Edytuj Scientist: Zdzisław Zembura

Tekst biogramu:

Prof. zw. dr hab. '''Zdzisław Zembura''' (1921–2004) Dyscyplina/specjalności: chemia, elektrochemia teoretyczna i stosowana, hydrometalurgia, kinetyka reakcji heterogenicznych == Nota biograficzna == Urodził się 9 grudnia 1921 roku w Starym Sączu. Zmarł 13 grudnia 2004 roku. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. W 1950 roku uzyskał stopień magistra filozofii z zakresu chemii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1958 roku uzyskał stopień naukowy kandydata nauk chemicznych (odpowiednik stopnia doktora) jako efekt badań nad polaryzacją i kinetyką procesów anodowych, zwłaszcza zagadnień mechanizmu elektrochemicznego polerowania metali, a także roztwarzania metali w stężonych roztworach elektrolitów na [[Wydział Metalurgiczny|Wydziale Metalurgicznym]] AGH. W 1962 roku habilitował się na Wydziale Metalurgicznym AGH. W 1971 roku uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk chemicznych, a w 1977 roku tytuł naukowy profesora zwyczajnego nauk chemicznych. Pracę zawodową w Akademii Górniczo-Hutniczej rozpoczął w 1950 roku na stanowisku starszego asystenta w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii na [[Wydział Hutniczy|Wydziale Hutniczym]]. W styczniu 1952 roku uzyskał nominację na adiunkta, a w 1953 roku przeszedł na aspiranturę (odpowiednik studiów doktoranckich) w tej samej katedrze. W 1962 roku uzyskał stopień naukowy docenta, w zakresie elektrochemii procesów metalurgicznych. W latach 1963–1966 był kierownikiem Zakładu Elektrochemii w Katedrze Chemii Fizycznej Metalurgii Metali Nieżelaznych. Współtwórca [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]]. Pełnił funkcję prodziekana (1962–1966), a także dziekana (1966–1969) Wydziału Metali Nieżelaznych. W latach 1969–1973 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych na Wydziale Metali Nieżelaznych AGH. W roku 1975 został kierownikiem Studium Doktoranckiego z zakresu Fizykochemii Procesów Metalurgicznych i Hydrometalurgicznych Metali Nieżelaznych. W 1980 roku został powołany na kierownika Zakładu Hydrometalurgii. W 1991 roku odszedł na emeryturę. Wybitny uczony w dziedzinie elektrochemii i korozji, twórca szkoły naukowej uwzględniającej rolę transportu w procesach elektrodowych i korozyjnych. Brał udział w konferencjach naukowych, podczas których wygłaszał referaty, m.in w Trzecim Międzynarodowym Zjeździe Korozyjnym w Moskwie (1965), w Zjeździe Polskiego Towarzystwa Chemicznego w Białymstoku (1966). Był konsultantem naukowym w Hucie Baildon, w Hucie im. Lenina oraz w Instytucie Metali Nieżelaznych. Członek Komitetu Doradczego Fundacji Kościuszkowskiej, działacz NSZZ „Solidarność”. W latach 1981–1986 główny koordynator Programu Rządowego, a w latach 1985–1990 delegat Polski w IUPAC, w sekcji elektrochemii. Brał udział w pracach Komitetu PAN do spraw ochrony tworzyw sztucznych przed korozją, w pracach Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie, oraz w Komisji Metalurgiczno-Odlewniczej Oddziału PAN w Krakowie oraz w pracach Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej. ==== Odznaczenia i nagrody ==== Nagroda I stopnia za badania nad anodowym zachowaniem miedzi w konkursie Polskiego Towarzystwa Chemicznego dla pomocniczych pracowników naukowych, dyplom uznania za współpracę nadany przez CRZZ == Źródła do biogramu == ==== Książki ==== * Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003, s. 1164 * Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919–1979. [T.] 2 : Pion hutniczy. Kraków 1997, s. 197, [foto] * Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 241-243, [foto] * [Skład osobowy AGH... 1950/51]. Kraków 1951, s. 24, 32, 48 * [Skład osobowy AGH... 1971-1972. Kraków, 1973, s. 94 * [Skład osobowy AGH... 1974-1975] i kronika za rok 1973/74. Kraków, 1975, s. 74 * Słownik biograficzny chemików polskich. Red. nauk. H. Lichocka. Kraków 2025, s. 725, [foto] * Wydział Metali Nieżelaznych Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 40 lat działalności. [Oprac.] J. Nowakowski, L. Kustowski, W. Libura. Kraków 2002, s. 15–16, 19–20, 52–53, [foto] * Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919–1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 166, 202, 229, 233, 246, 262, 376-378, 556, 617, 618, 619, 631-632, 661 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969) ==== Artykuły ==== * Burzyńska L.: Prof. dr hab. Zdzisław Zembura (1921-2004). ''Wiadomości Chemiczne'' 2005, [R.] 59, nr 7-8, s. 575-581 * Burzyńska L.: Zdzisław Zembura (1921-2004). ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 20-21, [foto] * ''Dziennik Polski'' 2004 nr 294 (16 XII 2004). s. 20 [nekr.] * ''Dziennik Polski'' 2004 nr 296 (18 XII 2004). s. 13 [nekr.] * ''Gazeta Wyborcza'' 2004 nr 98 (21 XII 2004) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 7 [nekr.] * Nagroda imienia Michała Śmiałowskiego dla młodych autorów za prace z dziedziny nauki o materiałach. ''Nasza Politechnika''. [Politechnika Krakowska] 2001, R. 5, nr 2 (26), s. 12 * Podrzucki C.: Konwent Seniorów AGH w dwóch ostatnich kadencjach swej działalności. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2001, nr 90, s. 7-8 ==== Inne ==== * Baza DOKTOR (dostępna w Oddziale Informacji Naukowej Biblioteki Głównej AGH), rekord 1153 * Baza HABI (dostępna w Oddziale Informacji Naukowej Biblioteki Głównej AGH), rekord 647 * Wniosek o nadanie tytułu profesora zwyczajnego i powołanie na stanowisko profesora zwyczajnego w Akademii Górniczo-Hutniczej prof. nadzw. dr hab. inż. Zdzisława Zemburę. [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 30.10.1975], s. 33-34 {{DEFAULTSORT:Zembura, Zdzisław }} [[Category:Biogramy]]

Zapisz Pokaż podgląd Podgląd zmian Anuluj