Tadeusz Malkiewicz

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Malkiewicz
Tadeusz Malkiewicz.jpg
Nazwisko Malkiewicz
Imię / imiona Tadeusz
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia 1904
Data śmierci 1981
Dyscyplina/specjalności fizykochemia metali, analiza techniczna metali, pirometalurgia, struktura stali, stopy żelaza
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Metalurgicznego w latach 1966–72



Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski i Oficerski OOP, nagrody resortowe.
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Metalurgiczny19661972

Prof. zw. dr inż. Tadeusz Malkiewicz (1904–1981)

Specjalność: fizykochemia metali, analiza techniczna metali, pirometalurgia, struktura stali, stopy żelaza

Urodził się w Krakowie, zmarł tamże. Studia hutnicze w Akademii Górniczej (1922–27), studia uzupełniające w Politechnice w Charlottenburgu (1928–29). Docent metalografii AGH (1954).

W AGH początkowo asystent w Katedrze Metalurgii, wykładowca, docent, profesor i kierownik (1966–69) Katedry Metalografii i Obróbki Cieplnej, prof. nadzw. (1957), opiekun Katedry Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza (1963–66), prof. zw. (1965), kierownik Zakładu Metalografii i Obróbki Termicznej Instytutu Metalurgii (1969–75). Wykłady z obróbki cieplnej i metaloznawstwa stali specjalnych.

Pracownik Instytutu Metalurgii Żelaza w Gliwicach, kopalń „Pokój” i „Baildon”, przewodniczący Komisji Głównej Hutnictwa (1965–72). Był członkiem Verein Deutscher Eisenhuttenleute w Dusseldorfie (1929), Iron and Steel Institute i Societe Francaise de Metallurgie w Paryżu, czł. hon. Metals Society w Londynie, prezes PT Metaloznawczego.

Autor ok. 70 prac. Specjalizował się w fizykochemii metali, analizie technicznej metali, strukturze stali, pirometalurgii. Wyniki jego prac z zakresu analizy fazowej i obróbki cieplnej stali cytowane były przez najwybitniejszych metaloznawcow i metalurgów, m.in. w monografii „The Structure of Alloys of Iron” (1966), w wydawnictwach American Society of Metals i w „Metallurgical Reviews”. Współzałożył Stow. Hutników Polskich (1931), wprowadził do polskiego metaloznawstwa konwencjonalną i skanningową mikroskopię elektronową oraz mikroanalizę rentgenowską i jonową.

Członek koresp. PAN oraz polskich i zagranicznych stowarzyszeń naukowych. Doktor honoris causa Politechniki Poznańskiej (1978).

Źródło:

  • Biogramy uczonych polskich. T. 4. s. 202–205
  • Uczeni Polscy XIX-XX stulecia. T. 3. s. 39–41