Zbigniew Strzelecki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
(Nie pokazano 33 wersji utworzonych przez 7 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
{{Infobox scientist
{{Infobox scientist
| name = Zbigniew Strzelecki
|family-name=Strzelecki
| image =
|given-name=Zbigniew
| family-name = Strzelecki
|honorific-prefix=Prof. zw. dr inż.
| given-name = Zbigniew
|image=Zbigniew Strzelecki.jpg
| additional-name =
|birth_date=23 sierpnia 1922
| honorific-prefix = Prof. zw. dr inż.
|birth_place=Kraków
| honorific-suffix =
|death_date=27 stycznia 1988
| native_name =
|death_place=Kraków
| native_name_lang =
|fields=górnictwo
| image =  
|function=Prodziekan Wydziału Górniczego AGH (1969-1972)
| image_size =
|faculty=Wydział Górniczy
| alt =
}}
| caption =
{{Funkcja
| birth_date = 1922–1988
|Stanowisko=Prodziekan
| birth_place =  
|Jednostka=Wydział Górniczy
| death_date =  
|Rok_od=1969
| death_place =  
|Rok_do=1972
| resting_place =
| resting_place_coordinates =
| other_names =
| residence =
| citizenship =
| nationality =
| fields = górnictwo
| workplaces =
| alma_mater =
| thesis_title =
| thesis_url =
| thesis_year =
| doctoral_advisor =
| academic_advisors =  
| doctoral_students =  
| notable_students =
| known_for =
| author_abbrev_bot =
| author_abbrev_zoo =
| influences =
| influenced =
| awards =
| signature =
| signature_alt =
| website =  
| footnotes =  
| spouse =  
| children =  
}}
}}
Prof. zw. dr inż. '''Zbigniew Strzelecki''' (1922–1988)
Prof. zw. dr inż. '''Zbigniew Strzelecki''' (1922–1988)


Specjalność: górnictwo
Dyscyplina/specjalności: górnictwo
 
== Nota biograficzna ==
 
Urodził się 23 sierpnia 1922 roku w Krakowie, zmarł 27 stycznia 1988 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
 
Ukończył krakowską Szkołę Budowlaną, w 1942 roku uzyskując dyplom technika drogowo-mostowego. Studia odbył na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]] AGH.
 
Doktorat obronił na AGH (1962), otrzymał za niego nagrodę indywidualną III st. Min. Szkol. Wyższ. Docent od 1964 roku, prof. zw. od 1965 roku. Kierownik Zakładu Obudowy Górniczej (1966–1979), Zakładu Budownictwa Podziemnego. W latach 1969-1972 prodziekan Wydziału Górniczego AGH.
 
Współtwórca specjalistycznego Zespołu Naukowego AGH, który miał za zadanie wykazać efektywne możliwości wykorzystania nauki w rozwiązywaniu ważnych problemów gospodarczych w skali kraju, przy ścisłej współpracy wyższej uczelni z przemysłem i jednostkami administracji państwowej. Jego badania doprowadziły do opracowania polskiej metody naukowej „Z-S”, co przyczyniło się do powstania i rozwoju metod górniczych służących ratowaniu zagrożonych staromiejskich dzielnic i obiektów zabytkowych. Prowadził nadzór autorski nad pracami ratunkowymi na terenie dzielnic staromiejskich w Jarosławiu i Sandomierzu, Kłodzku zagrożonych oddziaływaniem wielokondygnacyjnych wyrobisk podziemnych. Za uratowanie Sandomierza uzyskał miano „Wielkiego Ratowniczego Zabytkowych Miast”.
 
Pod jego kierunkiem w latach 1958–1975 sporządzono ok. 50 opracowań podstawowych, ok. 300 indywidualnych programów górniczych i ok. 1200 opinii. Wiele z tych prac wykonane zostało częściowo społecznie, jak np. wawelska „Smocza Jama” w Krakowie.
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
Nagroda indywidualna III st. Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego


Urodził się i zmarł w Krakowie, ukończył krakowską Szkołę Budowlaną, w 1942 r. uzyskując dyplom technika drogowo-mostowego. Studia na Wydziale Górniczym AGH. Doktorat na AGH (1962 r), za który otrzymał nagrodę indywidualną III st. Min. Szkol. Wyższ., doc. (1964), prof. zw. (1965). Kierownik Zakładu Obudowy Górniczej (1966–1979), Zakładu Budownictwa Podziemnego.
== Źródła do biogramu ==


