Kazimierz Szawłowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Category:Uczeni” na „Category:Biogramy”)
Linia 96: Linia 96:
  
 
{{DEFAULTSORT:Szawłowski, Kazimierz }}
 
{{DEFAULTSORT:Szawłowski, Kazimierz }}
[[Category:Uczeni]]
+
[[Category:Biogramy]]

Wersja z 09:56, 17 gru 2015

Kazimierz Szawłowski
Kazimierz Szawlowski.jpg
Nazwisko Szawłowski
Imię / imiona Kazimierz
Tytuły / stanowiska Prof. zw. mgr inż.
Data urodzenia 14 stycznia 1898
Miejsce urodzenia Rostów
Data śmierci 15 marca 1969
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności wysokoprężne silniki spalinowe
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa AGH (1952–1953)
Wydział Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Elektromechaniczny19511952
DziekanWydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa19521953


Prof. zw. mgr inż. Kazimierz Szawłowski (1898–1969)

Specjalność: wysokoprężne silniki spalinowe

Życiorys

Urodził się w 14 stycznia 1898 roku w Rostowie nad Donem, zmarł 15 marca 1969 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki w Wiedniu i Cesarsko-Królewskiej Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Studia kontynuował na Politechnice Lwowskiej, gdzie w 1921 r. uzyskał stopień inżyniera mechanika.

Pracował we Lwowie i w Poznaniu. Od 1945 r. mieszkał w Krakowie. Kiedy w 1946 r. powstał Wydział Elektro-Mechaniczny na Akademii Górniczej, objął tam kierownictwo Zakładu Silników Cieplnych. W 1948 r. otrzymał na AG veniam legendi, a parę miesięcy później nominację na docenta. W tym samym roku został też powołany na Politechnikę Wrocławską.

7 stycznia 1949 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym silników spalinowych na Politechnice Ślaskiej. Prowadził równocześnie wykłady wykłady w AGH. W latach 1951-1952 był prodziekanem Wydziału Elektro-Mechanicznego, następnie 1952–53 dziekanem Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa. W 1953 r. objął kierownictwo Zakładu Pomp, Sprężarek i Wentylatorów Katedry Maszynoznawstwa.

W 1957 roku otrzymał nominację na profesora zwyczajnego

W latach 1959–68 sprawował funkcje kierownika Katedry Termodynamiki i Urządzeń Energetycznych na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

30 września 1968 r. przeszedł na emeryturę.

Opublikował 8 książek i podręczników oraz wiele artykułów.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski OOP, Nagroda I stopnia Ministra Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w dziedzinie dydaktyki, za autorstwo wyróżniających się książek, za prace habilitacyjne i doktorskie

Bibliografia

Źródło:

  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 2. s. 165–167
  • Jubileusz Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki : materiały konferencji. Kraków 2002. S. 240, portr.
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 350–351
  • Polski słownik biograficzny. T. 47/2 z. 193 : Szatsznajder Leon — Szczepański Czesław. Warszawa — Kraków 2010. S. 170–171