Roman Zygmunt Rieger: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Źródło:” na „== Bibliografia ==”)
(Bibliografia)
Linia 73: Linia 73:
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Warszawa 2002. S. 133–137
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Warszawa 2002. S. 133–137
 
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919–1967. Kraków 1970. S. 626
 
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919–1967. Kraków 1970. S. 626
 +
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18
  
  

Wersja z 12:52, 21 kwi 2016

Roman Zygmunt Rieger
Roman Rieger.jpg
Nazwisko Rieger
Imię / imiona Roman
Tytuły / stanowiska Prof. dr inż.
Data urodzenia 22 listopada 1870
Miejsce urodzenia Lwów
Data śmierci 27 października 1947
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności maszyny górnicze, organizacja pracy
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Górnictwa Ogólnego AG (1945–47)
Wydział Wydział Górniczy
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1947
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH za wynalazek rynien wstrząsowych
Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Oficerski Orderu Polonia Restituta

Prof. dr inż. Roman Zygmunt Rieger (1870–1947)

Specjalność: maszyny górnicze, organizacja pracy

Nota biograficzna

Urodził się 22 listopada 1870 roku we Lwowie. Zmarł 27 października 1947 roku w Krakowie, tam też został pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

Studiował w Akademii Górniczej w Leoben, gdzie w 1895 roku uzyskał stopień inżyniera górniczego i hutniczego. Przed wojną pracował w przemyśle, był dyrektorem centralnego zarządu Witkowickich Kopalń. Był również „krajowym dyrektorem kopalń węgla z siedzibą w Krakowie”.

W 1926 roku został kierownikiem Katedry Organizację Przedsiębiorstw Przemysłowych w AG i wykładowcą w charakterze profesora kontraktowego, którą kierował do 1933 roku. W latach 1945–1947 kierował Katedrą Górnictwa Ogólnego jako profesor kontraktowy.

Był redaktorem i wydawcą pierwszego w Polsce „Kalendarza Górniczego” dla robotników. Wynalazł i opatentował urządzenie do transportu urobku — rynny potrząsalne. Było to pierwsze w górnictwie światowym urządzenie do mechanicznej odstawy urobku. Opublikował kilka rozpraw na temat naukowej organizacji pracy.

W maju 1947 roku Akademia Górnicza nadała mu tytuł doktora honoris causa "za wynalazek rynien wstrząsowych, które odegrały ogromną rolę w górnictwie całego świata'.

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Oficerski Orderu Polonia Restituta, Medal 10-lecia Odzyskania Niepodległości

Bibliografia

  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1965. S. 165–166, portr.
  • Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 177
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Warszawa 2002. S. 133–137
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919–1967. Kraków 1970. S. 626
  • Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 5, s. 18