Stefan Jan Czarnocki

Z Historia AGH
Wersja z dnia 23:06, 10 gru 2013 autorstwa SzymonSokol (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Stefan Jan Czarnocki | image = czarnoc.jpg | family-name = Czarnocki | given-name = Stefan | additional-name = Jan | honorific-pre...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Jan Czarnocki
Nazwisko Czarnocki
Imię / imiona Stefan
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 1878
Data śmierci 1947
Dyscyplina/specjalności geologia, badanie złóż kopalin użytecznych




FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19381939
DziekanWydział Geologiczno-Mierniczy19461947

Prof. zw. dr hab. inż. Stefan Jan Czarnocki (1878-1947)

Specjalność: geologia, badanie złóż kopalin użytecznych

Urodził się 5 (17) kwietnia 1878 r. w Gajlańcach (ziemia koweńska), zmarł 6 stycznia 1947 r. w Krakowie, tam też pochowany na cmentarzu Rakowickim. Studiował w Instytucie Technologicznym w Charkowie, a następnie od 1898 w Inst. Górniczym w Petersburgu. Dyplom inżyniera górniczego uzyskał w 1903 r. Już jako student razem z A. Michalskim obliczał zasoby Dąbrowskiego Zagłębia Węglowego (wyniki zostały m.in. wykorzystane do obliczania zasobów światowych złóż węgla). Po studiach pracował w Komitecie Geologicznym w Petersburgu, następnie jako profesor w Politechnice Północno-Kaukaskiej w Rostowie n. Donem. W 1922 r. przyjechał do Polski. Pracował w Państw. Inst. Geologicznym w Warszawie.

W 1938 r. objął po K. Bohdanowiczu kierowanie Kat. Geologii Stosowanej AG. Tutaj już wcześniej (1935 r.) habilitował się, następnie jako docent prowadził wykłady z geologii naftowej i geologii złóż naftowych. Od 1937 r. prowadził wykłady z geologii węgla, geologii nafty, bogactw kopalnych Polski. W 1938 r. mianowany prof. zwyczajnym. W okresie drugiej wojny światowej aresztowany z profesorami krakowskimi, więziony w Sachsenhausen. W 1945 r. został Dziekanem Wydz. Geologiczno-Mierniczego w AG, którym kierował aż do śmierci.

Opublikował prace nt. problemów stratygrafii karbonu, zagadnień geologii gospodarczej, występowania ropy naftowej na Kujawach i w Wielkopolsce.

Uczestniczył w pracach Polskiego Komitetu Energetycznego Stow. Inż. Górniczych i Hutniczych (był też prezesem tej organizacji), był prezesem Polskiego Tow. Geologicznego, przez wiele lat współpracował z wydawnictwem Przegląd Górniczo-Hutniczy.

Źródło:

  • Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 46
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Kraków 1965. S. 43-46
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Warszawa 2002. S. 42-44