Nie masz uprawnień do edytowania tej strony z następującego powodu:
Jednostka:
Rok_od:
Rok_do:
dodaj funkcję
Tekst biogramu:
Dr hab. inż., prof. AGH '''Władysław Stefan Lenkiewicz''' (1916-2012) Był też pisarzem i poetą oraz narciarzem. Jako naukowiec i narciarz używał imienia Władysław, a swoją twórczość literacką podpisywał imieniem Stefan. Dyscyplina/specjalności: mechanika, metodologia projektowania, tribologia, teoria eksploatacji obiektów technicznych, drgania, tarcia, procesy tarcia metali == Nota biograficzna == Urodził się 10 kwietnia 1916 roku we Lwowie. Zmarł 5 października 2012 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Podgórskim w Krakowie. W 1934 roku ukończył gimnazjum staro-klasyczne we Lwowie. Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, na kierunku konstrukcji, specjalizując się w pojazdach mechanicznych. W styczniu 1941 roku otrzymał dyplom ukończenia studiów wyższych. Podczas II wojny światowej, zanim został asystentem w Katedrze Maszyn Dźwigowych Instytutu Politechnicznego Politechniki Lwowskiej, podejmował się różnych zajęć dla utrzymania rodziny, będąc m.in. szefem kontroli technicznej, kierowcą, ślusarzem, kreślarzem, kierownikiem warsztatów mechanicznych. W 1944 roku został aresztowany przez NKWD, z początkiem 1945 roku udało mu się uciec. W kwietniu 1945 roku opuścił Lwów i zamieszkał w okolicach Krakowa. W pierwszych latach po wojnie wraz z żoną założył szkołę nauki jazdy w Kalwarii Zebrzydowskiej. W 1948 roku nostryfikował dyplom Politechniki Lwowskiej na Politechnice Śląskiej. W 1950 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie Maszynoznawstwa I [[Wydział Elektromechaniczny|Wydziału Elektromechanicznego]] AGH. W 1953 roku został mianowany adiunktem. W 1962 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie niektórych parametrów zużycia pierścieni tłokowych", napisanej pod kierunkiem profesora Kazimierza Szawłowskiego, uzyskał stopień doktora. W 1968 roku na podstawie rozprawy "Wpływ drgań wymuszonych na procesy tarcia metali" uzyskał stopień doktora habilitowanego. W tym samym roku otrzymał stanowisko docenta. W 1979 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH. W 1986 roku przeszedł na emeryturę. Do końca życia konsultował prace naukowe byłych współpracowników i wychowanków. Przez wiele lat był kierownikiem Zakładu Podstaw Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn. Autor ponad 170 publikacji oraz 4 patentów. Wykonał ponad 3500 ekspertyz. Promotor 15 doktoratów z dziedzin tribologii i teorii eksploatacji. Zrecenzował 42 prace doktorskie i habilitacyjne oraz wiele wniosków na stopień profesora. W latach 1953-1990 był ekspertem Zespołu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w Krakowie. Był też ekspertem międzynarodowym w tej dziedzinie. Od 1954 roku był biegłym Sądu Wojewódzkiego w Krakowie w zakresie techniki samochodowej i ruchu drogowego. W latach 60-tych XX wieku był współautorem planu regulacji ruchu w Krakowie. W tym też okresie - równolegle z pracą na uczelni - pracował przez dwa lata jako nauczyciel w Liceum Mechanicznym w Krakowie. W 1953 roku założył w AGH czasopismo "Wektor", którego był redaktorem naczelnym. Organizował wiele konferencji i zjazdów naukowych, także o zasięgu ogólnopolskim. Po przejściu na emeryturę zainicjował projekt finansowany przez Komitet Badań Naukowych i był jego głównym konsultantem. Jako emeryt był autorem lub współautorem dziewięciu prac naukowych, drukowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Członek Polskiej Akademii Nauk, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Klubu Wysokogórskiego, Polskiego Związku Narciarskiego, Komisji Turystyki Narciarskiej PTTK. Do jego osiągnięć naukowych zalicza się: - stworzenie międzywydziałowego, interdyscyplinarnego ośrodka twórczego projektowania i zorganizowanie dwóch ogólnopolskich konferencji w tej dziedzinie - stworzenie ośrodka dynamiki procesów tarcia w AGH w Krakowie - inicjatywę wprowadzenia kształcenia w kierunkach eksploatacji, tribologii i niezawodności eksploatacyjnej na Wydziale Części Maszyn AGH - liczne publikacje w dziedzinie metodologii projektowania m.in. opracowanie, wraz z doc. B. Machowskim, sześciu metod projektowania, o nazwie LEMACH, częściowo wdrożonych przez biura projektowe - stworzenie metody „projektowania intuicyjnego” - nowe podejście do ocen niezawodności skojarzeń tribologicznych (rozdzielenie niezawodności procesów i węzłów tarcia) - kierowanie i koordynacja ogólnopolskich badań dotyczących kształcenia w dziedzinie eksploatacji. Poza działalnością naukową prowadził również działalność literacką. Opublikował 4 tomy opowiadań i 2 tomy poetyckie. Według jego scenariuszy zrealizowano 5 filmów krótkometrażowych i 2 słuchowiska radiowe. Publikował w tygodniku "Przekrój". Był również aktywnym narciarzem. Od 1950 roku był instruktorem narciarskim, w 1953 roku został mianowany instruktorem wykładowcą Polskiego Związku Narciarskiego i instruktorem międzynarodowym. Startował w zawodach narciarskich, brał udział w rajdach i czterokrotnie reprezentował Polskę na Międzynarodowych Kongresach Nauczycieli Narciarstwa (Bad Gastein, Monte Bondone, Zakopane, Strbskie Pleso). Był też biegłym Sądu Wojewódzkiego w Krakowie ds. narciarstwa i wypadków narciarskich. ==== Odznaczenia i nagrody ==== [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal 40-lecia Polski Ludowej]], Złota Odznaka "Za pracę społeczną dla miasta Krakowa", Złota Odznaka "Zasłużonemu w rozwoju województwa katowickiego", Odznaka Zasłużony Działacz Turystyki, wielokrotnie Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH ==== Bibliografia publikacji ==== https://badap.agh.edu.pl/autor/lenkiewicz-wladyslaw-004083 == Źródła do biogramu == ==== Książki ==== * [Skład Osobowy AGH … 1950/51]. Kraków 1951, s. 39, 53 * Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 195, [foto] ==== Artykuły ==== * ''Dziennik Polski'' 2012, nr 238 (11 X 2012), s. A13 [nekr.] * ''Dziennik Polski'' 2012, nr 239 (12 X 2012), s. A12 [nekr.] * Zmarł prof. Władysław Lenkiewicz. ''Dziennik Polski'' 2012, nr 249, s. 6 ==== Inne ==== * Władysław Lenkiewicz – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 10.01.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Lenkiewicz {{DEFAULTSORT: Lenkiewicz, Władysław Stefan}} [[Category:Biogramy]]
Zapisz Pokaż podgląd Podgląd zmian Anuluj