Stefan Jan Czarnocki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Książki)
Linia 13: Linia 13:
 
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
 
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
 
|name=Stefan Jan Czarnocki
 
|name=Stefan Jan Czarnocki
|honorific-suffix=
 
|native_name=
 
|native_name_lang=
 
 
|image_size=14362
 
|image_size=14362
|alt=
 
|caption=
 
|resting_place=
 
|resting_place_coordinates=
 
|other_names=
 
|residence=
 
|citizenship=
 
|nationality=
 
|workplaces=
 
|alma_mater=
 
|thesis_title=
 
|thesis_url=
 
|thesis_year=
 
|doctoral_advisor=
 
|academic_advisors=
 
|doctoral_students=
 
|notable_students=
 
|known_for=
 
|varia=
 
|author_abbrev_bot=
 
|author_abbrev_zoo=
 
|influences=
 
|influenced=
 
|signature=
 
|signature_alt=
 
|website=
 
|footnotes=
 
|spouse=
 
|children=
 
 
}}
 
}}
 
{{Funkcja
 
{{Funkcja
Linia 67: Linia 35:
 
Urodził się 5 (17) kwietnia 1878 roku w Gajlańcach. Zmarł 6 stycznia 1947 roku w Krakowie. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.
 
Urodził się 5 (17) kwietnia 1878 roku w Gajlańcach. Zmarł 6 stycznia 1947 roku w Krakowie. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.
  
Studiował w Instytucie Technologicznym w Charkowie, a następnie w Instytucie Górniczym w Petersburgu, gdzie w 1903 roku uzyskał tytuł inżyniera górniczego. Habilitował się na Akademii Górniczej.
+
Studiował w Instytucie Technologicznym w Charkowie, a następnie w Instytucie Górniczym w Petersburgu, gdzie w 1903 roku uzyskał tytuł inżyniera górniczego. Habilitował się na Akademii Górniczej.....
  
 
Po studiach pracował w Komitecie Geologicznym w Petersburgu. Później zajmował się organizacją Wydziału Górniczego Politechniki Północno-Kaukaskiej. Był profesorem i dziekanem tegoż wydziału. W 1922 roku przyjechał do Warszawy, gdzie został zatrudniony w Państwowym Instytucie Geologicznym.  
 
Po studiach pracował w Komitecie Geologicznym w Petersburgu. Później zajmował się organizacją Wydziału Górniczego Politechniki Północno-Kaukaskiej. Był profesorem i dziekanem tegoż wydziału. W 1922 roku przyjechał do Warszawy, gdzie został zatrudniony w Państwowym Instytucie Geologicznym.  

Wersja z 12:52, 17 sty 2018

Stefan Jan Czarnocki
Stefan Czarnocki.jpg
Nazwisko Czarnocki
Imię / imiona Stefan Jan
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 5 (17 kwietnia) 1878
Miejsce urodzenia Gajlańce
Data śmierci 6 stycznia 1947
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności geologia, badanie złóż kopalin użytecznych
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Geologiczno Mierniczego AG (1945–1947)
Wydział Wydział Geologiczno-Mierniczy


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19381939
DziekanWydział Geologiczno-Mierniczy19461947


Prof. zw. dr hab. inż. Stefan Jan Czarnocki (1878–1947)

Dyscyplina/specjalności: geologia, badanie złóż kopalin użytecznych

Nota biograficzna

Urodził się 5 (17) kwietnia 1878 roku w Gajlańcach. Zmarł 6 stycznia 1947 roku w Krakowie. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

Studiował w Instytucie Technologicznym w Charkowie, a następnie w Instytucie Górniczym w Petersburgu, gdzie w 1903 roku uzyskał tytuł inżyniera górniczego. Habilitował się na Akademii Górniczej.....

Po studiach pracował w Komitecie Geologicznym w Petersburgu. Później zajmował się organizacją Wydziału Górniczego Politechniki Północno-Kaukaskiej. Był profesorem i dziekanem tegoż wydziału. W 1922 roku przyjechał do Warszawy, gdzie został zatrudniony w Państwowym Instytucie Geologicznym.

25 stycznia 1925 roku uzyskał veniam legendi Akademii Górniczej w Krakowie z zakresu geologii stosowanej. W lutym 1937 roku objął Katedrę Geologii Stosowanej na Wydziale Górniczym AG, od maja 1938 roku jako profesor zwyczajny, a w roku akademickim 1938/1939 prodziekan Wydziału Górniczego. 6 listopada 1939 roku aresztowany przez Niemców podczas Sonderaktion Krakau i trafił do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, skąd wyszedł w 1940 roku. Po powrocie do Krakowa uczestniczył w tajnym nauczaniu, przygotowując zarazem podręczniki akademickie. Po wojnie zorganizował i w latach 1945-1947 był dziekanem Wydziału Geologiczno-Mierniczego AG.

Członek Krakowskiego Towarzystwa Technicznego oraz Akademickiego Klubu Turystycznego

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal św. Stanisława 3. klasy

Źródła do biogramu

Książki

  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1930/31]. Kraków 1930, s. 17
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1931/32]. Kraków 1931, s. 19
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1932/33]. Kraków 1932, s. 26
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1933/34]. Kraków 1933, s. 26
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1935/36]. Kraków 1935, s. 27
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1937/38]. Kraków 1937, s. 28
  • [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1938/39]. Kraków 1938, s. 30
  • [Skład Osobowy AGH ... 1946/47]. Kraków 1946, s. 14
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Red. nacz. Z. Skoczyński. Warszawa 2002, s. 42–44
  • Słownik polskich pionierów techniki. Pod red. Bolesława Orłowskiego. Katowice 1986, s. 46
  • Wyrok na Uniwersytet Jagielloński 6 listopada 1939. Pod red. L. Hajdukiewicza. Kraków 1989, s. 277-278, [foto]
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 43-46, [foto] (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

Artykuły

  • Bolewski A.: Osiągnięcia Akademii Górniczej w Krakowie w okresie 1919-1939 : z kart historii. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 6-7, s. 5-8
  • Jaros J.: "Salamandra" - pamięci Kolegów Górników (3). Przegląd Górniczy 1988, T. 44, nr 11-12, s. 31
  • Kleczkowski A. S. : Geolodzy dla dobra Akademii Górniczo-Hutniczej (do 1949 roku Akademii Górniczej). Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 2001, nr 96, s. 6-9
  • Tomczyk M.: 75. rocznica "Sonderaktion Krakau". Biuletyn AGH 2014, nr 83, s. 8-9, [foto]