Ryszard Czekajowski

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Czekajowski
Ryszard Czekajowski.jpg
Nazwisko Czekajowski
Imię / imiona Ryszard
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 1929
Miejsce urodzenia Zdołbunów
Data śmierci 2010
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności filozofia; górnictwo; pedagogika
Pełnione funkcje kierownik Zakładu Pedagogiki
Wydział Wydział Humanistyczny


Odznaczenia i nagrody Liczne odznaczenia państwowe (krajowe i zagraniczne) oraz resortowe, m.in. Złoty Krzyż Zasługi (1973), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1982), Krzyż Kawalerski OOP (1985), Krzyż Armii Krajowej (1989), Krzyż Partyzancki (1994), Srebrny Krzyż Zasługi dla ZHP z Mieczami (1994), Krzyż Oficerski OOP (1998), Patent i tytuł Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski (2001), Krzyż Komandorski OOP (2005), Odznakę „Za Tajne Nauczanie”, Odznakę „Burza” AK, Odznakę „Żołnierz Kresowy AK”, Złotą Odznakę ZNP, Złotą Odznakę „Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa, Złotą odznakę „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”, Złotą Odznakę „Za Zasługi dla Miasta Jarosławia”

Dr inż. Ryszard Czekajowski (1929–2010)

Specjalność: filozofia; górnictwo; pedagogika

Życiorys

Urodził się 21 maja 1929 roku w Zdołbunowie na Wołyniu. Zmarł 7 lipca 2010 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Absolwent Wydziału Filozoficzno-Historycznego UJ (1952), Wydziału Górniczego AGH (1953) oraz Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego (1959). Doktor nauk humanistycznych — UJ 1967. Patriota, kombatant, żołnierz Armii Krajowej pseudonim „Ryś”, uczestnik tajnego nauczania

Pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1969 na Akademii Górniczo-Hutniczej. Z jego inicjatywy i za poparciem prof. Anny Jankowskiej-Kłapkowskiej uchwałą Rady Instytutu Nauk Społecznych AGH został utworzony Zakład Pedagogiki, którego został kierownikiem. Członek interdyscyplinarnego Zespołu Naukowego AGH, zajmującego się ratowaniem zabytkowych obiektów na terenach dzielnic staromiejskich m.in. w Jarosławiu, Kłodzku, Krasnymstawie, Opatowie, Malborku, Bystrzycy Kłodzkiej, Krakowie. W 1994 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Komisji Nauk Pedagogicznych PAN od 1973.

Autor ponad 150 publikacji, w tym 10 książek.

Bibliografia

  • Biuletyn AGH : magazyn informacyjny Akademii Górniczo-Hutniczej 2010 nr 34. s. 42, portr.
  • Dziennik Polski 2010 nr 160 (12 VII 2010). s. A10 [nekr.]