Kazimierz Korbel: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 26 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 2: Linia 2:
 
|family-name=Korbel
 
|family-name=Korbel
 
|given-name=Kazimierz
 
|given-name=Kazimierz
 +
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
 +
|image=Kazimierz Korbel.jpg
 
|birth_date=6 luty 1927
 
|birth_date=6 luty 1927
 
|birth_place=Kraków
 
|birth_place=Kraków
 
|death_date=21 luty 2020
 
|death_date=21 luty 2020
 +
|fields=fizyka, elektronika jądrowa, techniczna fizyka jądrowa
 +
|function=Wicedyrektor ds Badań Naukowych Instytutu Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (1983-1985)
 +
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
 
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
 
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
 
}}
 
}}
'''Kazimierz Korbel''' (1927-2020)
+
{{Funkcja}}
 +
Prof. dr hab. inż. '''Kazimierz Korbel''' (1927-2020)
  
'''<span style="color:red;">biogram będzie uzupełniony</span>'''
+
Dyscyplina/specjalności:fizyka, elektronika jądrowa, techniczna fizyka jądrowa
 
 
 
 
Dyscyplina/specjalności:
 
  
 
== Nota biograficzna ==
 
== Nota biograficzna ==
Linia 18: Linia 21:
 
Urodził się 6 lutego 1927 roku w Krakowie. Zmarł 21 lutego 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
 
Urodził się 6 lutego 1927 roku w Krakowie. Zmarł 21 lutego 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
  
W latach 1934–1940 uczęszczał do Publicznej Szkoły Podstawowej nr 3 w Krakowie. W okresie okupacji uczęszczał do Szkoły Handlowej, dokształcając się równolegle na tajnych kompletach gimnazjalnych. W latach 1945-1947 kontynuował naukę w III Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego. W 1947 roku rozpoczął studia wyższe na Wydziale Elektromechanicznym Akademii Górniczej, które ukończył w 1952 roku, uzyskując  
+
W 1947 roku rozpoczął studia wyższe na Wydziale Elektromechanicznym Akademii Górniczej, które ukończył w 1952 roku, uzyskując tytuł inżyniera elektromechanika hutniczego i stopień magistra nauk technicznych.  
tytuł inżyniera elektromechanika hutniczego i stopień magistra nauk technicznych.  
 
  
 
31 marca 1952 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Fizyki Technicznej Katedry Fizyki [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH. Z dniem 1 stycznia 1960 roku przeniósł się do Katedry Fizyki II Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej| Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. W 1961 roku odbył dwumiesięczny staż naukowy w Instytucie Geofizyki Jądrowej Akademii Nauk ZSRR w Moskwie.
 
31 marca 1952 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Fizyki Technicznej Katedry Fizyki [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH. Z dniem 1 stycznia 1960 roku przeniósł się do Katedry Fizyki II Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej| Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. W 1961 roku odbył dwumiesięczny staż naukowy w Instytucie Geofizyki Jądrowej Akademii Nauk ZSRR w Moskwie.
Linia 28: Linia 30:
 
Rada Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej nadała mu stopień doktora nauk technicznych.
 
Rada Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej nadała mu stopień doktora nauk technicznych.
  
W 1964 roku awansował na stanowisko adiunkta w Zakładzie VI O/K Instytutu Badań Jądrowych.
+
W 1964 roku awansował na stanowisko adiunkta w Zakładzie VI Instytutu Badań Jądrowych.
Dnia 15 listopada 1964 został powołany na stanowisko samodzielnego pracownika naukowo-badawczego w Instytucie Badań Jądrowych. W 1967 uzyskał stypendium Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej dla odbycia ośmiomiesięcznego stażu naukowego w Centrum Badań Jądrowych (Centro Studi Nucleari „Casaccia”) we Włoszech k/Rzymu. W 1969 powierzono mu kierownictwo Pracowni Zastosowań Izotopów Promieniotwórczych i Skażeń Radioaktywnych w Zakładzie VI O/K IBJ.  
+
Dnia 15 listopada 1964 został powołany na stanowisko samodzielnego pracownika naukowo-badawczego w Instytucie Badań Jądrowych.  
 +
 
 +
W 1967 roku uzyskał stypendium Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej dla odbycia ośmiomiesięcznego stażu naukowego w Centrum Badań Jądrowych (Centro Studi Nucleari „Casaccia”) we Włoszech koło Rzymu.  
  
W 1970, w związku z reorganizacją Zakładu VI IBJ i przeniesieniem jego Oddziału Krakowskiego do Instytutu Fizyki Jądrowej (IFJ) w Krakowie, powierzono mu kierownictwo Pracowni Zastosowań Geologiczno-Górniczych w IFJ.  
+
W 1969 roku powierzono mu kierownictwo Pracowni Zastosowań Izotopów Promieniotwórczych i Skażeń Radioaktywnych w Zakładzie VI IBJ.  
  
