Leopold Wiktor Szefer: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 65: Linia 65:
 
Był naczelnikiem Okręgowego Urzędu Górniczego w Katowicach 1922–1924, potem do 1927 roku wiceprezesem Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, a następnie do 1931 roku kierował delegaturą Górnośląskiego Związku Przemysłowców Górniczo-Hutniczych w Warszawie.  
 
Był naczelnikiem Okręgowego Urzędu Górniczego w Katowicach 1922–1924, potem do 1927 roku wiceprezesem Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, a następnie do 1931 roku kierował delegaturą Górnośląskiego Związku Przemysłowców Górniczo-Hutniczych w Warszawie.  
  
W latach 1931–1939 był generalnym dyrektorem spółki akcyjnej „Lignoza” w Katowicach. Od 1945 do 1953 roku był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Materiałów Wybuchowych i Mas Plastycznych w Katowicach.
+
W latach 1931–1939 był generalnym dyrektorem spółki akcyjnej „Lignoza” w Katowicach.
 +
 
 +
Od 1945 do 1953 roku był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Materiałów Wybuchowych i Mas Plastycznych w Katowicach.
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==

Wersja z 17:56, 3 mar 2015

Leopold Wiktor Szefer
Leopold Szefer.jpg
Nazwisko Szefer
Imię / imiona Leopold
Tytuły / stanowiska Mgr inż.
Data urodzenia 7 sierpnia 1881
Miejsce urodzenia Głuszków
Data śmierci 1 marca 1970
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności górnictwo, hutnictwo
Pełnione funkcje członek Komitetu Organizacyjnego Akademii Górniczej w Krakowie



Mgr inż. Leopold Wiktor Szefer (1881–1970)

Specjalność: górnictwo, hutnictwo

Życiorys

Urodził się 7 sierpnia 1881 roku w Głuszkowie (powiat Horodenka) w Galicji. Zmarł 1 marca 1970 roku w Warszawie.

W latach 1900–1905 studiował na Akademii Górniczej w Leoben (Austria), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego.

Członek Komitetu Organizacyjnego Akademii Górniczej w Krakowie oraz Komitetu Budowy jej gmachu.

W latach 1905–1907 był asystentem na Politechnice Lwowskiej, a później 1907–1914 dyrektorem polskiej szkoły górniczej w Dąbrowie koło Karwiny. Uczestniczył w zjazdach polskich górników w 1906 i 1910 roku.

Redagował kalendarz górniczy „Szczęść Boże!” 1911–1914. W latach 1914–1919 był inżynierem ruchu w kopalniach węgla „Bettina” i „Eleonora” na Zaolziu. Brał udział w akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku.

Był naczelnikiem Okręgowego Urzędu Górniczego w Katowicach 1922–1924, potem do 1927 roku wiceprezesem Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, a następnie do 1931 roku kierował delegaturą Górnośląskiego Związku Przemysłowców Górniczo-Hutniczych w Warszawie.

W latach 1931–1939 był generalnym dyrektorem spółki akcyjnej „Lignoza” w Katowicach.

Od 1945 do 1953 roku był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Materiałów Wybuchowych i Mas Plastycznych w Katowicach.

Bibliografia

Źródło:

  • Górnictwo wczoraj i dziś. X jubileuszowa konferencja, Mysłowice, maj 2008. Katowice [2008]. S. 153, portr.
  • Materiały Informacyjne 1969 nr 5. s. 104–107