Michał Grażyński: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Specjalność:” na „Dyscyplina/specjalności:”)
(Bibliografia)
Linia 68: Linia 68:
 
==== Książki ====
 
==== Książki ====
  
* Encyklopedia popularna PWN. Wyd. 23 zm. i uzup. Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN 1993. s. 271
+
* Encyklopedia popularna PWN. Wyd. 23 zm. i uzup. Warszawa 1993, s. 271
* Nowa encyklopedia powszechna PWN. T. 2: D-H. Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN 1995. s. 609
+
* Nowa encyklopedia powszechna PWN. T.2: D-H. Warszawa 1995, s. 609
* Wielka encyklopedia PWN. [T.] 10: gazy cieplarniane - guna. Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN 2002. s. 408
+
* Wielka encyklopedia PWN. [T.] 10: gazy cieplarniane - guna. Warszawa 2002, s. 408
  
 
==== Artykuły ====
 
==== Artykuły ====
  
* Nadanie doktoratów honorowych przez Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. ''Przegląd Górniczo-Hutniczy'', 1938 t. 30 nr 1 s. 1-10, fot.
+
* Nadanie doktoratów honorowych przez Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. ''Przegląd Górniczo-Hutniczy'' 1938 t. 30 nr 1 s. 1-10, [foto]
 
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18
 
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18
  

Wersja z 09:28, 28 cze 2016

Michał Grażyński
Michal Grazynski.jpg
Nazwisko Grażyński
Imię / imiona Michał
Tytuły / stanowiska Dr
Data urodzenia 12 maja 1890
Miejsce urodzenia Gdów
Data śmierci 10 grudnia 1963
Miejsce śmierci Londyn
Dyscyplina/specjalności historia


Rok przyznania doktoratu h.c. AGH 1937
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH za zasługi na polu utrwalenia polskości na terenie Polskiego Zagłębia

Dr Michał Grażyński (1890–1963)

wojewoda śląski w latach 1929–1939, działacz polityczny i społeczny na Górnym Śląsku

Dyscyplina/specjalności: historia

Nota biograficzna

Urodził się 12 maja 1890 r. w Gdowie k. Myślenic. Zmarł 10 grudnia 1965 r. w Londynie.

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując doktoraty filozofii i prawa.

Podczas I wojny światowej organizator POW (Polska Organizacja Wojskowa) na Górnym Śląsku. Uczestnik II i III powstania śląskiego. W znacznym stopniu przyczynił się do wszechstronnego rozwoju Śląska. W działalności politycznej był przeciwnikiem separatyzmu dzielnicowego. Zwolennik Józefa Piłsudskiego, współorganizator Związku Naprawy Rzeczypospolitej, w 1928 r. współtwórca Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy; zwalczany przez Chrześcijańską Demokrację, Lewiatana i konserwatystów. We wrześniu 1939 r. mianowany ministrem propagandy w rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego.

W latach 1931–1939 był przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego, w latach 1946–1960 przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego poza Granicami.

Od października 1939 r. we Francji, od 1940 r. na emigracji w Wielkiej Brytanii.

Bibliografia

Książki

  • Encyklopedia popularna PWN. Wyd. 23 zm. i uzup. Warszawa 1993, s. 271
  • Nowa encyklopedia powszechna PWN. T.2: D-H. Warszawa 1995, s. 609
  • Wielka encyklopedia PWN. [T.] 10: gazy cieplarniane - guna. Warszawa 2002, s. 408

Artykuły

  • Nadanie doktoratów honorowych przez Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. Przegląd Górniczo-Hutniczy 1938 t. 30 nr 1 s. 1-10, [foto]
  • Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 5, s. 18

Inne

  • Na podstawie materiałów Muzeum Historii AGH