W dniu 30 sierpnia 1971 roku został powołany na członka Komisji Aparatury i Zastosowań Izotopów w Technice przy Państwowej Radzie ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej.  
+
W 1970 roku został kierownikiem Pracowni Zastosowań Geologiczno-Górniczych w IFJ.  
  
W 1971 na zasadzie porozumienia między Instytutem Techniki Jądrowej AGH i Instytutem Fizyki Jądrowej objął funkcję kierownika Zakładu Przemysłowej Aparatury Radiometrycznej ITJ, a także zajęcia dydaktyczne dla Sekcji Technicznej Fizyki Jądrowej. Dnia 18 kwietnia 1973 roku w wyniku nowelizacji ustawy o stopniach i tytułach naukowych uzyskał stanowisko docenta w Instytucie Fizyki Jądrowej w Krakowie. W tymże roku skorzystał z propozycji ponownego przeniesienia do Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej AGH. Przeniesienie takie uzyskał, za obopólną zgodą obu instytutów przy akceptacji właściwych im ministerstw, dnia 1 listopada 1973. Z tym dniem objął funkcję kierownika nowo utworzonego Zakładu Elektroniki Jądrowej w MIFiTJ AGH. W roku 1980 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH po przedstawieniu rozprawy pt. Radioizotopowe badania kinematyki hydromieszanin grubodyspersyjnych. W lutym tegoż roku przyszła na świat jego jedyna córka – Małgorzata. W latach 1984–1985 pełnił funkcję kierownika Środowiskowego Studium Doktoranckiego w zakresie Fizyki. W okresie od 1 maja 1983 do 30 września 1985 był oddelegowany przez JM Rektora AGH do Instytutu Elektroniki, w którym powierzono mu obowiązki z-cy dyrektora ds. badań naukowych. W dniu 19 czerwca 1989 roku Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. Zaś w roku 1993 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego AGH. Od 1 października 1985 do chwili przejścia w stan spoczynku (31 grudnia 1997) pracował wyłącznie w swym macierzystym instytucie przekształconym w Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej, sprawując w nim nadal funkcję kierownika Zakładu Elektroniki Jądrowej.  
+
30 sierpnia 1971 roku został powołany na członka Komisji Aparatury i Zastosowań Izotopów w Technice przy Państwowej Radzie ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej.  
  
 +
W latach 1971-1973 był kierownikiem Zakładu Aparatury Radiometrycznej ITJ. 18 kwietnia 1973 roku uzyskał tam stanowisko docenta.
  
 +
W 1973 roku przeniósł się do [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH. 1 listopada 1973 roku objął funkcję kierownika Zakładu Elektroniki Jądrowej w MIFiTJ AGH.
  
 +
W latach 1973-1983 kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH.
 +
 +
W roku 1980 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH po przedstawieniu rozprawy "Radioizotopowe badania kinematyki hydromieszanin grubodyspersyjnych".
 +
 +
W latach 1983-1985 był wicedyrektorem ds. Badań Naukowych Instytutu Elektroniki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.
 +
 +
W latach 1985-1997 był kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej, w 1991 roku przekształconym w Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej.
 +
 +
W dniu 19 czerwca 1989 roku Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, w roku 1993 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.
 +
 +
31 grudnia 1997 roku przeszedł na emeryturę.
 +
 +
Autor wielu publikacji oraz patentów.
  
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
  
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]
+
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda im. prof. Władysława Taklińskiego, Nagrody Rektora AGH, Nagrody z Funduszu Postępu Technicznego Instytutu Fizyki Jądrowej oraz Instytutu Badań Jądrowych, Nagrody Ministra Energetyki i Energii Atomowej, Nagroda zespołowa II stopnia Ministra Energetyki i Energii Atomowej, Nagrody Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej, Nagroda indywidualna III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz nagrody państwowe.
   
 
 
   
 
   
 
 
 
==== Bibliografia publikacji ====
 
==== Bibliografia publikacji ====
  
Linia 54: Linia 70:
  
 
==== Książki ====
 
==== Książki ====
 +
 +
* Kronika wydarzeń poprzedzających powstanie Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 1919-1991. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2001, s. 30, 37, 61, [foto]
 
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 107
 
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 107
 
* [Skład Osobowy AGH … 1952/53]. Kraków 1953, s. 129
 
* [Skład Osobowy AGH … 1952/53]. Kraków 1953, s. 129
 
* [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 141
 
* [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 141
 
 
 
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 163
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 163
  
Linia 73: Linia 88:
  
 
[[Category:Biogramy]]
 
