Adam Siemieniec: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Adam Siemieniec | image = siemienieca.jpg | family-name = Siemieniec | given-name = Adam | additional-name = | honorific-prefix =...”)
 
Linia 13: Linia 13:
 
| alt =  
 
| alt =  
 
| caption =  
 
| caption =  
| birth_date = 1929
+
| birth_date = 1929–2011
 
| birth_place =  
 
| birth_place =  
| death_date = 2011
+
| death_date =  
 
| death_place =  
 
| death_place =  
 
| resting_place =  
 
| resting_place =  
Linia 46: Linia 46:
 
| children =  
 
| children =  
 
}}
 
}}
Prof. dr inż. '''Adam Siemieniec''' (1929-2011)
+
Prof. dr inż. '''Adam Siemieniec''' (1929–2011)
  
 
Specjalność: mechanika (mechanika doświadczalna, wytrzymałość materiałów)
 
Specjalność: mechanika (mechanika doświadczalna, wytrzymałość materiałów)
  
Urodził się 18 lutego 1929 roku w Dąbrowie Górniczej. Zmarł 25 kwietnia 2011 r., pochowany w Krakowie, cmentarz Batowicki. Absolwent AGH 1954. Doktor nauk technicznych 1962, docent 1968, profesor 1995.
+
Urodził się 18 lutego 1929 roku w Dąbrowie Górniczej. Zmarł 25 kwietnia 2011 r., pochowany w Krakowie, cmentarz Batowicki. Absolwent AGH 1954. Doktor nauk technicznych 1962, docent 1968, profesor 1995.
  
Przebieg pracy zawodowej w AGH: pracownik naukowo-techniczny Katedry "Górnictwo II" 1952-1954, starszy asystent Katedry Wytrzymałości Materiałów 1954-1958, adiunkt 1958-1968, docent 1968-1969, docent w Instytucie Podstaw Budowy Maszyn 1969-1994, profesor nadzwyczajny w Pracowni Konstrukcji Odlewów 1995-2001, dyrektor IPBM 1974-1992, dziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (obecnie Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki) 1969-1975.
+
Przebieg pracy zawodowej w AGH: pracownik naukowo-techniczny Katedry „Górnictwo II” 1952–1954, starszy asystent Katedry Wytrzymałości Materiałów 1954–1958, adiunkt 1958–1968, docent 1968–1969, docent w Instytucie Podstaw Budowy Maszyn 1969–1994, profesor nadzwyczajny w Pracowni Konstrukcji Odlewów 1995–2001, dyrektor IPBM 1974–1992, dziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (obecnie Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki) 1969–1975.
  
Członek Komisji Mechaniki Stosowanej Krakowskiego Oddziału PAN 1975-2002, Sekcja Mechaniki Eksperymentalnej Ciała Stałego Komitetu Mechaniki PAN 1976-2002.
+
Członek Komisji Mechaniki Stosowanej Krakowskiego Oddziału PAN 1975–2002, Sekcja Mechaniki Eksperymentalnej Ciała Stałego Komitetu Mechaniki PAN 1976–2002.
  
Badania: doświadczalna i teoretyczna analiza naprężeń i odkształceń w elementach maszyn i urządzeń oraz wytrzymałość konstrukcji stalowych, szczególnie dźwigarów suwnic; prace, które zostały wdrożone w przemyśle, np. wieloletnie stosowanie patentu na zwiększenie nośności kratowych dźwigarów suwnic oraz patent i wnioski wynalazcze związane z konstrukcjami nośnymi wielkich pieców.
+
Badania: doświadczalna i teoretyczna analiza naprężeń i odkształceń w elementach maszyn i urządzeń oraz wytrzymałość konstrukcji stalowych, szczególnie dźwigarów suwnic; prace, które zostały wdrożone w przemyśle, np. wieloletnie stosowanie patentu na zwiększenie nośności kratowych dźwigarów suwnic oraz patent i wnioski wynalazcze związane z konstrukcjami nośnymi wielkich pieców.
  
Autor 120 prac, w tym 2 książek, 9 skryptów. Autor 2 patentów i 3 wniosków wynalazczych. Promotor 7 prac doktorskich.
+
Autor 120 prac, w tym 2 książek, 9 skryptów. Autor 2 patentów i 3 wniosków wynalazczych. Promotor 7 prac doktorskich.
  
 
Źródło:
 
Źródło:
* Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S - Ż. Warszawa 2002. S. 80, portr.
+
* Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 80, portr.
* Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P - Ż. Warszawa 2003. S. 895
+
* Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 895
* Dziennik Polski 2011, nr 99 [29 IV 2011] s. A16
+
* Dziennik Polski 2011, nr 99 [29 IV 2011] s. A16
  
  
 
{{DEFAULTSORT:Siemieniec, Adam }}
 
{{DEFAULTSORT:Siemieniec, Adam }}
 
[[Category:Uczony]]
 
[[Category:Uczony]]

Wersja z 16:21, 16 gru 2013

Adam Siemieniec
Nazwisko Siemieniec
Imię / imiona Adam
Tytuły / stanowiska Prof. dr inż.
Data urodzenia 1929–2011


Dyscyplina/specjalności mechanika (mechanika doświadczalna, wytrzymałość materiałów)



Odznaczenia i nagrody Kilkakrotnie resortowe; Krzyż Oficerski OOP 1971, Medal KEN 1980, Zasłużony Nauczyciel PRL 1982.
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Maszyn Górniczych i Hutniczych19691975

Prof. dr inż. Adam Siemieniec (1929–2011)

Specjalność: mechanika (mechanika doświadczalna, wytrzymałość materiałów)

Urodził się 18 lutego 1929 roku w Dąbrowie Górniczej. Zmarł 25 kwietnia 2011 r., pochowany w Krakowie, cmentarz Batowicki. Absolwent AGH 1954. Doktor nauk technicznych 1962, docent 1968, profesor 1995.

Przebieg pracy zawodowej w AGH: pracownik naukowo-techniczny Katedry „Górnictwo II” 1952–1954, starszy asystent Katedry Wytrzymałości Materiałów 1954–1958, adiunkt 1958–1968, docent 1968–1969, docent w Instytucie Podstaw Budowy Maszyn 1969–1994, profesor nadzwyczajny w Pracowni Konstrukcji Odlewów 1995–2001, dyrektor IPBM 1974–1992, dziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (obecnie Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki) 1969–1975.

Członek Komisji Mechaniki Stosowanej Krakowskiego Oddziału PAN 1975–2002, Sekcja Mechaniki Eksperymentalnej Ciała Stałego Komitetu Mechaniki PAN 1976–2002.

Badania: doświadczalna i teoretyczna analiza naprężeń i odkształceń w elementach maszyn i urządzeń oraz wytrzymałość konstrukcji stalowych, szczególnie dźwigarów suwnic; prace, które zostały wdrożone w przemyśle, np. wieloletnie stosowanie patentu na zwiększenie nośności kratowych dźwigarów suwnic oraz patent i wnioski wynalazcze związane z konstrukcjami nośnymi wielkich pieców.

Autor 120 prac, w tym 2 książek, 9 skryptów. Autor 2 patentów i 3 wniosków wynalazczych. Promotor 7 prac doktorskich.

Źródło:

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 80, portr.
  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 895
  • Dziennik Polski 2011, nr 99 [29 IV 2011] s. A16