Andrzej Dziech: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Nie podano opisu zmian
Linia 22: Linia 22:
Następnie wrócił do rodzinnych Kielc, gdzie rozpoczął pracę w Politechnice Świętokrzyskiej i wkrótce został kierownikiem Zakładu Elektroniki i Teletransmisji. W latach 1980–1986 i 1993–1996 był dziekanem Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki Politechniki Świętokrzyskiej. Utworzył od podstaw Laboratorium Systemów Kodowania i współtworzył Laboratoria Układów Elektronicznych oraz Systemów Transmisji Danych. Pracował również na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (kierownik Zakładu Informatyki w Instytucie Fizyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym). Był ponadto rektorem niepublicznej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych i Telekomunikacji w Kielcach.
Następnie wrócił do rodzinnych Kielc, gdzie rozpoczął pracę w Politechnice Świętokrzyskiej i wkrótce został kierownikiem Zakładu Elektroniki i Teletransmisji. W latach 1980–1986 i 1993–1996 był dziekanem Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki Politechniki Świętokrzyskiej. Utworzył od podstaw Laboratorium Systemów Kodowania i współtworzył Laboratoria Układów Elektronicznych oraz Systemów Transmisji Danych. Pracował również na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (kierownik Zakładu Informatyki w Instytucie Fizyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym). Był ponadto rektorem niepublicznej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych i Telekomunikacji w Kielcach.


Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1978 na Politechnice Poznańskiej na podstawie rozprawy na temat niezawodnych systemów kodowania informacji.
Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1978 na Politechnice Poznańskiej, na podstawie rozprawy na temat niezawodnych systemów kodowania informacji.


Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymał 18 września 1986 roku.
Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymał 18 września 1986 roku.
Linia 30: Linia 30:
Obecnie pracuje na stanowisku profesora w Instytucie Telekomunikacji i Cyberbezpieczeństwa na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]].
Obecnie pracuje na stanowisku profesora w Instytucie Telekomunikacji i Cyberbezpieczeństwa na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]].


Przez rok pracował w Imperial College London w Wielkiej Brytanii oraz w latach 2001-2003 jako visiting professor w Uniwersytecie Wuppertal w Niemczech.
Przez rok pracował w Imperial College London w Wielkiej Brytanii, a w latach 2001-2003 jako visiting professor w Uniwersytecie Wuppertal w Niemczech.


Specjalista w zakresie telekomunikacji cyfrowej, kodowania, teorii informacji i sygnałów oraz przetwarzania sygnałów i obrazów. Był kierownikiem 18, z reguły wysokobudżetowych, projektów naukowo-badawczych, których celem było opracowanie innowacyjnych rozwiązań
Specjalista w zakresie telekomunikacji cyfrowej, kodowania, teorii informacji i sygnałów oraz przetwarzania sygnałów i obrazów. Był kierownikiem 18, z reguły wysokobudżetowych, projektów naukowo-badawczych, których celem było opracowanie innowacyjnych rozwiązań

Wersja z 16:13, 16 mar 2026

Andrzej Dziech
Andrzej Dziech.jpg
Nazwisko Dziech
Imię / imiona Andrzej
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 20 maja 1945
Miejsce urodzenia Kielce


Dyscyplina/specjalności teoria i przetwarzanie sygnałów
Wydział Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji



Prof. dr hab. inż. Andrzej Dziech (1945–)

Dyscyplina/specjalności: teoria i przetwarzanie sygnałów

Nota biograficzna

Urodził się w 20 maja 1945 roku w Kielcach.

Studia wyższe rozpoczął w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie po dwóch latach studiów otrzymał stypendium ówczesnego Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na kontynuację nauki w Instytucie Elektrotechniki w Leningradzie na Wydziale Informatyki i Automatyki. Studia z zakresu elektroniki i telekomunikacji ukończył z wyróżnieniem w 1970 roku. Doktoryzował się w 1973 roku tamże.

