Anna Krystyna Ślósarczyk: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 18: Linia 18:
  
 
== Nota biograficzna ==
 
== Nota biograficzna ==
Urodziła się 22 września 1949 roku w Mielcu. Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego w Mielcu. W 1972 r. ukończyła studia na [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. Od chwili ukończenia studiów jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych na tym Wydziale. Stopień doktora nauk technicznych uzyskała w 1980 roku, doktora habilitowanego w zakresie inżynierii materiałowej w 1997 roku. Od 2001 roku jest profesorem nadzwyczajnym, a od 2006 roku tytularnym. w 2009 roku objęła stanowisko profesora zwyczajnego.
+
Urodziła się 22 września 1949 roku w Mielcu. Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego w Mielcu. W 1972 r. ukończyła studia na [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. Od chwili ukończenia studiów jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych na tym Wydziale. Stopień doktora nauk technicznych uzyskała w 1980 roku, doktora habilitowanego w zakresie inżynierii materiałowej w 1997 roku. Od 2001 roku jest profesorem nadzwyczajnym, a od 2006 roku tytularnym. W 2009 roku objęła stanowisko profesora zwyczajnego.
  
 
W pracy naukowej prowadziła badania w zakresie ceramiki szlachetnej, dotyczące zagadnień surowcowych oraz modyfikacji właściwości mas i tworzyw ceramicznych. Przedmiotem  szczególnego zainteresowania były badania tworzyw oparte na fosforanach wapnia. Rezultatem tych prac było opracowanie i opatentowanie technologii oraz wdrożenie do produkcji przemysłowej pierwszej w Polsce bioceramiki hydroksyapatytowej i hydroksyapatytowo-whitlockowej. Preparaty te znalazły zastosowanie w stomatologii, chirurgii szczękowo-twarzowej i ortopedii.
 
W pracy naukowej prowadziła badania w zakresie ceramiki szlachetnej, dotyczące zagadnień surowcowych oraz modyfikacji właściwości mas i tworzyw ceramicznych. Przedmiotem  szczególnego zainteresowania były badania tworzyw oparte na fosforanach wapnia. Rezultatem tych prac było opracowanie i opatentowanie technologii oraz wdrożenie do produkcji przemysłowej pierwszej w Polsce bioceramiki hydroksyapatytowej i hydroksyapatytowo-whitlockowej. Preparaty te znalazły zastosowanie w stomatologii, chirurgii szczękowo-twarzowej i ortopedii.

Wersja z 13:12, 22 cze 2018

Anna Krystyna Ślósarczyk
Anna Slosarczyk.jpg
Nazwisko Ślósarczyk
Imię / imiona Anna
Tytuły / stanowiska prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 22 września 1949
Miejsce urodzenia Mielec


Dyscyplina/specjalności inżynieria materiałowa, technologia chemiczna, bioceramika, ceramika szlachetna
Wydział Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

prof. zw. dr hab. inż. Anna Ślósarczyk (1949–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, technologia chemiczna, bioceramika, ceramika szlachetna

Nota biograficzna

Urodziła się 22 września 1949 roku w Mielcu. Absolwentka II Liceum Ogólnokształcącego w Mielcu. W 1972 r. ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. Od chwili ukończenia studiów jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych na tym Wydziale. Stopień doktora nauk technicznych uzyskała w 1980 roku, doktora habilitowanego w zakresie inżynierii materiałowej w 1997 roku. Od 2001 roku jest profesorem nadzwyczajnym, a od 2006 roku tytularnym. W 2009 roku objęła stanowisko profesora zwyczajnego.

W pracy naukowej prowadziła badania w zakresie ceramiki szlachetnej, dotyczące zagadnień surowcowych oraz modyfikacji właściwości mas i tworzyw ceramicznych. Przedmiotem szczególnego zainteresowania były badania tworzyw oparte na fosforanach wapnia. Rezultatem tych prac było opracowanie i opatentowanie technologii oraz wdrożenie do produkcji przemysłowej pierwszej w Polsce bioceramiki hydroksyapatytowej i hydroksyapatytowo-whitlockowej. Preparaty te znalazły zastosowanie w stomatologii, chirurgii szczękowo-twarzowej i ortopedii.

Na WIMiC AGH utworzyła Pracownię Bioceramiczną, w której realizowane są projekty naukowo-badawcze oraz wykonywane badania do prac inżynierskich, magisterskich oraz doktorskich. Promotorka pięciu rozpraw doktorskich oraz ponad 50 prac magisterskich.

Autorka lub współautorka ponad 320 publikacji i komunikatów naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i międzynarodowych, w tym blisko dziesięciu monografii i skryptów uczelnianych, oraz licznych referatów prezentowanych na polskich i zagranicznych konferencjach naukowych. Współautorka 23 przyznanych patentów, w tym dwóch europejskich, oraz kilku wdrożeń przemysłowych. Realizatorka 17 projektów badawczych, w tym czterech współfinansowanych przez Unię Europejską, kierownik 13 z nich.

Członkini Polskiego Stowarzyszenia Biomateriałów oraz European Society for Artificial Organs.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Nagroda UMCS w Lublinie, Nagroda Rektora Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, Nagroda Presige. Laureatka IV edycji konkursu „Wynalazczyni 2011” oraz trzech nagród na Światowych Targach Wynalazczości i Nowych Technik Brussels Innova w Brukseli, wielokrotna laureatka Nagrody Rektora AGH.

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/slosarczyk-anna-02374

Źródła do biogramu

Książki

  • Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 139, [foto]

Artykuły

  • Anna Ślósarczyk : Profesor dr hab. inż. w Katedrze Technologii Ceramiki i Materiałów Ogniotrwałych na Wydziale Inżynierii materiałowej i Ceramiki AGH : kwestionariusz wynalazczyni, czyli implanty jak żywe. Przegląd Techniczny 2011, nr 10, s. 15, [foto]
  • Krokoszyńska M.: IV edycja konkursu "Wynalazczyni 2011". Biuletyn AGH 2012, nr 49, s. 34-35, [foto]
  • Wrzoszczyk K, Profesorowie z AGH odznaczeni przez Prezydenta RP. Biuletyn AGH 2017, nr 119, s. 22-23

Inne


stan na dzień 22.06.2018