Marian Franciszek Warszyński: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
(Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Marian Franciszek Warszyński | image = warszyn.jpg | family-name = Warszyński | given-name = Marian | additional-name = Francisze...”)
 
Nie podano opisu zmian
Linia 13: Linia 13:
| alt =  
| alt =  
| caption =  
| caption =  
| birth_date = 1925
| birth_date = 1925–
| birth_place =  
| birth_place =  
| death_date =  
| death_date =  
Linia 23: Linia 23:
| citizenship =  
| citizenship =  
| nationality =  
| nationality =  
| fields = budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)
| fields = budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)
| workplaces =  
| workplaces =  
| alma_mater =  
| alma_mater =  
Linia 38: Linia 38:
| influences =  
| influences =  
| influenced =  
| influenced =  
| awards = Ministra Szkolnictwa Wyższego (1963, 1967, 1969, 1981, 1985, 1989, 1992); Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski OOP, Medal KEN, Złota Odznaka "Za zasługi dla m. Krakowa".
| awards = Ministra Szkolnictwa Wyższego (1963, 1967, 1969, 1981, 1985, 1989, 1992); Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski OOP, Medal KEN, Złota Odznaka „Za zasługi dla m. Krakowa”.
| signature =  
| signature =  
| signature_alt =  
| signature_alt =  
Linia 46: Linia 46:
| children =  
| children =  
}}
}}
Prof. dr hab. inż., em. '''Marian Franciszek Warszyński''' (1925-)
Prof. dr hab. inż., em. '''Marian Franciszek Warszyński''' (1925–)


Specjalność: budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)
Specjalność: budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)


Urodził się 18 lutego 1925 roku w Starachowicach. Absolwent AGH 1951, doktor 1962, doktor habilitowany 1968, profesor 1991.
Urodził się 18 lutego 1925 roku w Starachowicach. Absolwent AGH 1951, doktor 1962, doktor habilitowany 1968, profesor 1991.


Przebieg pracy zawodowej na AGH: kierownik Katedry Podstaw Konstrukcji Maszyn 1968-1969, dyrektor Instytutu Podstaw Budowy Maszyn 1969-1971, zastępca dyrektora Instytutu Podstaw Budowy Maszyn ds. naukowych 1971-1975 i ds. dydaktycznych 1975-1991, kierownik Zakładu Podstaw Konstrukcji i Badania Maszyn 1969-1994.
Przebieg pracy zawodowej na AGH: kierownik Katedry Podstaw Konstrukcji Maszyn 1968–1969, dyrektor Instytutu Podstaw Budowy Maszyn 1969–1971, zastępca dyrektora Instytutu Podstaw Budowy Maszyn ds. naukowych 1971–1975 i ds. dydaktycznych 1975–1991, kierownik Zakładu Podstaw Konstrukcji i Badania Maszyn 1969–1994.


Staże: Uniwerystet Techniczny w Budapeszcie, Węgry (1969), Uniwersytet Techniczny w Miszkolcu, Węgry (1971), Instytut Techn. w Leningradzie, ZSRR (1974), Uniwersytet Techniczny w Clausthal, RFN, (1988).
Staże: Uniwerystet Techniczny w Budapeszcie, Węgry (1969), Uniwersytet Techniczny w Miszkolcu, Węgry (1971), Instytut Techn. w Leningradzie, ZSRR (1974), Uniwersytet Techniczny w Clausthal, RFN, (1988).


Członek Zespołu Eksploatacji Maszyn PAN 1986-, komitetu naukowego Sympozjonów Podstaw Konstrukcji Maszyn, komitetu naukowego Konferencji "Metody i środki projektowania wspomaganego komputerowo", Komitetu Redakcyjnego przy PWN 1986-, KBN 1995-, Zespołu Dydaktyczno-Naukowego przy MNSWiT 1986-1989.
Członek Zespołu Eksploatacji Maszyn PAN 1986–, komitetu naukowego Sympozjonów Podstaw Konstrukcji Maszyn, komitetu naukowego Konferencji „Metody i środki projektowania wspomaganego komputerowo”, Komitetu Redakcyjnego przy PWN 1986–, KBN 1995–, Zespołu Dydaktyczno-Naukowego przy MNSWiT 1986–1989.


