Adam Jan Bielański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 71: Linia 71:
 
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Imperial College of Science and Technology (Londyn). Doktorat (1945), prof. nadzw. (1954), prof. zw. (1962).
 
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Imperial College of Science and Technology (Londyn). Doktorat (1945), prof. nadzw. (1954), prof. zw. (1962).
  
Początkowo pracował jako asystent w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii Akademii Górniczej, potem był pracownikiem naukowo-dydaktycznym (1945–1964). Organizator Wydziału Mineralnego AGH 1950–1951, dziekan [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] w latach 1950-1952, prorektor ds nauczania AGH w latach 1951–1955.  
+
Początkowo pracował jako asystent w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii Akademii Górniczej, potem był pracownikiem naukowo-dydaktycznym (1945–1964). Organizator [[Wydział Mineralny|Wydziału Mineralnego]] AGH 1950–1951, dziekan [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] w latach 1950-1952, prorektor ds nauczania AGH w latach 1951–1955.  
  
 
Od 1964 roku profesor UJ, kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej, następnie Dyrektor Instytutu Chemii Nieorganicznej. Od 1983 roku emerytowany profesor.
 
Od 1964 roku profesor UJ, kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej, następnie Dyrektor Instytutu Chemii Nieorganicznej. Od 1983 roku emerytowany profesor.
  
Autor ok. 150 prac z dziedziny katalizy heterogenicznej oraz fizykochemii ciała stałego, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Autor książek "Chemia ogólna i nieorganiczna", "Podstawy chemii nieorganicznej", "Oxygen in Catalysis", autor 2 patentów, promotor 28 prac. doktorskich.
+
Autor ok. 150 prac z dziedziny katalizy heterogenicznej oraz fizykochemii ciała stałego, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Autor książek "Chemia ogólna i nieorganiczna", "Podstawy chemii nieorganicznej", "Oxygen in Catalysis", autor 2 patentów, promotor 28 prac doktorskich.
  
 
Członek PAN (przew. Oddziału PAN w Krakowie); członek korespondent PAN (1965), członek rzeczywisty PAN (1973), członek czynny PAU (1989). Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN w latach 1967–1981, profesor  honorowy Uniwersytetu Jagiellońskiego.
 
Członek PAN (przew. Oddziału PAN w Krakowie); członek korespondent PAN (1965), członek rzeczywisty PAN (1973), członek czynny PAU (1989). Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN w latach 1967–1981, profesor  honorowy Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Wersja z 15:41, 16 wrz 2016

Adam Jan Bielański
Adam Bielanski.jpg
Nazwisko Bielański
Imię / imiona Adam
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr
Data urodzenia 14 grudnia 1912
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 4 września 2016
Dyscyplina/specjalności chemia
Pełnione funkcje Prorektor AGH (1951–1955)
Wydział Wydział Ceramiczny
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1983
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH za wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie katalizy heterogenicznej i fizykochemii ciała stałego, jak również za zasługi w powojennej odbudowie Uczelni oraz zainicjowanie powstania krakowskiej szkoły katalizy
Odznaczenia i nagrody Krzyż Komandorski z Gwiazdą, Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Kawalerski OOP
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Mineralny19491952
ProrektorAGH19511955


Prof. zw. dr Adam Jan Bielański (1912–2016)

Dyscyplina/specjalności: chemia

Nota biograficzna

Urodził się 14 grudnia 1912 roku w Krakowie. Zmarł 4 września 2016 roku w Krakowie. Został pochowany w Krakowie na Cmentarzu Salwatorskim.

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Imperial College of Science and Technology (Londyn). Doktorat (1945), prof. nadzw. (1954), prof. zw. (1962).

Początkowo pracował jako asystent w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii Akademii Górniczej, potem był pracownikiem naukowo-dydaktycznym (1945–1964). Organizator Wydziału Mineralnego AGH 1950–1951, dziekan Wydziału Ceramicznego w latach 1950-1952, prorektor ds nauczania AGH w latach 1951–1955.

Od 1964 roku profesor UJ, kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej, następnie Dyrektor Instytutu Chemii Nieorganicznej. Od 1983 roku emerytowany profesor.

Autor ok. 150 prac z dziedziny katalizy heterogenicznej oraz fizykochemii ciała stałego, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Autor książek "Chemia ogólna i nieorganiczna", "Podstawy chemii nieorganicznej", "Oxygen in Catalysis", autor 2 patentów, promotor 28 prac doktorskich.

Członek PAN (przew. Oddziału PAN w Krakowie); członek korespondent PAN (1965), członek rzeczywisty PAN (1973), członek czynny PAU (1989). Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN w latach 1967–1981, profesor honorowy Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Doktor honoris causa AGH (1983) i Politechniki Wrocławskiej.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP , Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Kawalerski OOP, Medal Jędrzeja Śniadeckiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Medal Jana Harabaszewskiego Pol. Tow. Chem., Medal „Merentibus” UJ, Medal Uniwersytetu w Liege (Belgia), Medal Honorowy za Zasługi dla Województwa Małopolskiego — srebrny

Bibliografia

Książki

  • Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 63
  • Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999 [AGH]. Kraków 1999, wiele stron, [foto]
  • Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Ed. 1. Red. zespół L. Becela [et al.]. Warszawa 1984, s. 58
  • Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Ed. 2. Red. zespół L. Becela [et al.]. Warszawa 1989, s. 85
  • Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Ed. 3. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Warszawa 1993, s. 50
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 25
  • Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A-G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa [ca 1998], s. 105
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 619 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
  • Złota Księga Nauki Polskiej 1999. Red. K. Pikoń, A. Sokołowska. Gliwice 1999, s. 16-17

Artykuły

  • Dziennik Polski 2013, nr 117 (21 V 2013), s. A05
  • Dziennik Polski 2016, nr 209 (7 IX 2016), s. A12 [nekr.]
  • Dziennik Polski 2016, nr 211 (9 IX 2016), s. A14 [nekr.]
  • Dziennik Polski 2016, nr 212 (10-11 IX 2016), s. A12 [nekr.]
  • Dziennik Polski 2016, nr 215 (14 IX 2016), s. A9 [nekr.]
  • Gazeta Wyborcza 2016, nr 209 (7 IX 2016) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 6 [nekr.]
  • Gazeta Wyborcza 2016, nr 210 (8 IX 2016) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 6-7 [nekr.]
  • Gazeta Wyborcza 2016, nr 211 (9 IX 2016) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 14 [nekr.]
  • Gazeta Wyborcza 2016, nr 212 (10-11 IX 2016) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 6-7 [nekr.]
  • Haber J.: Professor Adam Bielański. Polish Journal of Chemistry 1991, Vol. 65, no. 4, s. 529-530
  • Medale za zasługi. Dziennik Polski 2013, nr 117 (21 V 2013), s. A05
  • Skowron G.: Zasłużyli się Małopolsce. Dziennik Polski 2013, nr 137 (14 VI 2013), s. A06, [foto]
  • Wybitni Małopolanie, zasłużone instytucje. Dziennik Polski 2013, nr 111 (14 V 2013), s. A05
  • Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 5, s. 18

Inne

  • Dyplom nadania DHC AGH (materiały Muzeum AGH)