Jan Kanty Markielowski

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kanty Markielowski
Jan Kanty Markielowski.jpg
Nazwisko Markielowski
Imię / imiona Jan Kanty
Tytuły / stanowiska Doc. dr inż.
Data urodzenia 12 października 1924
Miejsce urodzenia Wadowice
Data śmierci 30 kwietnia 2011
Dyscyplina/specjalności maszyny elektryczne, silniki indukcyjne
Wydział Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi

Doc. dr inż. Jan Kanty Markielowski (1924-2011)

Dyscyplina/specjalności: maszyny elektryczne, silniki indukcyjne

Nota biograficzna

Urodził się 12 października 1924 roku w Wadowicach. Zmarł 30 kwietnia 2011 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1946 roku rozpoczął studia na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczej, jednakże po pierwszym roku studiów przeniósł się na Wydział Elektromechaniczny AG. W 1951 roku ukończył studia uzyskując tytuł magistra nauk technicznych i inżyniera elektromechanika.

Już podczas studiów - w 1950 roku - został młodszym asystentem w Katedrze Maszynoznawstwa I Wydziału Elektromechanicznego. Od 1955 roku był starszym asystentem w Katedrze i Zakładzie Maszyn Elektrycznych Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa. W latach 1962-1966 zajmował się badaniami naukowymi oraz prowadzeniem wykładów i ćwiczeń w zakresie maszyn elektrycznych. W 1964 roku w Katedrze Maszyn i Pomiarów Elektrycznych Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej obronił pracę doktorską "Niektóre problemy silników klatkowych do pracy przerywanej o częstych załączeniach", a w czerwcu 1965 roku Rada Wydziału nadała Mu stopień naukowy doktora nauk technicznych.

W 1966 roku podjął również pracę w Dziale Studiów w Biurze Studiów i Projektów Kruszyw i Surowców Mineralnych w Krakowie, a od roku akademickiego 1967/1968 w Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Kielcach na Wydziale Elektrycznym.

We wrześniu 1968 roku rozpoczął pracę w Dziale Studiów Biura Projektów Przemysłu Cementowego i Wapiennego w Krakowie. W kwietniu 1970 roku został przez Ministerstwo Oświaty i Szkolnictwa Wyższego powołany na stanowisko docenta w Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Kielcach. Pracował tam do 1975 roku. Od kwietnia 1975 roku był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Politechniki Krakowskiej, początkowo na Wydziale Transportu, a następnie Wydziale Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej. Na Politechnice pełnił wiele funkcji organizacyjnych. Był m.in., kierownikiem Zakładu i Laboratorium Maszyn Elektrycznych, zastępcą dyrektora Instytutu ds. Dydaktyczno-Wychowawczych oraz przez dwie kadencje - dziekanem ds. Dydaktyczno-Wychowawczych Wydziału Transportu.

Był autorem i współautorem kilkudziesięciu publikacji naukowych.

Był członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskich. W 1986 roku był organizatorem III Ogólnopolskiej Konferencji NT "Elektrotechnika, elektronika i automatyka w transporcie szynowym" SEMTRAk-86.

W październiku 1991 roku przeszedł na emeryturę.

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Złota i Srebrna Odznaka Honorowa SEP, Srebrna i Złota Odznaka Honorowa NOT, Medal Pamiątkowy im. Stanisława Bielińskiego, Nagroda Rektora PK - wielokrotnie.

Źródła do biogramu

Książki

  • [Skład Osobowy AGH... 1950/51]. Kraków 1951, s. 40, 53
  • [Skład Osobowy AGH... 1951/52]. Kraków 1952, s. 108
  • [Skład Osobowy AGH... 1955/56]. Kraków 1956, s. 210
  • Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 2. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2019, s. 85-87, [foto]