Zdzisław Skupień: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 27: Linia 27:
  
 
UJ: profesor 1988-1993, Kuwait University: assisatant prof. 1978-1980, full prof. 1981-1982, WSI w Zielonej Górze: profesor zwyczajny 1993–1994. Visiting professor: TH Ilmenau, NRD 1987; Uniwersytet w Koszycach, Słowacja 1993; Tech. Univ. Ostrava, Czechy 1997.
 
UJ: profesor 1988-1993, Kuwait University: assisatant prof. 1978-1980, full prof. 1981-1982, WSI w Zielonej Górze: profesor zwyczajny 1993–1994. Visiting professor: TH Ilmenau, NRD 1987; Uniwersytet w Koszycach, Słowacja 1993; Tech. Univ. Ostrava, Czechy 1997.
 
  
 
Staże: 34 krótkoterminowe zagraniczne; Uniwersytet Moskiewski 1973–1974; Centrum Matematyczne im. S. Banacha, Warszawa 1977, 1987–1988 (org. semestru Combinatorics Graph Theory).
 
Staże: 34 krótkoterminowe zagraniczne; Uniwersytet Moskiewski 1973–1974; Centrum Matematyczne im. S. Banacha, Warszawa 1977, 1987–1988 (org. semestru Combinatorics Graph Theory).

Wersja z 11:37, 5 wrz 2018

Zdzisław Skupień
Zdzisław Skupień.jpg
Nazwisko Skupień
Imię / imiona Zdzisław
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab.
Data urodzenia 27 listopada 1938
Miejsce urodzenia Świlcza


Dyscyplina/specjalności matematyka/funkcje zespolone, teoria grafów, matematyka dyskretna, algorytmy, addytywna teoria liczb, kody
Wydział Wydział Matematyki Stosowanej


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej

Prof. dr hab. Zdzisław Skupień (1938–)

Dyscyplina/specjalności: matematyka/funkcje zespolone, teoria grafów, matematyka dyskretna, algorytmy, addytywna teoria liczb, kody

Nota biograficzna

Urodził się 27 listopada 1938 r. w Świlczy. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego 1961, doktor 1965 (UJ), doktor habilitowany Politechniki Warszawskiej 1982, profesor nadzwyczajny 1987, profesor zwyczajny 1990.

Przebieg pracy zawodowej:

W AGH zatrudniony w l. 1961-2009: asystent 1961–1962, starszy asystent 1962–1965, adiunkt 1965–1971, docent 1971-1987, profesor AGH 1987–1990, profesor nadzwyczajny 1990–1993, profesor zwyczajny 1994–2009.

Zastępca dyrektora ds. nauki Instytutu Matematyki 1975-1978, 1988-1993, kierownik zakładów: Funkcji Analitycznej 1971–1974, Analizy Kombinatorycznej 1974–1978, 1984–1992, Matematyki Dyskretnej 1992/1993 oraz 1999-2007, kierownik Katedry Matematyki Dyskretnej na Wydziale Matematyki Stosowanej 2007/2008. Przewodniczący Komisji Dydaktyki Wydziału Matematyki Stosowanej AGH 2007/2008. Członek: Komisji Rektorskiej Bada Naukowych 1975-1978, Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli 1987, zastępca przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów 1987-1990. Członek rektorskiego Zespołu do Odbioru Projektów Badawczych AGH: 1991-1993, 1995, 1998.

UJ: profesor 1988-1993, Kuwait University: assisatant prof. 1978-1980, full prof. 1981-1982, WSI w Zielonej Górze: profesor zwyczajny 1993–1994. Visiting professor: TH Ilmenau, NRD 1987; Uniwersytet w Koszycach, Słowacja 1993; Tech. Univ. Ostrava, Czechy 1997.

Staże: 34 krótkoterminowe zagraniczne; Uniwersytet Moskiewski 1973–1974; Centrum Matematyczne im. S. Banacha, Warszawa 1977, 1987–1988 (org. semestru Combinatorics Graph Theory).

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego 1965– (członek Zarządu Oddziału Krakowskiego 1975–1977, wiceprezes 1995–1997); American Mathematical Society 1983–1987. Organizator 11 międzynarodowych konferencji naukowych w Polsce 1976–2000. Udział w około 90 konferencjach międzynarodowych, w tym ponad 50 za granicą.

Badania: zapoczątkowanie badania grafów „lokalnie hamiltonowskich” (1964–1966) — główny wynik to minimaksowa charakteryzacja: spójne grafy lokalnie hamiltonowskie o minimalnych rozmiarach — to dokładnie grafy prostych triangulacyj sfery (a zatem grafy maksymalne wśród spłaszczalnych); zapoczątkowanie badania grafów jednorodnie trasowalnych (homogeneously traceable) — 1976 (trzy (w jednym) najmniejsze z możliwych minimalne przykłady niehamiltonowskie stanowią logo corocznych minikonferencji '3in1' GRAPHS); wprowadzenie teorioliczbowych funkcji spód (lub parkiet) i pułap (floor i ceiling) do dekompozycji grafów (1993); w zakresie addytywnej teorii liczb zapoczątkowanie i zaawansowane rozwiązanie problemu modularnego rozmieniania.

Działalność pozanaukowa: członek (1967–1971) i przewodniczący Komitetu Okręgowego Olimpiady Matematycznej w Krakowie (1973–1977).

Autor ponad 110 publikacji, w tym współredaktor kilku tomów, współautor tłumaczeń monografii oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych. Promotor kilku prac doktorskich.

Źródło:

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 131–132, portr.
  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 914

stan na dzień 29.08.2018

biogram będzie uzupełniony