Zbyszko Andrzej Stojek

Z Historia AGH
Wersja z dnia 11:48, 26 sty 2016 autorstwa MariuszWijas (dyskusja | edycje) (zamienił w treści „Źródło:” na „”)
Zbyszko Andrzej Stojek
Zbyszko Stojek.jpg
Nazwisko Stojek
Imię / imiona Zbyszko
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 14 listopada 1929
Miejsce urodzenia Katowice
Data śmierci 10 czerwca 2008
Dyscyplina/specjalności budownictwo, matematyka (mechanika stosowana, mechanika budowli, teoria drgań, wibroakustyka, wibroizolacja, metody matematyczne)
Pełnione funkcje Wicedyrektor ds. nauki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH (1981–1985)
Wydział Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi

Prof. zw. dr hab. inż. Zbyszko Andrzej Stojek (1929–2008)

Specjalność: budownictwo, matematyka (mechanika stosowana, mechanika budowli, teoria drgań, wibroakustyka, wibroizolacja, metody matematyczne)

Nota biograficzna

Urodził się 14 listopada 1929 roku w Katowicach. Zmarł 10 czerwca 2008 roku i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Absolwent budownictwa lądowego AGH w Krakowie 1954, magister matematyki UJ 1960, doktor nauk technicznych Politechniki Krakowskiej 1961, doktor habilitowany 1964, profesor nadzwyczajny 1969, profesor zwyczajny 1990.

Przebieg pracy zawodowej: Politechnika Krakowska: asystent-docent 1952–1967; Politechnika Rzeszowska: docent, orgnizator Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska 1967–1979, dziekan 1967–1972, 1975–1976, 1993–1999, profesor zwyczajny 1990–, kierownik Katedry Mechaniki Konstrukcji; AGH w Krakowie: profesor nadzwyczajny 1979–1990, wicedyrektor ds. nauki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych 1981–1985.

Członek Komitetu Mechaniki PAN 1969–1971, 1981–1983 (Sekcja Mechaniki Analitycznej 1969–1993); Komitetu Budowy Maszyn PAN 1972–1993 (Zespół Dynamiki Maszyn); Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN (Sekcja Mechaniki Konstrukcji 1975–).

Badania: teoretyczne i doświadczalne w zakresie dynamiki budowli: analizy drgań wielokondygnacyjnych budynków szkieletowych (formowanie kompleksowych modeli teoretycznych analizą i metodami obliczeń drgań modeli); rozwiązania wibroizolacji szynowych kolejowych i tramwajowych zastosowane na Dworcu Kraków Główny i na ulicach Krakowa; zastosowanie metody pasm skończonych w zakresie wibroakustyki.

Działalność pozanaukowa: rzeczoznawca MOŚZNiL w zakresie ochrony przed wibracjami i hałasem.

Autor 40 rozpraw i publikacji naukowych, 50 referatów, 3 monografii, 5 skryptów, 1 patentu, 90 projektów, ekspertyz i prac badawczych. Promotor 7 prac doktorskich.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski OOP, Krzyż Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Medal KEN, siedmiokrotnie Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa

Bibliografia

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 242, portr.
  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 956
  • Dziennik Polski 2008 nr 136 (12 VI 2008). s. 18 [nekrologi]
  • Dziennik Polski 2008 nr 137 (13 VI 2008). s. 16 [nekrologi]