Wacław Bolesław Cybulski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 56: Linia 56:
 
Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. W r. 1925 uzyskał dyplom inżyniera chemika  i rozpoczął pracę w kopalni ,,Barbara” w Mikołowie. W l. 1930-1939 był zastępcą dyrektora tejże kopalni.
 
Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. W r. 1925 uzyskał dyplom inżyniera chemika  i rozpoczął pracę w kopalni ,,Barbara” w Mikołowie. W l. 1930-1939 był zastępcą dyrektora tejże kopalni.
  
Od r. 1931 wykładał bezpieczeństwo i higienę pracy na Akademii Górniczej.  W r. 1938 na AGH uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. Po klęsce wrześniowej opuścił kraj i powrócił do niego w r. 1946. Został dyrektorem kopalni ,,Barbara''. W 1948 r. powrócił na AG, gdzie ponownie wykładał bezpieczeństwo pracy. Był asystentem Katedry Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej (1930-1947) oraz wykładowcą Katedry Aerologii i Hydromechaniki Górniczej (1947-1948). Od 1952 związany z Politechniką Śląską w Gliwicach. Habilitował się na AGH w r. 1952. W r. 1954 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1970 profesorem zwyczajnym.
+
Od r. 1931 wykładał bezpieczeństwo i higienę pracy na Akademii Górniczej.  W r. 1938 na AGH uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. Po klęsce wrześniowej opuścił kraj i powrócił do niego w r. 1946. Został dyrektorem kopalni ,,Barbara". W 1948 r. powrócił na AG, gdzie ponownie wykładał bezpieczeństwo pracy. Był asystentem Katedry Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej (1930-1947) oraz wykładowcą Katedry Aerologii i Hydromechaniki Górniczej (1947-1948). Od 1952 związany z Politechniką Śląską w Gliwicach. Habilitował się na AGH w r. 1952. W 1954 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1970 profesorem zwyczajnym.
  
 
Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, stały członek Państwowej Rady Górnictwa, przewodniczący Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii Nauk
 
Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, stały członek Państwowej Rady Górnictwa, przewodniczący Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii Nauk
Linia 62: Linia 62:
 
== Nagrody i odznaczenia ==
 
== Nagrody i odznaczenia ==
  
[[Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta]], [[Złoty Krzyż Zasługii]], [[Order Sztandaru Pracy]] I i II klasy, [[Medal X-lecia Polski Ludowej]], [[Śląski Krzyż Powstańczy]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP]], nagroda państwowa II stopnia, zespołowe nagrody państwowe, tytuł „Zasłużonego Górnika PRL”, Złota Odznaka ''Zasłużonego Racjonalizatora Produkcji''
+
[[Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Order Sztandaru Pracy]] I i II klasy, [[Medal X-lecia Polski Ludowej]], [[Śląski Krzyż Powstańczy]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP]], nagroda państwowa II stopnia, zespołowe nagrody państwowe, tytuł „Zasłużonego Górnika PRL”, Złota Odznaka ''Zasłużonego Racjonalizatora Produkcji''
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==

Wersja z 14:18, 30 gru 2014

Wacław Bolesław Cybulski
Waclaw Cybulski.jpg
Nazwisko Cybulski
Imię / imiona Wacław Bolesław
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 6 października 1901
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 31 marca 1973
Miejsce śmierci Mikołów
Dyscyplina/specjalności bezpieczeństwo pracy w górnictwie
Wydział Wydział Górniczy


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasługi, Order Sztandaru Pracy, Medal X-lecia Polski Ludowej, Śląski Krzyż Powstańczy, Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP, nagroda państwowa II stopnia

Prof. zw. dr hab. inż. Wacław Bolesław Cybulski (1901–1973)

Specjalność: bezpieczeństwo pracy w górnictwie

Życiorys

Urodził się 6 października 1901 w Warszawie. Zmarł 31 marca 1973 w Mikołowie.

Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. W r. 1925 uzyskał dyplom inżyniera chemika i rozpoczął pracę w kopalni ,,Barbara” w Mikołowie. W l. 1930-1939 był zastępcą dyrektora tejże kopalni.

Od r. 1931 wykładał bezpieczeństwo i higienę pracy na Akademii Górniczej. W r. 1938 na AGH uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. Po klęsce wrześniowej opuścił kraj i powrócił do niego w r. 1946. Został dyrektorem kopalni ,,Barbara". W 1948 r. powrócił na AG, gdzie ponownie wykładał bezpieczeństwo pracy. Był asystentem Katedry Górnictwa i Przeróbki Mechanicznej (1930-1947) oraz wykładowcą Katedry Aerologii i Hydromechaniki Górniczej (1947-1948). Od 1952 związany z Politechniką Śląską w Gliwicach. Habilitował się na AGH w r. 1952. W 1954 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1970 profesorem zwyczajnym.

Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, stały członek Państwowej Rady Górnictwa, przewodniczący Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii Nauk

Nagrody i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasługi, Order Sztandaru Pracy I i II klasy, Medal X-lecia Polski Ludowej, Śląski Krzyż Powstańczy, Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP, nagroda państwowa II stopnia, zespołowe nagrody państwowe, tytuł „Zasłużonego Górnika PRL”, Złota Odznaka Zasłużonego Racjonalizatora Produkcji

Bibliografia

  • Biogramy uczonych polskich. T. 7. s. 38–41, portr.
  • BIP 1994 nr 5. s. 11
  • Uczeni Polscy XIX-XX stulecia. T.1. s. 296–298
  • Słownik polskich pionierów techniki. s. 44