Stanisław Chrzanowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 8: Linia 8:
 
|death_place=Kraków
 
|death_place=Kraków
 
|fields=mechanizacja, gospodarka cieplna
 
|fields=mechanizacja, gospodarka cieplna
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
+
|faculty=Wydziały Politechniczne
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Waleczny, Złoty Krzyż Zasługi, nagrody resortowe.
+
|awards=Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi, Order Sztandaru Pracy
 
|name=Stanisław Chrzanowski
 
|name=Stanisław Chrzanowski
 
|honorific-suffix=
 
|honorific-suffix=
Linia 49: Linia 49:
 
Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna
 
Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna
  
Urodził się we Lwowie, gdzie ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki. Przed ukończeniem studiów w 1923 r. został asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.
+
== Życiorys ==
  
Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).
+
Urodził się 27 sierpnia 1899 we Lwowie. Zmarł 25 grudnia 1979 w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.
  
Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na Wydziale Komunikacji AGH. Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych; opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.
+
Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1923 r. uzyskał dyplom. Od maja 1923 był asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziały Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.
 +
 
 +
Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).
 +
 
 +
Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na [[Wydział Komunikacji|Wydziale Komunikacji]] AGH (Wydziały Politechniczne). Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych, opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.
  
 
Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.
 
Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.
  
Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych (SIMP, SEP, NOT).
+
Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych, m. in. Naczelnej Organizacji Technicznej,  Stowarzyszenia Elektryków Polskich, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.
 +
 
 +
== Odznaczenia i nagrody ==
 +
 
 +
[[Order Sztandaru Pracy]] II klasy, [[Krzyż Oficerski OOP]], [[Krzyż Walecznych]], [[Złoty Krzyż Zasługi]]
  
 
Źródło:
 
Źródło:

Wersja z 15:33, 4 gru 2014

Stanisław Chrzanowski
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Chrzanowski
Imię / imiona Stanisław
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 27 sierpnia 1899
Miejsce urodzenia Lwów
Data śmierci 25 grudnia 1979
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności mechanizacja, gospodarka cieplna
Wydział Wydziały Politechniczne


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi, Order Sztandaru Pracy

Prof. zw. inż. Stanisław Chrzanowski (1899–1979)

Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna

Życiorys

Urodził się 27 sierpnia 1899 we Lwowie. Zmarł 25 grudnia 1979 w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1923 r. uzyskał dyplom. Od maja 1923 był asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziały Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.

Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).

Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na Wydziale Komunikacji AGH (Wydziały Politechniczne). Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych, opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.

Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.

Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych, m. in. Naczelnej Organizacji Technicznej, Stowarzyszenia Elektryków Polskich, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.

Odznaczenia i nagrody

Order Sztandaru Pracy II klasy, Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi

Źródło:

  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 30–31