Antoni Łukasz Pasierb: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
 
{{Infobox scientist
 
{{Infobox scientist
 
|family-name=Pasierb
 
|family-name=Pasierb
|given-name=Antoni Łukasz  
+
|given-name=Antoni Łukasz
 
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
 
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
 
|image=Antoni_Pasierb.jpg
 
|image=Antoni_Pasierb.jpg
 
|birth_date=15 października 1940
 
|birth_date=15 października 1940
|death_date=2006
+
|birth_place=Sokołów Małopolski
 +
|death_date=21 października 2006
 
|fields=metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali
 
|fields=metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali
|function=Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych w latach 1990–1996
+
|function=Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1990–1996)
 
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
 
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski OOP (2000), III nagroda indywidualna Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne (1999), Złote medale Międzynarodowych Targów Wynalazczości „Brussels-Eureka” (1997, 1999), Złoty Medal Międzynarodowej Wystawy Wynalazków w Genewie (1997), Special Merit Award — Techno Messe Kansai w Osace (1997), Medal KEN.
+
|awards=Krzyż Kawalerski OOP
 
|name=Antoni Łukasz Pasierb
 
|name=Antoni Łukasz Pasierb
 
|honorific-suffix=
 
|honorific-suffix=
Linia 48: Linia 49:
  
 
Specjalność: metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali
 
Specjalność: metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali
 
+
== Życiorys ==
 
Urodził się 15 października 1940 roku w Sokołowie Małopolskim. Zmarł 21 października 2006 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Absolwent AGH 1963, doktor 1969, doktor habilitowany 1980, profesor (tytuł) 1992.
 
Urodził się 15 października 1940 roku w Sokołowie Małopolskim. Zmarł 21 października 2006 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Absolwent AGH 1963, doktor 1969, doktor habilitowany 1980, profesor (tytuł) 1992.
  
Linia 55: Linia 56:
 
Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych i organizacji inżynierskich m.in. SITPH (od 1965 r.), Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów (od 1996 r., a od 2003 r. prezes Koła Krakowskiego).
 
Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych i organizacji inżynierskich m.in. SITPH (od 1965 r.), Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów (od 1996 r., a od 2003 r. prezes Koła Krakowskiego).
  
Główne kierunki działalności naukowej Profesora związane były z teoretyczną analizą naprężeń i odkształceń w procesach wzdłużnego i skośnego walcowania oraz procesem ciągnienia rur. Prowadził prace teoretyczne i konstrukcyjne związane z procesem walcowania rur poprzecznie żebrowanych, które doprowadziły do uruchomeinia produkcji rur żebrowanych o najwyższych parametrach jakościowych i o nowatorskich rozwiązaniach konstrukcyjnych i cieplnych. Znaczącym dorobkiem Profesora są prace poświęcone badaniom zjawisk tarcia w procesach przeróbki plastycznej oraz rozwiązania utylitarne w zakresie opracowania nowych receptur smarów i olejów emulgujących do przeróbki plastycznej metali nieżelaznych.
+
Główne kierunki działalności naukowej Profesora związane były z teoretyczną analizą naprężeń i odkształceń w procesach wzdłużnego i skośnego walcowania oraz procesem ciągnienia rur. Prowadził prace teoretyczne i konstrukcyjne związane z procesem walcowania rur poprzecznie żebrowanych, które doprowadziły do uruchomienia produkcji rur żebrowanych o najwyższych parametrach jakościowych i o nowatorskich rozwiązaniach konstrukcyjnych i cieplnych. Znaczącym dorobkiem Profesora są prace poświęcone badaniom zjawisk tarcia w procesach przeróbki plastycznej oraz rozwiązania utylitarne w zakresie opracowania nowych receptur smarów i olejów emulgujących do przeróbki plastycznej metali nieżelaznych.
  
Był autorem wielu publikacji w czasopismach krajowych i zagraniczmych, kilkunastu patentów, bardzo licznych prac naukowo-badawczych i ekspertyz. Promotor prac magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych.
+
Był autorem wielu publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych, kilkunastu patentów, bardzo licznych prac naukowo-badawczych i ekspertyz. Promotor prac magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych.
  