Współtwórca specjalistycznego Zespołu Naukowego AGH, który miał za zadanie wykazać efektywne możliwości wykorzystania nauki w rozwiązywaniu ważnych problemów gospodarczych w skali kraju, przy ścisłej współpracy wyższej uczelni z przemysłem i jednostkami administracji państwowej. Jego badania doprowadziły do opracowania polskiej metody naukowej „Z-S”, co przyczyniło się do powstania i rozwoju metod górniczych służących ratowaniu zagrożonych staromiejskich dzielnic i obiektów zabytkowych. Pod jego kierunkiem w latach 1958–1975 sporządzono ok. 50 opracowań podstawowych, ok. 300 indywidualnych programów górniczych i ok.1200 opinii. Wiele z tych prac wykonane zostało częściowo społecznie, jak np. wawelska „Smocza Jama” w Krakowie. Prowadził nadzór autorski nad pracami ratunkowymi na terenie dzielnic staromiejskich w Jarosławiu i Sandomierzu, Kłodzku zagrożonych oddziaływaniem wielokondygnacyjnych wyrobisk podziemnych. Za uratowanie Sandomierza uzyskał miano „Wielkiego Ratowniczego Zabytkowych Miast”.
====Książki====
* Mikoś T., Tajduś A., Szumiński A.: Fascynujący świat zabytków podziemnych i naziemnych : górnicy na ratunek najcenniejszych podziemi i miast : 80 lat badań i doświadczeń w zbiorach archiwalnych 100-letniej Katedry Geomechaniki, Budownictwa i Geotechniki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2019, s. 29-95, [foto]
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 201-203, [foto]
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 118
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 344-345
* Wybrane zagadnienia z budownictwa podziemnego. [Kom. red. Karol Greń et al.]. Wrocław [etc.] 1988, s. 3-4, [foto] (Prace Komisji Górniczo-Geodezyjnej. Polska Akademia Nauk. Oddział w Krakowie. Górnictwo ; 26)
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 295, 630, 637 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)


Źródło:
====Artykuły====
* Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 3. s. 12
* Czekajowski R., Jóżkiewicz S.: Górnicy z pomocą AGH ratują starówki zabytkowych miast : (część I) : Kłodzko. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 73, s. 11-12
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919–1967. s. 295, 630, 637
* Czekajowski R., Jóżkiewicz S., Zabierowski J.: Wspomnienie o Profesorze Akademii Górniczo-Hutniczej Zbigniewie Strzeleckim : (1922-1988). ''Górnictwo : kwartalnik'' [wyd. AGH] 1988, R. 12, z. 1, s. 59-62, [foto]
* Jaros J.: "Salamandra"- pamięci Kolegów Górników (4) : Strzelecki Zbigniew. ''Przegląd Górniczy'' 1989, T. 45, nr 11-12, s. 31
* Jubileusz 35-lecia specjalistycznego Zespołu Naukowego AGH wdrażającego górniczą metodę "Z-S". ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 3, s. 12
* Kuhnen A.: Zbigniew Strzelecki (23 VIII 1922-27 I 1988). ''Zeszyty Muzeum Ziemi Kłodzkiej'' 1990, nr 3, s. 167-170
* Sulima Z.: Jubileusz Sandomierskiego Zespołu Szkół Budownictwa im. Prof. AGH Zbigniewa Strzeleckiego. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 59, s. 13-14, [foto]
* [Uroczystość nadania Zespołowi Szkół Budownictwa w Sandomierzu imienia prof. Zbigniewa Strzeleckiego]. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 10-11, s. 13


====Inne====
* Zbigniew Strzelecki [online] [przeglądany 3.09.2015]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbigniew_Strzelecki


{{DEFAULTSORT:Strzelecki, Zbigniew }}
{{DEFAULTSORT:Strzelecki, Zbigniew }}
[[Category:Uczony]]
[[Category:Biogramy]]

Wersja z 11:21, 30 sty 2020

Zbigniew Strzelecki
Zbigniew Strzelecki.jpg
Nazwisko Strzelecki
Imię / imiona Zbigniew
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia 23 sierpnia 1922
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 27 stycznia 1988
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności górnictwo
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Górniczego AGH (1969-1972)
Wydział Wydział Górniczy



FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19691972


Prof. zw. dr inż. Zbigniew Strzelecki (1922–1988)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo

Nota biograficzna

Urodził się 23 sierpnia 1922 roku w Krakowie, zmarł 27 stycznia 1988 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył krakowską Szkołę Budowlaną, w 1942 roku uzyskując dyplom technika drogowo-mostowego. Studia odbył na Wydziale Górniczym AGH.

