Stanisław Marian Knothe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Category:Uczeni” na „Category:Biogramy”)
m (zamienił w treści „Źródło:” na „== Bibliografia ==”)
Linia 62: Linia 62:
 
Autor ok.100 prac z zakresu przemieszczeń górotworu pod wpływem ekspoatacji podziemnej oraz aerologii.
 
Autor ok.100 prac z zakresu przemieszczeń górotworu pod wpływem ekspoatacji podziemnej oraz aerologii.
  
Źródło:
+
== Bibliografia ==
 
* Kto jest kim w Polsce. s. 302
 
* Kto jest kim w Polsce. s. 302
 
* BIP 1994 nr 5. s. 16
 
* BIP 1994 nr 5. s. 16

Wersja z 16:49, 25 sty 2016

Stanisław Marian Knothe
Stanislaw Knothe.jpg
Nazwisko Knothe
Imię / imiona Stanisław
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 1919
Miejsce urodzenia Sosnowiec


Dyscyplina/specjalności mechanika górotworu
Pełnione funkcje Dziekan Wydziału Górniczego w latach 1958–60, 1981–84, Zasłużony dla AGH
Wydział Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1994
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH za wybitne osiągnięcia w zakresie nauk technicznych, a zwłaszcza w zakresie przemieszczeń górotworu pod wpływem eksploatacji górniczej, ochrony terenów górniczych oraz w uznaniu zasług w rozwoju Wydziału Górniczego naszej Almae Matris
Odznaczenia i nagrody Krzyż Komandorski OOP, nagrody resortowe
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Górniczy19581960
DziekanWydział Górniczy19811984

Prof. zw. dr hab. inż. Stanisław Marian Knothe (1919–)

Specjalność: mechanika górotworu,

Urodził się w Sosnowcu. Ukończył studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej (1947), doktorat (1950), habilitacja (1954), prof. nadzw. (1958), prof. zw. (1975).

W Akademii pracował od 1947 roku, początkowo jako st. asystent, następnie adiunkt (1947–53), z-ca profesora, docent i profesor (1958–89). Kierownik Zakładu Aerologii Górniczej (1959–82), z-ca dyrektora Instytutu Górnictwa Podziemnego i Bezpieczeństwa Pracy (1975–80).

Pracował również w Zakładzie i Instytucie Mech. Górotworu PAN. Był redaktorem naczelnym „Archiwum Górnictwa” oraz „Z Problemów Górnictwa”, przewodniczącym Rady Naukowo-Technicznej ds. Górnictwa przy Ministrze Górnictwa i Energetyki. Główną dziedziną jego działalności naukowej są badania ruchów górotworu wywołane podziemną eksploatacją górniczą — jest autorem oryginalnej teorii tych ruchów, która od 40 lat jest stosowana w polskim górnictwie oraz w innych krajach świata. Drugim kierunkiem jego działalności jest aerologia.

Członek PAN i PAU oraz Międzynarodowego Biura Mechanizacji Górotworu, Międzynarodowego Towarzystwa Mech. Skał. Doktor Honoris Causa „Swojej” Alma Matris (1994).

Autor ok.100 prac z zakresu przemieszczeń górotworu pod wpływem ekspoatacji podziemnej oraz aerologii.

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce. s. 302
  • BIP 1994 nr 5. s. 16
  • Miesiąc w Krakowie 2008 nr 7–8. s. 50–52, portr.