Roman Ney

Z Historia AGH

Szablon:Infobox dhc Prof. zw. dr hab. inż. Roman Ney (1931-)

Specjalność: geologia (geologia złóż, gospodarka surowcami mineralnymi, gospodarka energią)

Urodził się 18 lutego 1931 roku w Pińsku. W 1955 r. ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej; dr AGH - 1962, dr habilitowany - 1967, prof. nadzw. - 1972, prof. zw. - 1976.

W AGH początkowo zastępca asystenta, asystent, adiunkt (1952-1968), docent (1968-1971), profesor, dyrektor Instytutu Surowców Energetycznych (1979-1992), kierownik Katedry Polityki Energetycznej (1996-2001) na Wydziale Paliw i Energii. Rektor AGH w l. 1972-1975, 1979-1981.

Od 1976 r. członek PAN. Kierownik Zakładu Gospodarki Surowcami Mineralnymi, dyrektor Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN (1986-). Sekretarz Naukowy Oddziału w Krakowie (1978-1980), Sekretarz Wydziału Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych (1984-1988). Sekretarz Naukowy PAN (1988-1989), Wiceprezes (1990-1992).

Członek Komitetu Gospodarki Surowcami PAN (przewodniczący 1979-), Komitetu Prognoz "Polska w XXI wieku" (przewodniczący 1990-1992, wiceprzewodniczący 1993-), członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

Badania: opracowanie (w wyniku badań porównawczych w Polsce, na Ukrainie, w Rumunii, na Morawach i w Słowacji) nowego ujęcia budowy geologicznej zapadliska przedkarpackiego i obszarów przyległych (co przyczyniło się do rozwoju poszukiwań naftowych i odkrycia złóż gazu); opracowanie podstaw naukowych i stworzenie nowego kierunku badań: gospodarka surowcami mineralnymi (zorganizowanie w PAN komitetu problemowego Gospodarki Surowcami Mineralnymi oraz jednostki naukowej Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią); współinicjator badań nad wykorzystaniem energii geotermalnej dla ciepłownictwa (stworzenie szkoły naukowej w Krakowie w ramach PAN i AGH); polityka energetyczna i odnawialne źródła energii; współorganizator w AGH nowego Wydziału Paliw i Energii.

Działalność pozanaukowa: Podsekretarz Stanu w MNSWiT (1974-1978); przewodniczący Państwowej Rady Energetycznej (1984-1991), członek Prezydium Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (1979-1990), zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego (1991-); członek Rady Nardzorczej Geotermii Podhalańskiej S.A.; członek Komisji Ochrony Kopalni Soli i Miasta Wieliczka (1978-); poseł Sejmu IX kadencji (1989-1991; przewodniczący Komisji Nauki i Postępu Technicznego); członek Społecznej Rady Planowania przy CUP (1993-).

Autor licznych prac oryginalnych, książek, patentów i ekspertyz. Promotor prac doktorskich i habilitacyjnych.

Źródło:

  • Uchwała nr 49/2005 Senatu AGH z dnia 27 kwietnia 2005 r. w sprawie nadania tytułu Doktora Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej Prof. Romanowi Neyowi. Protokół z posiedzenia Senatu AGH z dnia 27 kwietnia 2005 r.. s. 26
  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4A : Ludzie nauki A - O. Warszawa 2003. S. 680
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 3 : M - R. Warszawa 2000. S. 283
  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 2. Warszawa 1989. S. 905
  • Zaproszenie Rektora Akademii Górniczo-Hutniczej na uroczyste posiedzenie senatu AGH poświęcone nadaniu godności doktora honoris causa prof. Romanowi Neyowi, portr.
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice 2004. S. 246