Mikołaj Kowalewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 3: Linia 3:
 
|given-name=Mikołaj
 
|given-name=Mikołaj
 
|honorific-prefix=Prof. inż.
 
|honorific-prefix=Prof. inż.
|image=
 
 
|birth_date=17 listopada 1902
 
|birth_date=17 listopada 1902
 
|birth_place=Dąbrowica
 
|birth_place=Dąbrowica
Linia 50: Linia 49:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
Urodził się 17 listopada 1902 r. w Dąbrowicy k. Równego (Wyżyna Wołyńska). Zmarł 21 września 1990 r. Dyplom inżyniera mechanika Politechniki Warszawskiej otrzymał w 1929 r.
+
Urodził się 17 listopada 1902 roku w Dąbrowicy k. Równego (Wyżyna Wołyńska). Zmarł 21 września 1990 roku.
 +
 
 +
Dyplom inżyniera mechanika Politechniki Warszawskiej otrzymał w 1929 r.
  
 
Początkowo pracował w przemyśle, następnie w filii Mechanicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej na Śląsku. Po wojnie objął stanowisko dyrektora w Hucie Stalowa Wola, w 1948 r. został przeniesiony do Hajduckich Zakładów Hutniczych, rok później do Biprohutu.
 
Początkowo pracował w przemyśle, następnie w filii Mechanicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej na Śląsku. Po wojnie objął stanowisko dyrektora w Hucie Stalowa Wola, w 1948 r. został przeniesiony do Hajduckich Zakładów Hutniczych, rok później do Biprohutu.

Wersja z 13:21, 19 mar 2015

Mikołaj Kowalewski
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Kowalewski
Imię / imiona Mikołaj
Tytuły / stanowiska Prof. inż.
Data urodzenia 17 listopada 1902
Miejsce urodzenia Dąbrowica
Data śmierci 21 września 1990
Dyscyplina/specjalności metalurgia



Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Komandorski OOP

Prof. inż. Mikołaj Kowalewski (1902–1990)

Specjalność: metalurgia

Życiorys

Urodził się 17 listopada 1902 roku w Dąbrowicy k. Równego (Wyżyna Wołyńska). Zmarł 21 września 1990 roku.

Dyplom inżyniera mechanika Politechniki Warszawskiej otrzymał w 1929 r.

Początkowo pracował w przemyśle, następnie w filii Mechanicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej na Śląsku. Po wojnie objął stanowisko dyrektora w Hucie Stalowa Wola, w 1948 r. został przeniesiony do Hajduckich Zakładów Hutniczych, rok później do Biprohutu.

Był wykładowcą Politechniki Śląskiej, Politechniki Częstochowskiej, prowadził wykłady w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach oraz w filii AGH przy Hucie Warszawa, w której był także doradcą do 1977 r.

Opublikował ponad 60 artykułów w krajowych i zagranicznych czasopismach naukowo-technicznych. Pracował społecznie w SITPH oraz Komisji Historii i Ochrony Zabytków Hutnictwa.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski OOP, Krzyż Komandorski OOP


Źródło:

  • Wiadomości Hutnicze 1991 nr 9. s. 196–197