Aleksander Lisowski

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Lisowski
Aleksander Lisowskii.jpg
Nazwisko Lisowski
Imię / imiona Aleksander
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia 6 marca 1919
Miejsce urodzenia Tuapse
Data śmierci 25 czerwca 1976
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności wytrzymałość materiałów, statyka konstrukcji
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Wytrzymałości Materiałów Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa AGH (1952-1962)
Wydział Wydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Prof. zw. dr inż. Aleksander Lisowski (1919–1976)

Dyscyplina/specjalności: wytrzymałość materiałów, statyka konstrukcji

Nota biograficzna

Urodził się 6 marca 1919 roku w Tuapse (Kraj Krasnodarski, Rosja). Zmarł 25 czerwca 1976 roku w Warszawie.

Od 1920 roku mieszkał wraz z rodzicami w Puławach. Podczas okupacji pracował jako robotnik, a następnie jako majster w warsztacie rzeźbiarsko-stolarskim w Puławach.

Po uruchomieniu filii Politechniki Warszawskiej w oswobodzonym Lublinie, wstąpił na Wydział Inżynierii Lądowej. Studia ukończył w 1947 roku uzyskując dyplom inżyniera budownictwa.

Doktoryzował się w 1951 roku, stanowisko docenta uzyskał w 1954 roku. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1957 roku, profesorem zwyczajnym został w 1963 roku.

W latach 1947–1949 pracował jako inspektor budów w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym, a następnie jako konstruktor w Biurze Projektów MON.

We wrześniu 1949 roku rozpoczął pracę w Katedrze Konstrukcji Stalowych, a następnie w Katedrze Wytrzymałości Materiałów Politechniki Warszawskiej na stanowisku starszego asystenta, a następnie adiunkta.

Z AGH związany w latach 1952-1962, gdzie pracował jako docent, następnie zastępca profesora na stanowisku kierownika Katedry Wytrzymałości Materiałów Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa. Prowadził wykłady z wytrzymałości materiałów, statyki konstrukcji, teorii sprężystości i plastyczności oraz teorii drgań. Utworzył i był kierownikiem Pracowni Modelowego Badania Powłok IPPT PAN, która działała do lutego 1962 roku.

Po dziesięciu latach pracy w AGH, we wrześniu 1962 r. rozpoczął pracę na Politechnice Krakowskiej, gdzie objął kierownictwo Katedry Matematyki.

We wrześniu 1973 roku wyjechał z Krakowa do Warszawy, gdzie podjął pracę na Politechnice Warszawskiej. Pracował tam aż do śmierci.

Jest autorem około 130 pozycji, w tym 13 skryptów i 8 książek. Znaczna część publikacji została zamieszczona w renomowanych czasopismach krajowych i zagranicznych. Wydał szereg prac naukowych dotyczących podstaw programowania na maszyny matematyczne. Aktywna działalność naukowa obejmowała statykę i dynamikę belek, ram płaskich i przestrzennych oraz płyt i powłok, a także aplikację metod teorii sprężystości do problemów górnictwa. W końcu lat 50-tych zaczął aktywnie rozwijać metody elektrycznych układów analogowych w zastosowaniu do problemów mechaniki. Według Jego projektu konstruowane są analogi typu AL, do obliczania belek i ram, konstrukcji opartych na sprężystym podłożu, czy też do wyznaczania przemieszczeń górotworu.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Źródła do biogramu

Książki

  • Materiały konferencji: Jubileusz Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki, Kraków, czerwiec 2002 [AGH]. Eds. Z. W. Engel, S. Wolny. Kraków 2002, s. 225-226, [foto]
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 201, [foto]
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 624 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

Artykuły

  • Siemieniec A.: Wspomnienie o Profesorze Aleksandrze Lisowskim. Mechanika. Kwartalnik AGH 2002, T. 21, z. 1. s. 9–11, [foto]