Zygmunt Bielski-Saryusz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „== Odznaczenia i nagrody ==” na „==== Odznaczenia i nagrody ====”)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Infobox scientist
 
{{Infobox scientist
|family-name=Bielski-Sariusz
+
|family-name=Bielski-Saryusz
 
|given-name=Zygmunt
 
|given-name=Zygmunt
 
|honorific-prefix=Prof. inż.
 
|honorific-prefix=Prof. inż.
Linia 53: Linia 53:
 
|Rok_do=1933
 
|Rok_do=1933
 
}}
 
}}
Prof. inż. '''Zygmunt Bielski-Sariusz''' (1869–1944)
+
Prof. inż. '''Zygmunt Bielski-Saryusz''' (1869–1944)
  
 
Specjalność: mechanika
 
Specjalność: mechanika
Linia 63: Linia 63:
 
Urodził się 2 maja 1869 roku w Widawie, pow. Łask, zmarł 12 kwietnia 1944 roku w Krakowie.  
 
Urodził się 2 maja 1869 roku w Widawie, pow. Łask, zmarł 12 kwietnia 1944 roku w Krakowie.  
  
Wychowanek Politechniki Lwowskiej, gdzie na Wydziale Budowy Maszyn w 1892 uzyskał dyplom inż. mechanika. Po studiach pracował w przemyśle m.in. w Warsztatach Narzędzi Wiertniczych, w Sanockiej Fabryce Wagonów, Polskiej Spółce Naftowej, budował pierwsze zbiorniki ziemne na ropę oraz prowadził wiercenia poszukiwawcze za solami potasowymi w Morszynie i Bolechowie oraz gazu ziemnego w Kałuszu. W 1913 r. był kierownikiem wierceń poszukiwawczych w Maniawie i Kryczce Tow. Naftowego „Opiag”,  w l.1914–1915 pracował w Centralnym Zarządzie firmy „Opiag” w Wiedniu. Badał tereny naftowe w Mossul, Hit, w południowych Morawach i inne. Był Dyrektorem naczelnym Koncernu Naftowego „Małopolska” we Lwowie.
+
Wychowanek Politechniki Lwowskiej, gdzie na Wydziale Budowy Maszyn w 1892 uzyskał dyplom inż. mechanika. Po studiach pracował w przemyśle m.in. w Warsztatach Narzędzi Wiertniczych, w Sanockiej Fabryce Wagonów, Polskiej Spółce Naftowej, budował pierwsze zbiorniki ziemne na ropę oraz prowadził wiercenia poszukiwawcze za solami potasowymi w Morszynie i Bolechowie oraz gazu ziemnego w Kałuszu. W 1913 roku był kierownikiem wierceń poszukiwawczych w Maniawie i Kryczce Tow. Naftowego „Opiag”,  w l.1914–1915 pracował w Centralnym Zarządzie firmy „Opiag” w Wiedniu. Badał tereny naftowe w Mossul, Hit, w południowych Morawach i inne. Był Dyrektorem naczelnym Koncernu Naftowego „Małopolska” we Lwowie.
  
W 1923 r. podjął pracę na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]] AG w Krakowie, pełniąc jednocześnie obowiązki dyrektora kopalni nafty firmy „Premier”.  
+
W 1923 roku podjął pracę na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]] AG w Krakowie, pełniąc jednocześnie obowiązki dyrektora kopalni nafty firmy „Premier”.  
  
Od 1930 r. oddał się wyłącznie pracy naukowej i dydaktycznej. W latach 1931-1933 był Rektorem AG. W 1939 r. wraz z innymi profesorami uczelni krakowskich aresztowany i więziony w Oranienburgu i Sachsenhausen.
+
Od 1930 roku oddał się wyłącznie pracy naukowej i dydaktycznej. W latach 1931-1933 był Rektorem AG. W 1939 roku wraz z innymi profesorami uczelni krakowskich aresztowany i więziony w Oranienburgu i Sachsenhausen.
  
 
Po powrocie z obozu poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej, pracując jako wykładowca w Państwowej Szkole Technicznej Górnicz-Hutniczo-Mierniczej w Krakowie.
 
Po powrocie z obozu poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej, pracując jako wykładowca w Państwowej Szkole Technicznej Górnicz-Hutniczo-Mierniczej w Krakowie.
  
Dorobek naukowy i publicystyczny obejmuje ok. 85 pozycji. Głównym tematem jego prac była sprawa postępu technicznego w polskim kopalnictwie naftowym. Był jednym z założycieli Stow. Polskich Inżynierów Przemysłu Naftowego w Borysławiu, inicjatorem odbywania corocznych zjazdów naftowych.
+
Dorobek naukowy i publicystyczny obejmuje ok. 85 pozycji. Głównym tematem jego prac była sprawa postępu technicznego w polskim kopalnictwie naftowym. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia. Polskich Inżynierów Przemysłu Naftowego w Borysławiu, inicjatorem odbywania corocznych zjazdów naftowych.
  
