Zygmunt Bielski-Saryusz

Z Historia AGH
Wersja z dnia 22:06, 10 gru 2013 autorstwa SzymonSokol (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Zygmunt Bielski-Sariusz | image = bielski.jpg | family-name = Bielski-Sariusz | given-name = Zygmunt | additional-name = | honori...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Bielski-Saryusz
Nazwisko Bielski-Sariusz
Imię / imiona Zygmunt
Tytuły / stanowiska Prof. inż.
Data urodzenia 1869
Data śmierci 1944
Dyscyplina/specjalności mechanika



Odznaczenia i nagrody Komandoria Orderu Polonia Restituta (1924)
FunkcjeGdzieoddo
RektorAG19311933

Prof. inż. Zygmunt Bielski-Sariusz (1869-1944)

Specjalność: mechanika

Urodził się w Widawie. pow. Łask, zmarł w Krakowie. Wychowanek Politechniki Lwowskiej, gdzie na Wydz. Budowy Maszyn w 1892 uzyskał dyplom inż. mechanika. Po studiach pracował w przemyśle m. in. w Warsztatach Narzędzi Wiertniczych, w Sanockiej Fabryce Wagonów, Polskiej Spółce Naftowej, budował pierwsze zbiorniki ziemne na ropę oraz prowadził wiercenia poszukiwawcze za solami potasowymi w Morszynie i Bolechowie oraz gazu ziemnego w Kałuszu. W 1913 r. był kierownikiem wierceń poszukiwawczych w Maniawie i Kryczce Tow. Naftowego "Opiag", w l.1914-1915 pracował w Centralnym Zarządzie firmy "Opiag" w Wiedniu. Badał tereny naftowe w Mossul, Hit, w południowych Morawach i inne. Był Dyrektorem naczelnym Koncernu Naftowego "Małopolska" we Lwowie.

W 1923 r. objął kierownictwo Katedry Wiertnictwa i Eksploatacji Nafty AG w Krakowie, pełniąc jednocześnie obowiązki dyrektora kopalni nafty firmy "Premier". Od 1930 r. oddał się wyłącznie pracy naukowej i dydaktycznej. W 1939 r. wraz z innymi profesorami uczelni krakowskich aresztowany i więziony w Oranienburgu i Sachsenhausen.

Dorobek naukowy i publicystyczny obejmuje ok. 85 pozycji. Głównym tematem jego prac była sprawa postępu technicznego w polskim kopalnictwie naftowym. Był jednym z założycieli Stow. Polskich Inżynierów Przemysłu Naftowego w Borysławiu, inicjatorem odbywania corocznych zjazdów naftowych.

Źródło:

  • BIP 1994 nr 5. s. 5
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). s. 10-13