Posąg Św. Barbary: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 13: Linia 13:
  
  
[[Plik:Obraz1.png|900px|center]]
+
[[Plik:Obraz1.png|900px|left]]
  
  
Linia 21: Linia 21:
  
  
[[Plik:Obraz3.png|900px|center]]
+
[[Plik:Obraz3.png|900px|left]]
  
  
  
 
[[Plik:Obraz4.png|900px|left]]
 
[[Plik:Obraz4.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz5.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz6.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz7.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz8.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz9.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz10.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz11.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz12.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz13.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz14.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz15.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz16.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz17.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz18.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz19.png|900px|left]]
 +
 +
 +
 +
[[Plik:Obraz20.png|900px|left]]

Wersja z 12:24, 24 sty 2020

„ „barbara” po łacinie znaczy cudzoziemka, mieszkanka z poza Grecji. Legenda głosi, że Św. Barbara, córka bogatego człowieka, potajemnie przyjęła chrześcijaństwo i złożyła ślub dozgonnej czystości. Było to za panowania cesarza Maksymiana Galeriusza (305-311) w czasie najkrwawszych prześladowań chrześcijan. Ojciec obawiając się o swój majątek, pozycję i życie głodził ją w wieży swego zamku, a gdy to zawiodło oddał pod sąd, a wyrok skazujący Barbarę na ścięcie sam wykonał. Prawdopodobnie ta nietypowa śmierć z ręki własnego ojca rozsławiła Jej cześć. Św. Barbara jest patronką ludzi narażonych na nagłą i niespodziewaną śmierć, jak: górnicy, hutnicy, marynarze, żołnierze, kamieniarze, więźniowie itp. Najwspanialszy kościół ma Św. Barbara w Czechosłowacji w miejscowości Kutna Hora, potężny gotyk z XIV wieku...”

Ks. Wincenty Zaleski SDB:”Święci na każdy dzień”.

Wyd. Salezjańskie, Łódź, 1982.


„...Patronami poszczególnych kopalń czy ośrodków górniczych byli różni święci: w Harcu - Św. Wolfgang i Andrzej, w Mansfeld - Św. Jerzy, w Salzburgu - Św. Rupert, w Czechach - Św. Mikołaj... Kult Św. Barbary w Polsce odnotowany został w pierwszej połowie XIV w. - w 1341 r. ufundowany został kościół szpitalny w Nysie. W literaturze staropolskiej (M. Rej) i w przysłowiach uwidacznia się Jej popularność, acz występuje tam ona, jako patronka ludzi „wodnych” (flisaków, przewoźników i marynarzy. Wg. Karola Mainka punktem wyjścia dla kultu Św. Barbary miało być istniejące od 1744 r. w Tarnowskich Górach bractwo Św. Barbary, patronki pomocnej w godzinę śmierci...Stąd przedostać się miał ten kult na poszczególne kopalnie...W drugiej połowie XVII wieku związek Św. Barbary z górnictwem był już dość szeroko rozpowszechniony.„

wg.: Józef Ligęza i Maria Żwirska: „ZARYS KULTURY GÓRNICZEJ”

Górny Śląsk, Zagłębie Dąbrowskie. Wyd. Śląsk, 1964.


Obraz1.png


Obraz2.png


Obraz3.png


Obraz4.png


Obraz5.png


Obraz6.png


Obraz7.png


Obraz8.png


Obraz9.png


Obraz10.png


Obraz11.png


Obraz12.png


Obraz13.png


Obraz14.png


Obraz15.png


Obraz16.png


Obraz17.png


Obraz18.png


Obraz19.png


Obraz20.png