Alfred Jakubowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 46: Linia 46:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
Urodził się w Strychowcach (Rosja). Ukończył studia na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]]  AG w 1923 r. W latach 1930–32 zastępca asystenta w Katedrze Górnictwa I. Asystent AG, włączył się w organizację Akademii i tok nauczania studentów przebywających w wojsku (kierowanych na studia głównie w Birmingham) w 1942 r.
+
Urodził się w Strychowcach (Rosja). Ukończył studia na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]]  AG w 1923 r. W latach 1930–32 zastępca asystenta w Katedrze Górnictwa I. Asystent AG. Na początku II wojny światowej opuścił Polskę i przedostał się do Anglii. Tam też od 1942 r., w ramach Rady Akademickiej Studentów Technicznych - RAST, włączył się w tok nauczania studentów AG przebywających w wojsku a kierowanych na studia głównie w Birmingham.  
  
 
W latach 1945–68 inżynier ruchu w Steward Woyds Ltd Corby w Anglii. Od 1968 r. na emeryturze.
 
W latach 1945–68 inżynier ruchu w Steward Woyds Ltd Corby w Anglii. Od 1968 r. na emeryturze.

Wersja z 14:05, 30 lip 2014

Alfred Jakubowski
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Jakubowski
Imię / imiona Alfred
Tytuły / stanowiska Inż.
Data urodzenia 24 lutego 1903
Miejsce urodzenia Strychowce (Rosja)
Data śmierci ?


Wydział Wydział Górniczy



Inż. Alfred Jakubowski (1903-?)

Życiorys

Urodził się w Strychowcach (Rosja). Ukończył studia na Wydziale Górniczym AG w 1923 r. W latach 1930–32 zastępca asystenta w Katedrze Górnictwa I. Asystent AG. Na początku II wojny światowej opuścił Polskę i przedostał się do Anglii. Tam też od 1942 r., w ramach Rady Akademickiej Studentów Technicznych - RAST, włączył się w tok nauczania studentów AG przebywających w wojsku a kierowanych na studia głównie w Birmingham.

W latach 1945–68 inżynier ruchu w Steward Woyds Ltd Corby w Anglii. Od 1968 r. na emeryturze.

Źródło:

  • BIP 1994 nr 5. s. 11
  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Gorniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1949). S. 64