Badania: wytrzymałość zmęczeniowa elementów maszyn w powiązaniu z zagadnieniami niezawodności oraz problemy tarcia i zużycia, probabilistyka, współczynnik bezpieczeństwa.
Badania: wytrzymałość zmęczeniowa elementów maszyn w powiązaniu z zagadnieniami niezawodności oraz problemy tarcia i zużycia, probabilistyka, współczynnik bezpieczeństwa.


Działalność pozanaukowa: prace społeczne w organizacjach studenckich (ZAMP, ZSP), w ZNP (przewodniczący Rady Wydziałowej).
Działalność pozanaukowa: prace społeczne w organizacjach studenckich (ZAMP, ZSP), w ZNP (przewodniczący Rady Wydziałowej).


Autor około 130 prac, w tym 12 prac oryginalnych, 3 książek, 26 ekspertyz, 60 opracowań dla przemysłu oraz około 100 referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych. Autor wielu patentów patentów. Promotor prac doktorskich.
Autor około 130 prac, w tym 12 prac oryginalnych, 3 książek, 26 ekspertyz, 60 opracowań dla przemysłu oraz około 100 referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych. Autor wielu patentów patentów. Promotor prac doktorskich.


Źródło:
Źródło:
* Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S - Ż. Warszawa 2002. S. 591-592
* Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 591–592
* Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P - Ż. Warszawa 2003. S. 1075
* Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 1075
* Wielka księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 387, portr.
* Wielka księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 387, portr.




{{DEFAULTSORT:Warszyński, Marian Franciszek}}
{{DEFAULTSORT:Warszyński, Marian Franciszek}}
[[Category:Uczony]]
[[Category:Uczony]]

Wersja z 17:21, 16 gru 2013

Marian Franciszek Warszyński
Nazwisko Warszyński
Imię / imiona Marian
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż., em.
Data urodzenia 1925–


Dyscyplina/specjalności budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)



Odznaczenia i nagrody Ministra Szkolnictwa Wyższego (1963, 1967, 1969, 1981, 1985, 1989, 1992); Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski OOP, Medal KEN, Złota Odznaka „Za zasługi dla m. Krakowa”.

Prof. dr hab. inż., em. Marian Franciszek Warszyński (1925–)

Specjalność: budowa i eksploatacja maszyn (konstrukcja i niezawodność maszyn)

Urodził się 18 lutego 1925 roku w Starachowicach. Absolwent AGH 1951, doktor 1962, doktor habilitowany 1968, profesor 1991.

Przebieg pracy zawodowej na AGH: kierownik Katedry Podstaw Konstrukcji Maszyn 1968–1969, dyrektor Instytutu Podstaw Budowy Maszyn 1969–1971, zastępca dyrektora Instytutu Podstaw Budowy Maszyn ds. naukowych 1971–1975 i ds. dydaktycznych 1975–1991, kierownik Zakładu Podstaw Konstrukcji i Badania Maszyn 1969–1994.

Staże: Uniwerystet Techniczny w Budapeszcie, Węgry (1969), Uniwersytet Techniczny w Miszkolcu, Węgry (1971), Instytut Techn. w Leningradzie, ZSRR (1974), Uniwersytet Techniczny w Clausthal, RFN, (1988).

Członek Zespołu Eksploatacji Maszyn PAN 1986–, komitetu naukowego Sympozjonów Podstaw Konstrukcji Maszyn, komitetu naukowego Konferencji „Metody i środki projektowania wspomaganego komputerowo”, Komitetu Redakcyjnego przy PWN 1986–, KBN 1995–, Zespołu Dydaktyczno-Naukowego przy MNSWiT 1986–1989.

Badania: wytrzymałość zmęczeniowa elementów maszyn w powiązaniu z zagadnieniami niezawodności oraz problemy tarcia i zużycia, probabilistyka, współczynnik bezpieczeństwa.

Działalność pozanaukowa: prace społeczne w organizacjach studenckich (ZAMP, ZSP), w ZNP (przewodniczący Rady Wydziałowej).

Autor około 130 prac, w tym 12 prac oryginalnych, 3 książek, 26 ekspertyz, 60 opracowań dla przemysłu oraz około 100 referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych. Autor wielu patentów patentów. Promotor prac doktorskich.

Źródło:

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 591–592
  • Informator nauki polskiej 2003. T. 4B : Ludzie nauki P–Ż. Warszawa 2003. S. 1075
  • Wielka księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 387, portr.