific-suffix=
 
|honorific-suffix=
Linia 52: Linia 52:
 
Specjalność: metalurgia
 
Specjalność: metalurgia
  
Urodził się 23 lutego 1860 roku w Myzie-Sakach pow. kobryński, guberni grodzieńskiej, zmarł 19 kwietnia 1937 roku w Warszawie. Ukończył Instytut Górniczy w Petersburgu. Początkowo pracował w przemyśle rosyjskim, od 1914 r. rozpoczął pracę na kursach zawodowych w Warszawie. Był jednym z założycieli Politechniki Warszawskiej. Docent technologii metali i kierownik Zakładu Metalurgicznego PW. W 1920 r. został powołany na profesora i organizatora Wydziału Hutniczego AG. W 1921 r. rozpoczął wykłady z metalografii i obróbki cieplnej. Nie zgodził się zostać Dziekanem Wydz. Hutniczego, jednak jako organizator tego Wydziału i początkowo jako jedyny metalurg wśród profesorów Akademii, był właściwie jego faktycznym kierownikiem. W latach 1925–1929 pełnił funkcję Prodziekana. Brał również czynny udział w pracach Komitetu Rozbudowy Wydziału Hutniczego z Funduszu Daru Polskiego Hutnictwa Żelaza.
+
== Życiorys ==
  
Doktor honoris causa AGH (w 1934 r.).
+
Urodził się 23 lutego 1860 roku w Myzie-Sakach pow. kobryński, guberni grodzieńskiej, zmarł 19 kwietnia 1937 roku w Warszawie. Ukończył Instytut Górniczy w Petersburgu. Początkowo pracował w przemyśle rosyjskim, od 1914 r. rozpoczął pracę na kursach zawodowych w Warszawie. Był jednym z założycieli Politechniki Warszawskiej. Docent technologii metali i kierownik Zakładu Metalurgicznego PW. W 1920 r. został powołany na profesora i organizatora Wydziału Hutniczego AG. W 1921 r. rozpoczął wykłady z metalografii i obróbki cieplnej. Nie zgodził się zostać Dziekanem Wydz. Hutniczego, jednak jako organizator tego Wydziału i początkowo jako jedyny metalurg wśród profesorów Akademii, był właściwie jego faktycznym kierownikiem. W latach 1925–1929 pełnił funkcję Prodziekana Wydziału Hutniczego. W latach 1930-1931 pełnił funkcję Rektora AG. Brał również czynny udział w pracach Komitetu Rozbudowy Wydziału Hutniczego z Funduszu Daru Polskiego Hutnictwa Żelaza.
  
Współpracował z wieloma stowarzyszeniami technicznymi, brał udział w Komisji Słownictwa Technicznego ANT, redagował również dział hutniczy w „Przeglądzie Górniczo-Hutniczym”. Jego dorobek naukowy został tylko w części opublikowany, reszta pozostała w postaci notatek i zapisków. W pracach tych poruszał nie tylko zagadnienia rud żelaznych, biegu wielkiego pieca, koksowania węgli, ale i stali damasceńskiej.
+
Doktor honoris causa AG (w 1934 r.).
 +
 
 +
Współpracował z wieloma stowarzyszeniami technicznymi, członek Komisji Słownictwa Technicznego ANT, redagował również dział hutniczy w „Przeglądzie Górniczo-Hutniczym”. Jego dorobek naukowy został tylko w części opublikowany, reszta pozostała w postaci notatek i zapisków. W pracach tych poruszał nie tylko zagadnienia rud żelaznych, biegu wielkiego pieca, koksowania węgli, ale i stali damasceńskiej.
 +
 
 +
== Odznaczenia i nagrody ==
 +
 
 +
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Order Św. Stanisława III kl.
  
 
Źródło:
 
Źródło:

Wersja z 14:33, 12 wrz 2014

Henryk Bogowid Korwin-Krukowski
Henryk Korwin-Krukowski.jpg
Nazwisko Korwin-Krukowski
Imię / imiona Henryk Bogowid
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Tytuły honorowe AGH Profesor Honorowy AG (1934)
Data urodzenia 23 lutego 1860
Miejsce urodzenia Myzie-Saki
Data śmierci 19 kwietnia 1937
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności metalurgia
Pełnione funkcje Rektor Akademii Górniczej (1930–1931)
Wydział Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1934


FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Hutniczy19251929
RektorAG19301931

Prof. zw. inż. Henryk Bogowid Korwin-Krukowski (1860–1937)

Specjalność: metalurgia

Życiorys

Urodził się 23 lutego 1860 roku w Myzie-Sakach pow. kobryński, guberni grodzieńskiej, zmarł 19 kwietnia 1937 roku w Warszawie. Ukończył Instytut Górniczy w Petersburgu. Początkowo pracował w przemyśle rosyjskim, od 1914 r. rozpoczął pracę na kursach zawodowych w Warszawie. Był jednym z założycieli Politechniki Warszawskiej. Docent technologii metali i kierownik Zakładu Metalurgicznego PW. W 1920 r. został powołany na profesora i organizatora Wydziału Hutniczego AG. W 1921 r. rozpoczął wykłady z metalografii i obróbki cieplnej. Nie zgodził się zostać Dziekanem Wydz. Hutniczego, jednak jako organizator tego Wydziału i początkowo jako jedyny metalurg wśród profesorów Akademii, był właściwie jego faktycznym kierownikiem. W latach 1925–1929 pełnił funkcję Prodziekana Wydziału Hutniczego. W latach 1930-1931 pełnił funkcję Rektora AG. Brał również czynny udział w pracach Komitetu Rozbudowy Wydziału Hutniczego z Funduszu Daru Polskiego Hutnictwa Żelaza.

Doktor honoris causa AG (w 1934 r.).

Współpracował z wieloma stowarzyszeniami technicznymi, członek Komisji Słownictwa Technicznego ANT, redagował również dział hutniczy w „Przeglądzie Górniczo-Hutniczym”. Jego dorobek naukowy został tylko w części opublikowany, reszta pozostała w postaci notatek i zapisków. W pracach tych poruszał nie tylko zagadnienia rud żelaznych, biegu wielkiego pieca, koksowania węgli, ale i stali damasceńskiej.

Odznaczenia i nagrody

Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Order Św. Stanisława III kl.

Źródło:

  • Biuletyn Informacyjny Pracowników [AGH] 1994 nr 5. s. 6, 18
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). s. 116–118