Adam Franciszek Czeżowski

Z Historia AGH
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Franciszek Czeżowski
Adam Czezowski.jpg
Nazwisko Czeżowski
Imię / imiona Adam Franciszek
Tytuły / stanowiska Doc. inż.
Data urodzenia 22 stycznia 1892
Miejsce urodzenia Gorlice
Data śmierci 5 sierpnia 1957
Miejsce śmierci Krościenko
Dyscyplina/specjalności eksploatacja złóż surowców skalnych
Pełnione funkcje Kierownik Zakładu Odkrywkowej Eksploatacji Złóż Wydziału Górniczego AGH
Wydział Wydział Górniczy


Doc. inż. Adam Franciszek Czeżowski (1892–1957)

Dyscyplina/specjalności: eksploatacja złóż surowców skalnych

Nota biograficzna

Urodził się 22 stycznia 1892 w Gorlicach. Zmarł 5 sierpnia 1957 w Krościenku.

Ukończył Wydział Budowy Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej w 1914 roku z tytułem inżyniera. Od stycznia do lipca 1914 roku był asystentem Katedry Budowy Mostów Politechniki Lwowskiej. Na froncie rosyjskim w 1915 roku dostał się do niewoli i pracował przy budowie Kolei Siedmiorzeckiej, kolei w Taszkiencie, brał udział w ekspedycji naukowej do Tiań-Szanu w celu dokonania pomiaru linii wiecznych śniegów. W 1920 roku wyjechał do Iraku gdzie był zatrudniony do 1923 roku jako inżynier w dyrekcji kolejowej w Bagdadzie. Po powrocie do Polski pracował w Polskim Towarzystwie Budowlanym, był współwłaścicielem przedsiębiorstwa budowlanego, właścicielem kamieniołomu sjenitu w Zdziłowie.

W lutym 1951 roku rada Wydziału Mineralnego AGH uchwaliła powołanie go na stanowisko kontraktowego profesora nadzwyczajnego. Z powodu trudności z nominacją w czerwcu 1951 roku został adiunktem w Katedrze Eksploatacji Złóż Skalnych na Wydziale Ceramicznym, gdzie prowadził wykłady z transportu kopalnianego, obróbki kamienia i zasad budowy dróg i mostów. W 1954 roku otrzymał nominację na zastępcę profesora i objął stanowisko kierownika Zakładu Odkrywkowej Eksploatacji Złóż w Katedrze Eksploatacji Złóż na Wydziale Górniczym. W 1956 roku dostał nominację na docenta. Należał do grupy pracowników AGH, która zorganizowała i uruchomiła Zakład Odkrywkowej Eksploatacji Złóż.

Wybitny fachowiec w zakresie przemysłu kamiennego, głównym jego dziełem był trzytomowy podręcznik „Kamieniołomy”, do 1956 roku jedyna książka z dziedziny górnictwa odkrywkowego w języku polskim. Napisał również trzy skrypty uczelniane i cały szereg artykułów w czasopismach technicznych.

Bibliografia

Książki

  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Red. T. Skarzyński. Warszawa 1989, s. 32-33
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 61, [foto]
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 60-62, [foto] ( Zeszyty Naukowe. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

Artykuły

  • Materiały Budowlane 1957, nr 10, s. 317, [foto]
  • Naokoło Świata 1925, nr 10
  • Naokoło Świata 1925, nr 16
  • Rocznik Orientalistyczny 1937, T. XIII
  • Wektor 1957, nr 10, s. 7 [nekr.]