Następnie wrócił do rodzinnych Kielc, gdzie rozpoczął pracę w Politechnice Świętokrzyskiej i wkrótce został kierownikiem Zakładu Elektroniki i Teletransmisji. W latach 1980–1986 i 1993–1996 był dziekanem Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki Politechniki Świętokrzyskiej. Utworzył od podstaw Laboratorium Systemów Kodowania i współtworzył Laboratoria Układów Elektronicznych oraz Systemów Transmisji Danych. Pracował również na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (kierownik Zakładu Informatyki w Instytucie Fizyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym). Był ponadto rektorem niepublicznej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych i Telekomunikacji w Kielcach.

Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1978 na Politechnice Poznańskiej, na podstawie rozprawy na temat niezawodnych systemów kodowania informacji.

Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymał 18 września 1986 roku.

W 1995 roku rozpoczął pracę w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Telekomunikacji na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki.

Obecnie pracuje na stanowisku profesora w Instytucie Telekomunikacji i Cyberbezpieczeństwa na Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Przez rok pracował w Imperial College London w Wielkiej Brytanii, a w latach 2001-2003 jako visiting professor w Uniwersytecie Wuppertal w Niemczech.

Specjalista w zakresie telekomunikacji cyfrowej, kodowania, teorii informacji i sygnałów oraz przetwarzania sygnałów i obrazów. Był kierownikiem 18, z reguły wysokobudżetowych, projektów naukowo-badawczych, których celem było opracowanie innowacyjnych rozwiązań mających duży potencjał wdrożeniowy (TEMPUS, KNIXMAS, CALIBRATE, IMCOP, SCISOR, ECHO, INDECT). Do takich rozwiązań można przykładowo zaliczyć: innowacyjną wyszukiwarkę do wykrywania treści pedofilskich; szybki system wyszukiwania akt sądowych; prototyp systemu nawigacji dla osób niewidomych i słabowidzących; system ochrony treści multimedialnych i zabezpieczenia przed manipulacjami; system map dynamicznych dla usprawnienia ruchu pojazdów oraz monitorowania, wykrywania i archiwizacji zagrożeń w środowiskach miejskich; system optymalizacji prędkości na drogach z uwzględnieniem dynamicznego zarządzania ruchem; inteligentne znaki drogowe do adaptacyjnego sterowania ruchem drogowym; inteligentny system efektywnej analizy prac diagnostycznych i remontowych urządzeń przemysłowych z zastosowaniem jednostek mobilnych i zaawansowanej analizy obrazów; system inteligentnego monitoringu wykrywający zagrożenia i niebezpieczne narzędzia; robot internetowy służący do pobierania i identyfikacji obrazów; system diagnostyki chorób na bazie obrazów OCT dna oka z zastosowaniem AI.

Autor około 200 publikacji, w tym autorskiej monografii na temat losowych strumieni impulsowych wydanej w języku angielskim w wydawnictwie Elsevier, oraz 8 patentów. Twórca nowych kierunków nauczania.

Wypromował 21 doktorów nauk technicznych oraz ponad 100 magistrantów.

Odznaczenia i nagrody

Nagroda Premiera RP, dwa dyplomy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, nagroda Diamentowy Lider Bezpieczeństwa Państwa 2015, nagroda „Honorowy Ambasador Kongresów Polskich” za organizację w kraju ponad dziesięć międzynarodowych konferencji naukowych, nagroda „Gwiazda 7. Programu Ramowego UE” dla najaktywniejszego uczestnika 7. Programu Badawczego Unii Europejskiej, doktorat honoris causa Politechniki Świętokrzyskiej (2026)

Bibliografia publikacji

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziech-andrzej-004604

Źródła do biogramu

Książki

  • Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A – G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1998, s. 356-257, [foto]

Artykuły

  • Roczniewska-Cieślik J.: DHC dla profesora Andrzeja Dziecha. Biuletyn AGH 2026, nr 215, s. 21, [foto]

Inne

stan na dzień 27.02.2026

Źródło: „http://historia.agh.edu.pl/mediawiki/index.php?title=Andrzej_Dziech&oldid=89014”