Ludwik Żarnowski

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Żarnowski
Ludwik Zarnowski.jpg
Nazwisko Żarnowski
Imię / imiona Ludwik
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 1877
Miejsce urodzenia Zeloma
Data śmierci 1953
Miejsce śmierci Łódź
Dyscyplina/specjalności walcownictwo i kuźnictwo
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Maszyn Hutniczych w latach 1936–38
Wydział Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej



Prof. zw. inż. Ludwik Żarnowski (1877–1953)

Specjalność: walcownictwo i kuźnictwo

Urodzony 25 października 1877 roku we wsi Zeloma na Ukrainie, zmarł 2 grudnia 1953 roku w Łodzi. Był synem powstańca z 1863 r. zesłanego na Sybir. Ukończył w 1900 r. Instytut Technologiczny w Petersburgu z dyplomem inż. technologa. Pracował początkowo jako asystent szefa w hucie Częstochowa. Od 1902 r. był st. asystentem Kat. Wytrzymałości Materiałów Politechniki Warszawskiej. W 1920 r. został naczelnym inżynierem Zakładów Hutniczych Połd.- Ros. Tow. Metalurgicznego w Kamienskoje. Równocześnie wykładał przeróbkę plastyczną metali na AG w Jekaterynosławiu. W 1922 r. po powrocie do Polski był zast. dyrektora w Tow. Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich. W 1933 r. powrócił do pracy naukowej i dydaktycznej na PW gdzie wykładał walcownictwo i kuźnictwo. W 1945 r. objął Kat. Metalurgii na Politechnice Łódzkiej.

Od 1936 r. wykładał walcownictwo i maszyny hutnicze na AG w Krakowie jako prof. nadzw., a od 1938 r. prof. zw. w Katedrze Maszyn Hutniczych.

Napisał kilka książek z zakresu przeróbki plastycznej żelaza i stali, przygotował skrypty z technologii metali i hutnictwa. Opracował projekty klatek walcowniczych dla Huty im. M. Nowotki oraz kół zamachowych dla wielu śląskich hut.

Źródło:

  • Słownik polskich pionierów techniki. S. 239–240
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). s. 225–228