 
Profesor Pasierb był wybitnym specjalistą w dziedzinie przetwórstwa metali, cenionym i lubianym przez studentów nauczycielem akademickim, wieloletnim animatorem i opiekunem studenckiego ruchu naukowego.
 
Profesor Pasierb był wybitnym specjalistą w dziedzinie przetwórstwa metali, cenionym i lubianym przez studentów nauczycielem akademickim, wieloletnim animatorem i opiekunem studenckiego ruchu naukowego.
 +
== Odznaczenia i nagrody ==
 +
Krzyż Kawalerski OOP, III nagroda indywidualna Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne, Złote medale Międzynarodowych Targów Wynalazczości „Brussels-Eureka”, Złoty Medal Międzynarodowej Wystawy Wynalazków w Genewie, Special Merit Award — Techno Messe Kansai w Osace, Medal KEN.
  
 
Źródło:
 
Źródło:

Wersja z 13:23, 23 lip 2014

Antoni Łukasz Pasierb
Antoni Pasierb.jpg
Nazwisko Pasierb
Imię / imiona Antoni Łukasz
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 15 października 1940
Miejsce urodzenia Sokołów Małopolski
Data śmierci 21 października 2006
Dyscyplina/specjalności metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1990–1996)
Wydział Wydział Metali Nieżelaznych


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Metali Nieżelaznych19811983
DziekanWydział Metali Nieżelaznych19901993
DziekanWydział Metali Nieżelaznych19931996

Prof. dr hab. inż. Antoni Łukasz Pasierb (1940–2006)

Specjalność: metalurgia; metaloznawstwo, przeróbka plastyczna metali

Życiorys

Urodził się 15 października 1940 roku w Sokołowie Małopolskim. Zmarł 21 października 2006 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Absolwent AGH 1963, doktor 1969, doktor habilitowany 1980, profesor (tytuł) 1992.

Działalność naukową i dydaktyczną rozpoczął w 1963 roku jako asystent na nowo utworzonym Wydziale Metali Nieżelaznych. W tym też roku odbył staż w Instytucie Stali Stopów w Moskwie. W latach 1981–1983 pełnił funkcję prodziekana ds. studenckich, a w latach 1990–1996 funkcję dziekana WMN. Od 2003 roku profesor zwyczajny Akademii Górniczo-Hutniczej.

Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych i organizacji inżynierskich m.in. SITPH (od 1965 r.), Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów (od 1996 r., a od 2003 r. prezes Koła Krakowskiego).

Główne kierunki działalności naukowej Profesora związane były z teoretyczną analizą naprężeń i odkształceń w procesach wzdłużnego i skośnego walcowania oraz procesem ciągnienia rur. Prowadził prace teoretyczne i konstrukcyjne związane z procesem walcowania rur poprzecznie żebrowanych, które doprowadziły do uruchomienia produkcji rur żebrowanych o najwyższych parametrach jakościowych i o nowatorskich rozwiązaniach konstrukcyjnych i cieplnych. Znaczącym dorobkiem Profesora są prace poświęcone badaniom zjawisk tarcia w procesach przeróbki plastycznej oraz rozwiązania utylitarne w zakresie opracowania nowych receptur smarów i olejów emulgujących do przeróbki plastycznej metali nieżelaznych.

Był autorem wielu publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych, kilkunastu patentów, bardzo licznych prac naukowo-badawczych i ekspertyz. Promotor prac magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych.

Profesor Pasierb był wybitnym specjalistą w dziedzinie przetwórstwa metali, cenionym i lubianym przez studentów nauczycielem akademickim, wieloletnim animatorem i opiekunem studenckiego ruchu naukowego.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski OOP, III nagroda indywidualna Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne, Złote medale Międzynarodowych Targów Wynalazczości „Brussels-Eureka”, Złoty Medal Międzynarodowej Wystawy Wynalazków w Genewie, Special Merit Award — Techno Messe Kansai w Osace, Medal KEN.

Źródło:

  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 755
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 268
  • Rudy i Metale Nieżelazne. 2005 [nr] 10–11. s. [482], [484], portr.
  • Dziennik Polski 2006 nr 250 (25 X 2006). s. 12 [nekrologi]
  • Dziennik Polski 2006 nr 251 (26 X 2006). s. 13 [nekrologi]