Władysław Karol Dobrucki

Z Historia AGH
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Karol Dobrucki
Wladyslaw Dobrucki.jpg
Nazwisko Dobrucki
Imię / imiona Władysław
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 19 stycznia 1918
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 20 czerwca 2010
Dyscyplina/specjalności metalurgia, walcownictwo, mechanika, budowa i eksploatacja maszyn
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH (1972–1975)
Wydział Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Maszyn Górniczych i Hutniczych19721975


Prof. zw. dr hab. inż. Władysław Karol Dobrucki (1918–2010)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, mechanika, budowa i eksploatacja maszyn walcowniczych


Nota biograficzna

Urodził się 19 stycznia 1918 roku w Krakowie. Zmarł 20 czerwca 2010 roku i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Studiował w Politechnice Warszawskiej (1935–39), dyplom Politechniki Śląskiej w Gliwicach otrzymał w 1946 ; doktorat — AGH (1960), habilitacja — AGH (1962), prof. nadzw. (1970), prof. zw. (1976).

Podczas okupacji hitlerowskiej działacz ruchu oporu, więzień Pawiaka, Oświęcimia, Mauthausen-Gusen. Pracownik Biura Proj. Hutn. „BIPROHUT” w latach 1947–1957, pracownik Politechniki Śląskiej w latach 1950–1954.

W AGH adiunkt, z-ca prof. (1956–62), docent (1962–70), prof. (1970–88), prof. emerytowany (1988) zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin. Kierownik Zakładu Maszyn Obróbki Plastycznej na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych w latach 1962–1988. Prodziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH w latach 1972–1975.


Członek rady redakcji „J. Mech. Working Technol.”; członek Kom. Metal. PAN, Komis. Mech. Stos. Oddz. PAN w Krakowie, Kom. Bud. Maszyn PAN, członek rad naukowych : Instytutu Obróbki Plastycznej w Poznaniu, Inst. Metal. PAN w Krakowie, OBR Obróbki Plast. Metali „Plasomet” w Warszawie.


Współtwórca polskiej szkoły projektowania i konstrukcji walcowni, twórca oryginalnej szkoły naukowej w zakresie podstaw mechaniki walcowania i jej sprężenia zwrotnego z walcarką, projektant pierwszej w Polsce (zaprojektowanej i zbudowanej) walcowni (1951), współautor patentów na oryginalną metodę przepychania na gorąco rur i na obwiedniowe walcowanie na zimno rur o dużych średnicach.

Autor 120 prac z zakresu mechaniki procesu walcowania i urządzeń walcowniczych w czasopismach polskich i zagranicznych; 9 książek w tym 4 monografii, 17 patentów.


Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Oświęcimia, nagrody państwowe i resortowe

Bibliografia

Książki

  • Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 130
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004., s. 69, [foto]
  • Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A-G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa [ca 1998], s. 312-313
  • Złota Księga Nauki Polskiej 1999. Red. K. Pikoń, A. Sokołowska. Gliwice 1999, s. 47

Artykuły

  • Dziennik Polski 2010, nr 144 (23 VI 2010), s. A15 [nekr.]
  • Dziennik Polski 2010, nr 145 (24 VI 2010), s. A13 [nekr.]
  • Gazeta Wyborcza 2010, nr 144, [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 9 [nekr.]