 
+
W budynku A-4, na pierwszym, piętrze znajduje się tablica poświęcona profesorowi Zygmuntowi Bielskiemu-Saryusz.
W budynku A-4, na pierwszym, piętrze znajduje się tablica poświęcona profesorowi Zygmuntowi Bielskiemu-Sariusz
 
  
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
Linia 80: Linia 79:
 
[[Krzyż Komandorski Polonia Restituta]]
 
[[Krzyż Komandorski Polonia Restituta]]
  
 
+
== Bibliografia ==
Źródło:
+
==== Artykuły ====
* BIP 1994 nr 5. s. 5
+
* Bolewski Andrzej: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : Lista pierwszych profesorów i ich zastępców (do 1923 roku) // Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH. – 1994, nr 5, s. 5-6, il.
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). s. 10–13
+
==== Książki ====
 +
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964) / red. nacz. Michał Odlanicki-Poczobutt. - Kraków : AGH, 1965. - S. 7-9, portr.. - (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo Hutnicza w Krakowie ; nr 41, zeszyt specjalny 4)
  
  
{{DEFAULTSORT:Bielski-Sariusz, Zygmunt }}
+
{{DEFAULTSORT:Bielski-Saryusz, Zygmunt }}
 
[[Category:Biogramy]]
 
[[Category:Biogramy]]

Wersja z 09:19, 18 sty 2016

Zygmunt Bielski-Saryusz
Nazwisko Bielski-Saryusz
Imię / imiona Zygmunt
Tytuły / stanowiska Prof. inż.
Data urodzenia 2 maja 1869
Miejsce urodzenia Widawa
Data śmierci 12 kwietnia 1944
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności mechanika
Pełnione funkcje Rektor AG (1931–1933)
Wydział Wydział Górniczy


Odznaczenia i nagrody Krzyż Komandorski Polonia Restituta
FunkcjeGdzieoddo
RektorAG19311933


Prof. inż. Zygmunt Bielski-Saryusz (1869–1944)

Specjalność: mechanika


Nota biograficzna

Urodził się 2 maja 1869 roku w Widawie, pow. Łask, zmarł 12 kwietnia 1944 roku w Krakowie.

Wychowanek Politechniki Lwowskiej, gdzie na Wydziale Budowy Maszyn w 1892 uzyskał dyplom inż. mechanika. Po studiach pracował w przemyśle m.in. w Warsztatach Narzędzi Wiertniczych, w Sanockiej Fabryce Wagonów, Polskiej Spółce Naftowej, budował pierwsze zbiorniki ziemne na ropę oraz prowadził wiercenia poszukiwawcze za solami potasowymi w Morszynie i Bolechowie oraz gazu ziemnego w Kałuszu. W 1913 roku był kierownikiem wierceń poszukiwawczych w Maniawie i Kryczce Tow. Naftowego „Opiag”, w l.1914–1915 pracował w Centralnym Zarządzie firmy „Opiag” w Wiedniu. Badał tereny naftowe w Mossul, Hit, w południowych Morawach i inne. Był Dyrektorem naczelnym Koncernu Naftowego „Małopolska” we Lwowie.

W 1923 roku podjął pracę na Wydziale Górniczym AG w Krakowie, pełniąc jednocześnie obowiązki dyrektora kopalni nafty firmy „Premier”.

Od 1930 roku oddał się wyłącznie pracy naukowej i dydaktycznej. W latach 1931-1933 był Rektorem AG. W 1939 roku wraz z innymi profesorami uczelni krakowskich aresztowany i więziony w Oranienburgu i Sachsenhausen.

Po powrocie z obozu poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej, pracując jako wykładowca w Państwowej Szkole Technicznej Górnicz-Hutniczo-Mierniczej w Krakowie.

Dorobek naukowy i publicystyczny obejmuje ok. 85 pozycji. Głównym tematem jego prac była sprawa postępu technicznego w polskim kopalnictwie naftowym. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia. Polskich Inżynierów Przemysłu Naftowego w Borysławiu, inicjatorem odbywania corocznych zjazdów naftowych.

W budynku A-4, na pierwszym, piętrze znajduje się tablica poświęcona profesorowi Zygmuntowi Bielskiemu-Saryusz.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Komandorski Polonia Restituta

Bibliografia

Artykuły

  • Bolewski Andrzej: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : Lista pierwszych profesorów i ich zastępców (do 1923 roku) // Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH. – 1994, nr 5, s. 5-6, il.

Książki

  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964) / red. nacz. Michał Odlanicki-Poczobutt. - Kraków : AGH, 1965. - S. 7-9, portr.. - (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo Hutnicza w Krakowie ; nr 41, zeszyt specjalny 4)