Jerzy Grzymek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Doktorzy honoris causa” na „Doktorzy honoris causa AGH”)
m (zamienił w treści „{{Infobox dhc” na „{{Infobox scientist”)
Linia 1: Linia 1:
{{Infobox dhc
+
{{Infobox scientist
 
| name = Jerzy Grzymek
 
| name = Jerzy Grzymek
 
| family-name = Grzymek
 
| family-name = Grzymek

Wersja z 12:32, 8 lip 2014

Jerzy Grzymek
Jerzy Grzymek.jpg
Nazwisko Grzymek
Imię / imiona Jerzy
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia 1908
Data śmierci 1990
Dyscyplina/specjalności technologia związków siarkowych i związków glinu
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Ceramicznego (1964–1968)
Wydział Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1979
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH za zasługi dla rozwoju chemii, a w szczególności fizykochemii stosowanej materiałów budowlanych oraz kompleksowych metod wytwarzania materiałów wiążących z ubogich rud i odpadów przemysłowych wraz z uznaną w świecie metodą pozyskiwania tlenku glinu i cementów szybkosprawnych
Odznaczenia i nagrody Krzyż Komandorski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą, nagrody państwowe I i II stopnia oraz inne odznaczenia państwowe.
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Ceramiczny19641967

Prof. zw. dr inż. Jerzy Grzymek (1908–1990)

Specjalność: technologia związków siarkowych i związków glinu

Urodził się w Iwkowej k. Brzeska, zmarł w Krakowie. Ukończył Gimn. im. Jana Sobieskiego w Krakowie oraz studia chemiczne w Politechnice Lwowskiej, tutaj podjął pracę jako st. asystent w Kat. Technologii Wielkiego Przemysłu Nieorganicznego i Elektrochemii Technicznej (1932–35). Od 1950 r. związany z AGH — kierownik Katedry Technologii Materiałów Wiążących, prof. nadzw. (1954), dziekan Wydz. Ceramicznego (1964–68), prof. zw. (1971). Pracował również w kilku instytutach i przedsiębiorstwach związanych z produkcją materiałów budowlanych i ceramiki. Używał pseudonimów: Jerzy Miecznikowski, Wiśniewski.

W latach 1950–82 oraz 1986–90 prowadził w AGH wykłady z technologii wiążących materiałów budowlanych. Jest autorem kilkudziesięciu opracowań i monografii z zakresu technologii związków siarkowych, technologii związków glinu, technologii materiałów budowlanych. Opracował m.in. metodę Grzymka spiekowego otrzymywania Al2O3 o wysokiej czystości z tanich surowców nieboksytowych. Jest autorem kilku patentów zagranicznych.

Był organizatorem Wydz. Ceramicznego w AGH oraz Inst. Technologii Krzemianów w Warszawie, Inst. Przemysłu Wiążących Materiałów Budowlanych w Opolu, inicjator budowy cementowni „Nowiny” w Kielcach. Doktor Honoris Causa AGH (1979).

Źródło:

  • Uczeni Polscy XIX-XX stulecia. T. 1. s. 603–605