Doktorat obronił na AGH (1962), otrzymał za niego nagrodę indywidualną III st. Min. Szkol. Wyższ. Docent od 1964 roku, prof. zw. od 1965 roku. Kierownik Zakładu Obudowy Górniczej (1966–1979), Zakładu Budownictwa Podziemnego. W latach 1969-1972 prodziekan Wydziału Górniczego AGH.

Współtwórca specjalistycznego Zespołu Naukowego AGH, który miał za zadanie wykazać efektywne możliwości wykorzystania nauki w rozwiązywaniu ważnych problemów gospodarczych w skali kraju, przy ścisłej współpracy wyższej uczelni z przemysłem i jednostkami administracji państwowej. Jego badania doprowadziły do opracowania polskiej metody naukowej „Z-S”, co przyczyniło się do powstania i rozwoju metod górniczych służących ratowaniu zagrożonych staromiejskich dzielnic i obiektów zabytkowych. Prowadził nadzór autorski nad pracami ratunkowymi na terenie dzielnic staromiejskich w Jarosławiu i Sandomierzu, Kłodzku zagrożonych oddziaływaniem wielokondygnacyjnych wyrobisk podziemnych. Za uratowanie Sandomierza uzyskał miano „Wielkiego Ratowniczego Zabytkowych Miast”.

Pod jego kierunkiem w latach 1958–1975 sporządzono ok. 50 opracowań podstawowych, ok. 300 indywidualnych programów górniczych i ok. 1200 opinii. Wiele z tych prac wykonane zostało częściowo społecznie, jak np. wawelska „Smocza Jama” w Krakowie.

Odznaczenia i nagrody

Nagroda indywidualna III st. Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego

Źródła do biogramu

Książki

  • Mikoś T., Tajduś A., Szumiński A.: Fascynujący świat zabytków podziemnych i naziemnych : górnicy na ratunek najcenniejszych podziemi i miast : 80 lat badań i doświadczeń w zbiorach archiwalnych 100-letniej Katedry Geomechaniki, Budownictwa i Geotechniki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2019, s. 29-95, [foto]
  • Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 201-203, [foto]
  • Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 118
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 344-345
  • Wybrane zagadnienia z budownictwa podziemnego. [Kom. red. Karol Greń et al.]. Wrocław [etc.] 1988, s. 3-4, [foto] (Prace Komisji Górniczo-Geodezyjnej. Polska Akademia Nauk. Oddział w Krakowie. Górnictwo ; 26)
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 295, 630, 637 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

Artykuły

  • Czekajowski R., Jóżkiewicz S.: Górnicy z pomocą AGH ratują starówki zabytkowych miast : (część I) : Kłodzko. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1999, nr 73, s. 11-12
  • Czekajowski R., Jóżkiewicz S., Zabierowski J.: Wspomnienie o Profesorze Akademii Górniczo-Hutniczej Zbigniewie Strzeleckim : (1922-1988). Górnictwo : kwartalnik [wyd. AGH] 1988, R. 12, z. 1, s. 59-62, [foto]
  • Jaros J.: "Salamandra"- pamięci Kolegów Górników (4) : Strzelecki Zbigniew. Przegląd Górniczy 1989, T. 45, nr 11-12, s. 31
  • Jubileusz 35-lecia specjalistycznego Zespołu Naukowego AGH wdrażającego górniczą metodę "Z-S". Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 3, s. 12
  • Kuhnen A.: Zbigniew Strzelecki (23 VIII 1922-27 I 1988). Zeszyty Muzeum Ziemi Kłodzkiej 1990, nr 3, s. 167-170
  • Sulima Z.: Jubileusz Sandomierskiego Zespołu Szkół Budownictwa im. Prof. AGH Zbigniewa Strzeleckiego. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1998, nr 59, s. 13-14, [foto]
  • [Uroczystość nadania Zespołowi Szkół Budownictwa w Sandomierzu imienia prof. Zbigniewa Strzeleckiego]. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 10-11, s. 13

Inne