Edytuj Scientist: Ignacy Mościcki

Tekst biogramu:

Prof. '''Ignacy Mościcki''' (1867–1946) '''Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926-1939''' Dyscyplina/specjalności: chemia, polityka == Nota biograficzna == Urodził się w 1 grudnia 1867 roku w Mierzanowie (koło Ciechanowa). Zmarł 2 października 1946 roku w Versoix pod Genewą. W 1993 roku szczątki Ignacego Mościckiego przewieziono do Polski i złożono w krypcie prezydenckiej bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie. Symboliczny grób Mościckiego znajduje się w alei zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W latach 1887–1891 studiował na politechnice w Rydze, gdzie m.in. organizował polskie kółka oświatowe. Zagrożony aresztowaniem za działalność niepodległościową wyjechał do Londynu (1892), gdzie pracował i jednocześnie uczył się w Technical College Finsbury (do 1897 roku). W latach 1897–1912 przebywał w Szwajcarii, gdzie początkowo był asystentem prof. Józefa Wierusza-Kowalskiego i zajmował się problemami chemii nieorganicznej, zwłaszcza elektrochemii; współpracował z wieloma zakładami chemicznymi. W 1912 roku wrócił do Galicji, gdzie objął Katedrę Chemii Fizycznej i Elektrochemii w Szkole Politechnicznej we Lwowie. W 1916 roku zorganizował Instytut Badań Naukowych i Technicznych „Matan” we Lwowie, a w latach 1917–1922 współpracował z krajowym przemysłem naftowym. W 1922 roku został mianowany dyrektorem fabryki związków azotowych w Chorzowie, którą uruchomił pomimo opuszczenia jej przez personel niemiecki. W 1925 roku został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej; od tego roku kierował również Katedrą Elektrochemii Technicznej Politechniki Warszawskiej. W latach 1901–1912 opracował, a następnie udoskonalił przemysłowe metody otrzymywania kwasu azotowego z powietrza przez syntezę tlenków azotu w łuku elektrycznym. Zaprojektował, wybudował i uruchomił kilka fabryk kwasu azotowego w Szwajcarii. Współautor wielu metod i urządzeń do rafinacji ropy naftowej. Z jego inicjatywy powstały zakłady chemiczne w Mościcach koło Tarnowa. W 1934 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej w Krakowie za zasługi położone na polu chemii i elektrochemii. W latach 1926–1939 sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 roku był przywódcą tzw. grupy zamkowej obozu sanacyjnego. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku internowany w Rumunii, prerogatywy prezydenckie przekazał Władysławowi Raczkiewiczowi. Dzięki interwencjom dyplomatycznym przeniósł się w grudniu 1939 roku do Szwajcarii, gdzie przebywał do śmierci. == Źródła do biogramu == ==== Książki ==== * 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994. [Rozdz.] Doktorzy honoris causa, s. [1], [foto] * Encyklopedyczny słownik sławnych Polaków. Pod red. J. Borowca. Warszawa 1996, s. 245-246 * Florkowska B. [et al.]: Wysokie napięcie w elektroenergetyce : wybrane zagadnienia i obliczenia. Kraków 2020, s. 775-776, [foto] * Lichocka H.: Ignacy Mościcki. Radom 2011, 411 s., [foto] * Ludzie nauki dla niepodległej : poszerzone biogramy naukowców prezentowanych na wystawie. Pod red. A. Kurkiewicza i J. Witek. Katowice 2018 s. 54-61, [foto] * Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 95 * Stomma L.: Poczet polityków polskich XX wieku. Warszawa 2000, s. 177 ==== Artykuły ==== * Balasiewicz M. S.: Prof. dr h.c. Ignacy Mościcki, Prezydent RP. W 150 rocznicę urodzin. ''Przemysł Chemiczny'' 2017, T. 96, nr 12, s. 2381-2388 * Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18 {{DEFAULTSORT:Mościcki, Ignacy }} [[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Zapisz Pokaż podgląd Podgląd zmian Anuluj