Czesław Józef Podrzucki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 10: Linia 10:
 
|function=Kierownik Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa (1969–1992)
 
|function=Kierownik Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa (1969–1992)
 
|faculty=Wydział Odlewnictwa
 
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyże Kawalerski i Oficerski OOP
+
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, KrzyżKawalerski OOP, Krzyż Oficerski OOP
 
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH 2009
 
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH 2009
 
|name=Czesław Józef Podrzucki
 
|name=Czesław Józef Podrzucki

Wersja z 13:33, 8 wrz 2014

Czesław Józef Podrzucki
Czeslaw Podrzucki.jpg
Nazwisko Podrzucki
Imię / imiona Czesław Józef
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Tytuły honorowe AGH Profesor Honorowy AGH 2009
Data urodzenia 30 maja 1924
Miejsce urodzenia Jasło
Data śmierci 8 lipca 2011
Dyscyplina/specjalności metalurgia i odlewnictwo
Pełnione funkcje Kierownik Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa (1969–1992)
Wydział Wydział Odlewnictwa


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, KrzyżKawalerski OOP, Krzyż Oficerski OOP

Prof. zw. dr hab. inż. Czesław Józef Podrzucki (1924–2011)

Specjalność: metalurgia i odlewnictwo

Życiorys

Urodził się 30 maja 1924 roku w Jaśle. Zmarł 8 lipca 2011 r., pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim. Ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej (1951); doktorat (1960), habilitacja (1963), profesor nadzwyczajny (1971), profesor zwyczajny (1981).

Z Akademią związany od 1949 roku, początkowo pracował jako młodszy asystent na Wydziale Hutniczym, następnie jako starszy asystent (1951–1954), adiunkt (1954–1964), docent (1964–1971), profesor (1971) na Wydziale Odlewnictwa; kierownik Odlewni Doświadczalnej (1960–1961), kierownik Katedry Odlewnictwa Żeliwa (1965–1995), kierownik Działu Wydawniczego (1968–1975), kierownik Zakładu Odlewnictwa Żeliwa i Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa (1969–92), kierownik Studium Doktoranckiego Wydziału Odlewnictwa (1969–1981), pełnomocnik rektora ds. współpracy naukowo-badawczej AGH z Akademią Górniczą we Freibergu (1978–1992). Członek Senatu (1981–1987, 1990–1993) i Senackiej Komisji Nauki. Profesor Honorowy AGH (2009).

Staże: Inst. Polit. Budowy Maszyn i Nauk.-Bad. Inst. Odlewnictwa i Budowy Maszyn, Moskwa 1961. Stypendium Rządu Francji, Centre Technique des Industries de Fonderie, Paryż 1966; stypendium ONZ, Rhein-West. Techn. Hochschule, Aachen, Niemcy 1973.

Członek Akademii Inżynierskiej w Polsce 1992–, Stowarzyszenia Techników Odlewników Polskich, Towarzystwa Konsultantów Polskich, Koła STOP przy AGH, PAN: Komitetu Nauki o Materiałach 1978–1981, Komitetu Metalurgii 1984–1993, Komisji Metalurgiczno-Odlewniczej, Oddział w Krakowie 1968–.

Badania: twórcze rozwinięcie teorii procesu żeliwiakowego, opracowanie podstaw komputerowego sterowania procesem żeliwiakowym, rozwinięcie oryginalnej polskiej metody wytwarzania wysokojakościowego koksu formowanego z węgla energetycznego, rozwinięcie teorii i praktyki wytwarzania odlewów z żeliwa wysokojakościowego (modyfikowanego, sferoidalnego i z grafitem wermikularnym), rozpoznanie związków między strukturą a właściwościami mechanicznymi odlewów wykonywanych z żeliwa.

Działalność pozanaukowa: jako redaktor różnych wydawnictw przyczynił się do rozpowszechnienia prawidłowego słownictwa technicznego w pracach poświęconych metalurgii i odlewnictwu; działając w Towarzystwie Konsultantów Polskich rozpowszechnił ideę konsultingu naukowo-technicznego; redaktor działowy „Przeglądu Odlewnictwa” 1979–, redaktor naczelny „Prac Komisji Metalurgiczno-Odlewniczej” 1975–1992; przewodniczący Rady Oddziału Pracowników Naukowych ZNP AGH 1963–1970; ekspert i konsultant naukowy dla przemysłu.

Autor bardzo licznych prac oryginalnych, w tym kilkunastu skryptów, kilku książek. Autor referatów m.in. wygłoszonego podczas Kongresu Odlewniczego. Autor lub współautor kilkunastu patentów. Promotor kilkunastu prac doktorskich.

Odznaczenia i nagrody

im. Jerzego Buzka (I stopnia), dziewięciokrotnie Ministra Edukacji Narodowej (I, II, III stopnia), Medal KEN, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyże Kawalerski i Oficerski OOP, tytuł „Honorowego Odlewnika” wraz z „Kapeluszem Odlewniczego” i „Medalionem Honorowym” nadany mu przez Stowarzyszenie Techniczne Odlewników we Freibergu (VFFG) oraz Instytut Odlewnictwa AGH.

Źródło:

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Warszawa 1993. S. 567
  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1997 nr 38. s. 30
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Warszawa 2000. S. 535–536, portr.
  • Protokół z posiedzenia Senatu AGH z dnia 29 kwietnia 2009 r. s. 35
  • Dziennik Polski 2011 nr 160 (12 VII 2011). s. A13