Stanisław Chrzanowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 13: Linia 13:
 
| alt =  
 
| alt =  
 
| caption =  
 
| caption =  
| birth_date = 1899
+
| birth_date = 1899–1979
 
| birth_place =  
 
| birth_place =  
| death_date = 1979
+
| death_date =  
 
| death_place =  
 
| death_place =  
 
| resting_place =  
 
| resting_place =  
Linia 46: Linia 46:
 
| children =  
 
| children =  
 
}}
 
}}
Prof. zw. inż. '''Stanisław Chrzanowski''' (1899-1979)
+
Prof. zw. inż. '''Stanisław Chrzanowski''' (1899–1979)
  
 
Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna
 
Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna
  
Urodził się we Lwowie, gdzie ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki. Przed ukończeniem studiów w 1923 r. został asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.
+
Urodził się we Lwowie, gdzie ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki. Przed ukończeniem studiów w 1923 r. został asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.
  
Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).
+
Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).
  
Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na Wydziale Komunikacji AGH. Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych; opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.
+
Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na Wydziale Komunikacji AGH. Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych; opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.
  
Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.
+
Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.
  
Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych (SIMP, SEP, NOT).
+
Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych (SIMP, SEP, NOT).
  
 
Źródło:
 
Źródło:
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 30-31
+
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 30–31
  
  
 
{{DEFAULTSORT:Chrzanowski, Stanisław }}
 
{{DEFAULTSORT:Chrzanowski, Stanisław }}
 
[[Category:Uczony]]
 
[[Category:Uczony]]

Wersja z 17:20, 16 gru 2013

Stanisław Chrzanowski
Nazwisko Chrzanowski
Imię / imiona Stanisław
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 1899–1979


Dyscyplina/specjalności mechanizacja, gospodarka cieplna



Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Waleczny, Złoty Krzyż Zasługi, nagrody resortowe.

Prof. zw. inż. Stanisław Chrzanowski (1899–1979)

Specjalność: mechanizacja, gospodarka cieplna

Urodził się we Lwowie, gdzie ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki. Przed ukończeniem studiów w 1923 r. został asystentem Katedry Teorii Maszyn Cieplnych Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej.

Uczestniczył w badaniach gospodarki gazem ziemnym w Borysławiu, następnie pracował w Dąbrowie Górniczej, gdzie prowadził badania cieplne w przemyśle i kierował laboratorium badań węgla. Pracował w Fabryce Związków Azotowych w Mościcach koło Tarnowa. W czasie wojny został uwięziony i przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (do 1942 r.).

Od 1950 roku został powołany na stanowisko kontraktowego samodzielnego pracownika nauki i kierownika nowej Katedry Silników Parowych i Kotłów na Wydziale Komunikacji AGH. Pracę dydaktyczną prowadził na studiach dziennych, wieczorowych i zaocznych; opracowywał dla potrzeb studentów podręczniki, skrypty i pomoce dydaktyczne. Prowadził liczne badania gospodarki paliwowej i energetycznej w wielu zakładach przemysłowych.

Od 1953 roku związany z Politechniką Krakowską.

Członek wielu stowarzyszeń naukowych i technicznych (SIMP, SEP, NOT).

Źródło:

  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 30–31