Zdzisław Kubas: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 58: Linia 58:
 
W 1952 roku podjął pracę w AGH na stanowisku asystenta w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii na [[Wydział Metalurgiczny|Wydziale Metalurgicznym]].
 
W 1952 roku podjął pracę w AGH na stanowisku asystenta w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii na [[Wydział Metalurgiczny|Wydziale Metalurgicznym]].
  
Pracę doktorską obronił w 1963 roku, habilitacyjną w 1968 r. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1991 roku.
+
Pracę doktorską obronił w 1963 roku, habilitacyjną w 1968 roku. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1991 roku.
  
 
Był wieloletnim pełnomocnikiem Rektora ds. zaopatrzenia inwestycyjnego i wyposażenia aparaturowego, organizatorem i kierownikiem Katedry Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] (1969-1972), inicjatorem współpracy AGH z przedsiębiorstwami przemysłu hutniczego.  
 
Był wieloletnim pełnomocnikiem Rektora ds. zaopatrzenia inwestycyjnego i wyposażenia aparaturowego, organizatorem i kierownikiem Katedry Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] (1969-1972), inicjatorem współpracy AGH z przedsiębiorstwami przemysłu hutniczego.  

Wersja z 10:26, 13 lis 2015

Zdzisław Kubas
Zdzisław Kubas-1.jpg
Nazwisko Kubas
Imię / imiona Zdzisław
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab.
Data urodzenia 1 sierpnia 1926
Miejsce urodzenia Ossala
Data śmierci 2 maja 1993
Dyscyplina/specjalności metalurgia, nauki chemiczne
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza Wydziału Metalurgicznego AGH (1969-1972)
Wydział Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej

Prof. dr hab. Zdzisław Kubas (1926–1993)

Specjalność: metalurgia, nauki chemiczne

Życiorys

Urodził się 1 sierpnia 1926 roku we wsi Ossala w Ziemi Sandomierskiej. Zmarł 2 maja 1993 roku. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.

Ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UJ (kierunek: chemia).

W 1952 roku podjął pracę w AGH na stanowisku asystenta w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii na Wydziale Metalurgicznym.

Pracę doktorską obronił w 1963 roku, habilitacyjną w 1968 roku. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1991 roku.

Był wieloletnim pełnomocnikiem Rektora ds. zaopatrzenia inwestycyjnego i wyposażenia aparaturowego, organizatorem i kierownikiem Katedry Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza Wydziału Metalurgicznego (1969-1972), inicjatorem współpracy AGH z przedsiębiorstwami przemysłu hutniczego. W latach 1974-1987 pełnił funkcję kierownika Studium Podyplomowego z zakresu Nowoczesnych Metod Instrumentalnych Analizy Chemicznej w Hutnictwie na Wydziale Metalurgicznym. W latach 1984-1987 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Metalurgii AGH ds. organizacyjnych i współpracy z przemysłem.

Konsultant wielu zakładów hutniczych.

Autor ponad 40 publikacji, w tym 3 książek, 7 patentów. Promotor 5 prac doktorskich.

Członek i rzeczoznawca SITPH, członek Komisji Ceramicznej PAN, członek Komisji Chemii Analitycznej PAN, przewodniczący Zarządu Uczelnianego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, członek Plenum Zarządu Krakowskiego TPPR

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Złota Odznaka "Zasłużonemu w rozwoju województwa katowickiego", Złota Odznaka "Zasłużonemu dla Kielecczyzny", Srebrna Odznaka "Za pracę społeczną dla miasta Krakowa", Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (wielokrotnie), Nagroda Rektora AGH (wielokrotnie)


Źródło:

  • Metalurgia i Odlewnictwo 1994 T. 20, nr 3. s. 382–383