Marian Golec: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 42: Linia 42:
 
|spouse=
 
|spouse=
 
|children=
 
|children=
 +
|image=
 
}}
 
}}
 
Dr hab. '''Marian Golec''' (1942–1984)
 
Dr hab. '''Marian Golec''' (1942–1984)
Linia 68: Linia 69:
 
{{DEFAULTSORT:Golec, Marian }}
 
{{DEFAULTSORT:Golec, Marian }}
 
[[Category:Biogramy]]
 
[[Category:Biogramy]]
|image=
 

Wersja z 13:13, 27 cze 2016

Marian Golec
Nazwisko Golec
Imię / imiona Marian
Tytuły / stanowiska Dr hab.
Data urodzenia 19 sierpnia 1942
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 31 sierpnia 1984
Dyscyplina/specjalności technologia produkcji i użytkowania elektrod węglowych
Wydział Wydział Paliw i Energii



Dr hab. Marian Golec (1942–1984)

Dyscyplina/specjalności: technologia produkcji i użytkowania elektrod węglowych


Nota biograficzna

Urodził się 19 sierpnia 1942 r. w Krakowie, zmarł 31 sierpnia 1984 r.

W roku 1961 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Bielsku-Białej. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Metalurgicznym AGH, które ukończył w 1967 r.

Pracę w Katedrze Koksownictwa jako asystent stażysta rozpoczął w 1967 r. W czasie asystentury pełnił funkcję V-ce Przewodniczącego koła Młodych Pracowników Naukowych na Wydziale Metalurgicznym, był opiekunem grup studenckich. W 1973 r. po uzyskaniu stopnia doktora nauk technicznych został adiunktem w Katedrze Technologii Wyrobów Węglowo-Grafitowych. W 1980 r. odbył trzymiesięczny staż naukowy w Technische Uniwersität Clausthal w Niemczech, gdzie prowadził badania na elektrodach grafitowych. W marcu 1984 roku przedstawił rozprawę habilitacyjną.

Po Jego śmierci w 1984 r. Centralna Komisja Kwalifikacyjna nadała mu stopień doktora habilitowanego.

W swojej pracy naukowo-badawczej zajmował się problematyką związaną z technologią produkcji i użytkowania elektrod węglowo-grafitowych.

Autor wielu publikacji oraz kilku patentów, promotor wielu prac dyplomowych.

Bibliografia

Książki

  • 25 lat Wydziału Paliw i Energii 1974-1999. Red. G. Ceglarska-Stefańska, J.F. Janik. Kraków [1999?], s. 5