Władysław Góral: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 22: Linia 22:
  
 
W 1971 roku na podstawie pracy "Zastosowanie teorii ruchu sztucznego satelity w atmosferze ziemskiej do celów geodezyjnych" uzyskał doktorat. W 1993 roku na podstawie rozprawy "Regularyzowana estymacja elementów orbity wstępnej satelity na podstawie pomiarów laserowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie geodezji i kartografii, w specjalności geodezja satelitarna.
 
W 1971 roku na podstawie pracy "Zastosowanie teorii ruchu sztucznego satelity w atmosferze ziemskiej do celów geodezyjnych" uzyskał doktorat. W 1993 roku na podstawie rozprawy "Regularyzowana estymacja elementów orbity wstępnej satelity na podstawie pomiarów laserowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie geodezji i kartografii, w specjalności geodezja satelitarna.
 +
 +
Na początku swojej działalności zajmował się wykorzystaniem obserwacji ruchu niskich satelitów do badania górnych warstw atmosfery. Po uzyskaniu doktoratu aktywnie uczestniczył we współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN w badaniach nad wykorzystaniem pomiarów dopplerowskich zarówno do wyznaczania pozycji obserwatora, jak i elementów orbity satelity. Do poprawiania orbity wstępnej wykorzystał także precyzyjne obserwacje laserowe. W następnych latach, po uzyskaniu habilitacji skierował swój wysiłek badawczy na naukowe i praktyczne wykorzystanie technologii GPS w rozwiązywaniu precyzyjnych wyznaczeń geodezyjnych.
  
 
Od 1 lipca 1998 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego AGH.
 
Od 1 lipca 1998 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego AGH.
Linia 30: Linia 32:
  
 
Uczestnik wielu konferencji krajowych i międzynarodowych, przedstawiając tam ponad 70 referatów.
 
Uczestnik wielu konferencji krajowych i międzynarodowych, przedstawiając tam ponad 70 referatów.
 
Na początku swojej działalności zajmował się wykorzystaniem obserwacji ruchu niskich satelitów do badania górnych warstw atmosfery. Po uzyskaniu doktoratu aktywnie uczestniczył we współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN w badaniach nad wykorzystaniem pomiarów dopplerowskich zarówno do wyznaczania pozycji obserwatora, jak i elementów orbity satelity. Do poprawiania orbity wstępnej wykorzystał także precyzyjne obserwacje laserowe. W następnych latach, po uzyskaniu habilitacji skierował swój wysiłek badawczy na naukowe i praktyczne wykorzystanie technologii GPS w rozwiązywaniu precyzyjnych wyznaczeń geodezyjnych.
 
  
 
W latach 1972-1993 był sekretarzem Rady Wydziału GGiIŚ.
 
W latach 1972-1993 był sekretarzem Rady Wydziału GGiIŚ.
Linia 46: Linia 46:
  
 
==== Bibliografia publikacji ====
 
==== Bibliografia publikacji ====
 +
 
https://bpp.agh.edu.pl/autor/?idA=01946&idform=1&afi=1&f1Search=1&fodR=2005&fdoR=2016&fagTP=0
 
https://bpp.agh.edu.pl/autor/?idA=01946&idform=1&afi=1&f1Search=1&fodR=2005&fdoR=2016&fagTP=0
  

Wersja z 11:03, 29 kwi 2020

Władysław Góral
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Góral
Imię / imiona Władysław
Tytuły / stanowiska Dr hab., prof. AGH
Data urodzenia 23 października 1938
Miejsce urodzenia Jeres


Dyscyplina/specjalności geodezja i kartografia, geodezja satelitarna
Wydział Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej

Dr hab., prof. AGH Władysław Góral (1938-) biogram będzie uzupełniony

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia, geodezja satelitarna

Nota biograficzna

Urodził się 23 października 1938 roku w miejscowości Jeres na Łotwie.

W latach 1958-1963 studiował astronomię na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

1 lipca 1963 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Geodezji Wyższej w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych Wydziału Geodezji Górniczej AGH.

W 1971 roku na podstawie pracy "Zastosowanie teorii ruchu sztucznego satelity w atmosferze ziemskiej do celów geodezyjnych" uzyskał doktorat. W 1993 roku na podstawie rozprawy "Regularyzowana estymacja elementów orbity wstępnej satelity na podstawie pomiarów laserowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie geodezji i kartografii, w specjalności geodezja satelitarna.

Na początku swojej działalności zajmował się wykorzystaniem obserwacji ruchu niskich satelitów do badania górnych warstw atmosfery. Po uzyskaniu doktoratu aktywnie uczestniczył we współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN w badaniach nad wykorzystaniem pomiarów dopplerowskich zarówno do wyznaczania pozycji obserwatora, jak i elementów orbity satelity. Do poprawiania orbity wstępnej wykorzystał także precyzyjne obserwacje laserowe. W następnych latach, po uzyskaniu habilitacji skierował swój wysiłek badawczy na naukowe i praktyczne wykorzystanie technologii GPS w rozwiązywaniu precyzyjnych wyznaczeń geodezyjnych.

Od 1 lipca 1998 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego AGH.

Autor ponad 100 publikacji.

Promotor prac doktorskich.

Uczestnik wielu konferencji krajowych i międzynarodowych, przedstawiając tam ponad 70 referatów.

W latach 1972-1993 był sekretarzem Rady Wydziału GGiIŚ.

Zorganizował około 200 odczytówpopularyzujących rozwój astronautyki.

Był redaktorem Działu Geodezja Zeszytów Naukowych AGH.

Jest członkiem Komisji Geodezji Satelitarnej Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN, Sekcji Dynamiki Ziemi Komitetu Geodezji PAN, Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, Krakowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Astronautycznego

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Honorowa Odznaka Polskiego Towarzystwa Astronautycznego, Srebrna Odznaka "Za zasługi w dziedzinie Geodezji i Kartografii", wiele Nagród Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Nagrody Rektora AGH.

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/?idA=01946&idform=1&afi=1&f1Search=1&fodR=2005&fdoR=2016&fagTP=0

Źródła do biogramu

Książki

  • Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 62, [foto]
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 102-103, [foto]

Artykuły

Inne


stan na dzień 29.04.2020