Aleksander Henryk Wodyński

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Henryk Wodyński
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Wodyński
Imię / imiona Aleksander Henryk
Tytuły / stanowiska prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 25 listopada 1949
Miejsce urodzenia Jasło


Dyscyplina/specjalności budownictwo, inżynieria środowiska, budownictwo miejskie i przemysłowe, budownictwo na terenach górniczych
Wydział Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska


Odznaczenia i nagrody Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi

Prof. dr hab. inż. Aleksander Henryk Wodyński (1949-)

Dyscyplina/specjalności: budownictwo, inżynieria środowiska, budownictwo miejskie i przemysłowe, budownictwo na terenach górniczych

Nota biograficzna

Urodził się 25 listopada 1949 roku w Jaśle.

W roku 1973 ukończył studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej (specjalność: budownictwo miejskie i przemysłowe). 1 maja 1973 roku został zatrudniony jako asystent stażysta na Wydziale Geodezji Górniczej w Zakładzie Budownictwa i Inżynierii. W latach 1974-1975 zatrudniony jako asystent, od roku 1975 do 1980 jako starszy asystent. W roku 1980 obronił tytuł doktora na Politechnice Krakowskiej i awansował na stanowisko adiunkta na AGH (do roku 1999). Tytuł doktora habilitowanego obronił na AGH w roku 1992. W roku 1999 otrzymał tytuł profesora. Na stanowisku profesora nadzwyczajnego pracował w latach 1999-2009. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał w roku 2009 i od tego roku jest zatrudniony na AGH na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 2008-2015 był kierownikiem Katedry Geodezji Inżynieryjnej i Budownictwa.

Główne kierunki badań to problematyka zużycia technicznego i trwałości obiektów budowlanych w niekorzystnych warunkach środowiskowych. Dotyczy to głównie oddziaływań górniczych (deformacje powierzchni i wstrząsy górnicze) oraz środowiska przemysłowego zarówno na bezpieczeństwo, jak i warunki użytkowania obiektów. Efektem tych badań jest autorstwo oraz współautorstwo około 90 publikacji naukowych, 4 projektów badawczych KBN oraz ponad 200 prac naukowo\=badawczych i ekspertyz dla przemysłu. Wyniki badań przedstawiono na ponad 50 konferencjach naukowych i naukowo-technicznych.

Ponadto do dorobku naukowego można zaliczyć: promotorstwo w 3 zakończonych przewodach doktorskich oraz w 1 przewodzie otwartym, recenzje w kilkunastu przewodach habilitacyjnych i doktorskich oraz wnioskach o nadanie tytułu profesora, członkostwo w ponad 20 Wydziałowych Komisjach ds. przewodów habilitacyjnych i doktorskich,, członkostwo w komitetach naukowych kilkunastu konferencji naukowych i naukowo-technicznych, recenzje 6 książek oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych.

Główne dokonania w zakresie dydaktyki to opracowanie programów i prowadzenie wykładów z kilkunastu związanych z budownictwem przedmiotów na wydziałach Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska oraz Górnictwa i Geoinżynierii AGH.

Członek wielu stowarzyszeń zawodowych i innych, m. in.: Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa Naczelnej Organizacji Technicznej (od 1977), Komisji ds. Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym (2010-2014), rzeczoznawca Stowarzyszenia Inżynierów i Techników górnictwa Naczelnej Organizacji Technicznej w specjalności ,,Budownictwo w rejonach górniczo-zagrożonych (1985-1995), Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (uprawnienia projektanta w specjalności konstrukcyjno-budowlanej), Sekcji Środowiska Górniczego, Ekologii i Terenów Pogórniczych Polskiej Akademii Nauk (2007-2010).

Odznaczenia i nagrody

Medal Komisji Edukacji Narodowej (1999), [Złoty Krzyż Zasługi]] (2000), Srebrna Odznaka Honorowa Polskiego Związku Inżynierów i Techników NOT (2004), Złota Odznaka Honorowa Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa NOT (2008).

Bibliografia publikacji

Książki

  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 398, [foto]
  • [Skład Osobowy AGH... 1974-1975]. Kraków 1975, s. 42

Inne

  • Informacje od prof. dr. hab. inż. Aleksandra Wodyńskiego


biogram będzie uzupełniony