Stanisław Leopold Korman: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Źródło:” na „== Bibliografia ==”)
m (zamienił w treści „Specjalność:” na „Dyscyplina/specjalności:”)
Linia 61: Linia 61:
 
Doc. dr inż. '''Stanisław Leopold Korman''' (1908–1985)
 
Doc. dr inż. '''Stanisław Leopold Korman''' (1908–1985)
  
Specjalność: mechanika górotworu, mechanika gruntów
+
Dyscyplina/specjalności: mechanika górotworu, mechanika gruntów
  
 
== Nota biograficzna ==
 
== Nota biograficzna ==

Wersja z 22:51, 25 cze 2016

Stanisław Leopold Korman
Korman-1.jpg
Nazwisko Korman
Imię / imiona Stanisław Leopold
Tytuły / stanowiska Doc. dr inż.
Data urodzenia 15 listopada 1908
Miejsce urodzenia Milówka
Data śmierci 22 stycznia 1985
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności mechanika górotworu, mechanika gruntów
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Górniczego AGH (1954-1956, 1960-1964)
Wydział Wydział Górniczy


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19541956
ProdziekanWydział Górniczy19601964


Doc. dr inż. Stanisław Leopold Korman (1908–1985)

Dyscyplina/specjalności: mechanika górotworu, mechanika gruntów

Nota biograficzna

Urodził się 15 listopada 1908 r. w Milówce w powiecie tarnowskim, zmarł 22 stycznia 1985 r. w Krakowie. W 1946 r. ukończył Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. Pracował jako asystent mierniczy przy budowie zapory w Czchowie (1936–37), sztygar zmianowy w kopalni „Eugeniusz” na Zaolziu (1938–39). W czasie okupacji był konwojentem wagonów w browarze w Okocimiu, następnie kierownikiem warsztatu mechanicznego w Brzesku.

Od 1945 r. zatrudniony w Akademii Górniczej w Krakowie jako asystent, st. asystent, adiunkt w Katedrze Mechaniki Górniczej. W 1958 r. doktoryzował się, w 1959 r. został docentem. Od 1954 r. był zastępcą kierownika Katedry i Zakładu Mechaniki Górniczej, a w latach 1966-1974 kierownikiem Zakładu Mechaniki Gruntów. W latach 1954-1956, 1960-1964 był prodziekanem Wydziału Górniczego. W 1979 r. przeszedł na emeryturę.

Autor 36 publikacji, promotor 8 prac doktorskich.

Członek Zarządu Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, członek Komisji Nauk Technicznych PAN Oddział w Krakowie oraz członek Komisji Górniczo-Geodezyjnej PAN Oddział w Krakowie.


Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Złota Odznaka Miasta Krakowa, Złota Odznaka Ziemi Krakowskiej, Nagroda ind. III st. Ministra Nauki i Techniki, Nagroda Rektora AGH (wielokrotnie)


Bibliografia

  • Przegląd Górniczy 1989 nr 11–12. s. 37
  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). s. 85