Rafał Adam Pajda

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Adam Pajda
Rafal Pajda.jpg
Nazwisko Pajda
Imię / imiona Rafał Adam
Tytuły / stanowiska Dr hab. inż., prof. nadzw. AGH
Data urodzenia 16 kwietnia 1955
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 26 kwietnia 2003
Dyscyplina/specjalności ekonomia, ekonomika przemysłu, ekonomika surowców mineralnych, makroekonomia, mikroekonomia
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Zarządzania AGH (1999–2002)
Wydział Wydział Zarządzania



FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Zarządzania19992002


Dr hab. inż., prof. nadzw. AGH Rafał Adam Pajda (1955–2003)

Dyscyplina/specjalności: ekonomia, ekonomika przemysłu, ekonomika surowców mineralnych, makroekonomia, mikroekonomia

Nota biograficzna

Urodził się 16 kwietnia 1955 roku w Krakowie. Zmarł 26 kwietnia 2003 roku. Został pochowany w Krakowie na Cmentarzu Batowickim.

W latach 1974–1979 studiował w Instytucie Organizacji i Zarządzania Przemysłem AGH. Od 1 października 1977 roku jeszcze jako student V roku odbywał staż asystencki w Instytucie Nauk Społecznych AGH, gdzie następnie był asystentem i starszym asystentem. Staż przemysłowy odbył w Hucie Katowice. W 1986 roku obronił pracę doktorską na Wydziale Wiertniczo-Naftowym AGH, a w 1994 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na Wydziale Ekonomii Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Od 1997 roku był profesorem nadzwyczajnym AGH.

Od 1999 do 2003 roku był kierownikiem Katedry Ekonomii i Gospodarki Zasobami Przyrody Wydziału Zarządzania AGH. W latach 1999-2002 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Zarządzania AGH. Był profesorem na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości w Krakowie.

W swojej działalności naukowej koncentrował się przede wszystkim na badaniach możliwości lokalnego wykorzystania małych złóż gazu ziemnego oraz węgla brunatnego, w późniejszych latach również na polityce gospodarczej oraz zagadnieniu ubóstwa społeczeństwa.

Był autorem kilku książek oraz ponad 70 publikacji naukowych. Uczestniczył w wielu konferencjach, wygłaszając referaty, będąc członkiem komitetów naukowych, programowych i organizacyjnych. Do jego najważniejszych osiągnięć należą: udział w programie Zielone Płuca Polski, koordynowanym w latach 1996–1997 przez ówczesne Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz program pod nazwą „Małe złoża węgla brunatnego”.

Był członkiem polskich oddziałów dwóch międzynarodowych organizacji: Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych (EAERE) oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Edukacji w zakresie Biznesu (SIEC/ISBE).


Źródła do biogramu

Książki

  • Informator nauki polskiej 2000. T. 4b: Ludzie nauki P - Ż. Warszawa 2000, s. 677
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 265, [foto]

Artykuły

  • Preisner L.: Profesor Rafał Pajda (1955-2003). Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 2003, nr 120/121, s. 17, [foto]