Stanisław Mazurkiewicz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 8: Linia 8:
 
|death_date=25 września 1964
 
|death_date=25 września 1964
 
|death_place=Kraków
 
|death_place=Kraków
 +
|fields=geodezja, miernictwo
 
|faculty=Wydział Górniczy
 
|faculty=Wydział Górniczy
 
|name=Stanisław Mazurkiewicz
 
|name=Stanisław Mazurkiewicz
Linia 46: Linia 47:
 
Mgr inż. '''Stanisław Mazurkiewicz''' (1892–1964)
 
Mgr inż. '''Stanisław Mazurkiewicz''' (1892–1964)
  
Specjalność: górnictwo
+
Specjalność: geodezja, miernictwo
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==

Wersja z 11:58, 17 kwi 2015

Stanisław Mazurkiewicz
Nazwisko Mazurkiewicz
Imię / imiona Stanisław
Tytuły / stanowiska Mgr inż.
Data urodzenia 15 lipca 1892
Miejsce urodzenia Łanczyn
Data śmierci 25 września 1964
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności geodezja, miernictwo
Wydział Wydział Górniczy



Mgr inż. Stanisław Mazurkiewicz (1892–1964)

Specjalność: geodezja, miernictwo

Życiorys

Urodził się 15 lipca 1892 r. w Łanczynie. Zmarł 25 września 1964 r. w Krakowie.

Studia wyższe ukończył w 1924 r. na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie.

W latach 1920-1924 pracował jako asystent w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego na Wydziale Górniczym AG.

Pracował w przemyśle na stanowisku mierniczego w kopalni "Mortimer" Zagórze (1924), następnie w latach 1924-1930 w kopalni "Grodziec II" jako inżynier ruchu i w kopalni "Siemianowice" jako zastępca zawiadowcy (1930-1938). W latach 1938-1939 podjął pracę w koncernie górniczo-hutniczym "Wspólnota Interesów" w Katowicach na stanowisku mierniczego górniczego.

Brał udział w kampanii wrześniowej (21 Dywizja Podhalańska), następnie trafił do niewoli niemieckiej: Oflag XI B Braunschweig (1939-1940); Oflag II C Woldenberg (1940-1945).

Po wojnie powrócił do pracy w przemyśle jako: dyrektor kopalni "Bolesław Śmiały" (Łaziska Średnie)(1945-1956); inspektor górniczy Jaworznicko-Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (1947-1948); dyrektor kopalń "Bolesław Śmiały" i "Waleska" (1949-1950). Był ponadto pracownikiem Dyrekcji Kopalń Soli w Warszawie na stanowisku szefa działu produkcji (1950) oraz Zarządu Przemysłu Solnego w Wieliczce jako dyrektor techniczny (1956–1960). W 1961 r. przeszedł na emeryturę.

Bibliografia

Książki

  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949) / oprac. Julian Sulima-Samujłło ; kom. red. Henryk Filcek [et al.] ; Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. - Kraków : AGH, 1979. - s. 116