[[Category:Biogramy]]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
'''''<span style="color:red;">stan na dzień 4.03.2020</span>'''''
 

Aktualna wersja na dzień 13:40, 15 mar 2021

Kazimierz Korbel
Kazimierz Korbel.jpg
Nazwisko Korbel
Imię / imiona Kazimierz
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 6 luty 1927
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 21 luty 2020
Dyscyplina/specjalności fizyka, elektronika jądrowa, techniczna fizyka jądrowa
Pełnione funkcje Wicedyrektor ds Badań Naukowych Instytutu Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (1983-1985)
Wydział Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej


Prof. dr hab. inż. Kazimierz Korbel (1927-2020)

Dyscyplina/specjalności:fizyka, elektronika jądrowa, techniczna fizyka jądrowa

Nota biograficzna

Urodził się 6 lutego 1927 roku w Krakowie. Zmarł 21 lutego 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1947 roku rozpoczął studia wyższe na Wydziale Elektromechanicznym Akademii Górniczej, które ukończył w 1952 roku, uzyskując tytuł inżyniera elektromechanika hutniczego i stopień magistra nauk technicznych.

31 marca 1952 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Fizyki Technicznej Katedry Fizyki Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa AGH. Z dniem 1 stycznia 1960 roku przeniósł się do Katedry Fizyki II Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej| Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. W 1961 roku odbył dwumiesięczny staż naukowy w Instytucie Geofizyki Jądrowej Akademii Nauk ZSRR w Moskwie.

Z dniem 1 czerwca 1961 roku został oddelegowany do Zespołu Zastosowań Izotopów Promieniotwórczych Zakładu VI Oddziału Krakowskiego Instytutu Badań Jądrowych.

W grudniu 1963 roku na podstawie pracy "Radiometryczne badania parametrów fizycznych mieszaniny podsadzkowej w warunkach jej przepływu w rurociągach kopalnianych" Rada Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej nadała mu stopień doktora nauk technicznych.

W 1964 roku awansował na stanowisko adiunkta w Zakładzie VI Instytutu Badań Jądrowych. Dnia 15 listopada 1964 został powołany na stanowisko samodzielnego pracownika naukowo-badawczego w Instytucie Badań Jądrowych.

W 1967 roku uzyskał stypendium Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej dla odbycia ośmiomiesięcznego stażu naukowego w Centrum Badań Jądrowych (Centro Studi Nucleari „Casaccia”) we Włoszech koło Rzymu.

W 1969 roku powierzono mu kierownictwo Pracowni Zastosowań Izotopów Promieniotwórczych i Skażeń Radioaktywnych w Zakładzie VI IBJ.

W 1970 roku został kierownikiem Pracowni Zastosowań Geologiczno-Górniczych w IFJ.

30 sierpnia 1971 roku został powołany na członka Komisji Aparatury i Zastosowań Izotopów w Technice przy Państwowej Radzie ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej.

W latach 1971-1973 był kierownikiem Zakładu Aparatury Radiometrycznej ITJ. 18 kwietnia 1973 roku uzyskał tam stanowisko docenta.

W 1973 roku przeniósł się do Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej AGH. 1 listopada 1973 roku objął funkcję kierownika Zakładu Elektroniki Jądrowej w MIFiTJ AGH.

W latach 1973-1983 kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej AGH.

W roku 1980 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH po przedstawieniu rozprawy "Radioizotopowe badania kinematyki hydromieszanin grubodyspersyjnych".

W latach 1983-1985 był wicedyrektorem ds. Badań Naukowych Instytutu Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W latach 1985-1997 był kierownikiem Zakładu Elektroniki Jądrowej w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej, w 1991 roku przekształconym w Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej.

W dniu 19 czerwca 1989 roku Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, w roku 1993 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

31 grudnia 1997 roku przeszedł na emeryturę.

Autor wielu publikacji oraz patentów.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Nagroda im. prof. Władysława Taklińskiego, Nagrody Rektora AGH, Nagrody z Funduszu Postępu Technicznego Instytutu Fizyki Jądrowej oraz Instytutu Badań Jądrowych, Nagrody Ministra Energetyki i Energii Atomowej, Nagroda zespołowa II stopnia Ministra Energetyki i Energii Atomowej, Nagrody Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej, Nagroda indywidualna III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz nagrody państwowe.

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/korbel-kazimierz-01489

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika wydarzeń poprzedzających powstanie Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 1919-1991. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2001, s. 30, 37, 61, [foto]
  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 107
  • [Skład Osobowy AGH … 1952/53]. Kraków 1953, s. 129
  • [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 141
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 163

Artykuły

  • Dziennik Polski 2020, nr 49 (28 II 2020) s. 24 [nekr.]

Inne