Leopold Adamiakowski

Z Historia AGH
Wersja z dnia 12:20, 8 gru 2020 autorstwa HieronimSienski (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leopold Adamiakowski
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Adamiakowski
Imię / imiona Leopold
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 11 wrzesnia 1903
Miejsce urodzenia Stanisławów
Data śmierci 23 grudnia 1983
Dyscyplina/specjalności górnictwo, geologia
Wydział Wydział Górniczy



Dr inż. Leopold Adamiakowski (1903-1983)

Dyscyplina/specjalności:górnictwo, geologia

Nota biograficzna

Urodził się 11 września 1903 roku w Stanisławowie. Zmarł 23 grudnia 1983 roku. pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

15 sierpnia 1920 roku był ochotnikiem w Bitwie Warszawskiej.

Studiował na Oddziale Górniczym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. W 1922 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej, które ukończył w 1926 roku. Studiował również na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1925 roku pracował w OUG Kraków, OUG Drohobycz, w kopalniach ropy naftowej "California" i "Oklahoma" w Drohobyczu, w kopalni "Pionier" w Tustanowicach oraz w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie.

Członek Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - Komenda Placu Śródmieście-Południe i w randze podporucznika ps. "Okrza" uczestniczył w powstaniu warszawskim. Więzień obozu w Pruszkowie.

Pracował w Biurze Projektów Kamienia, Wapna i Surowców Mineralnych Przedsiębiorstwa Geologicznego Surowców Skalnych.

Od 1957 roku pracuje w AGH. Początkowo jako starszy asystent w Katedrze i Zakładzie Górnictwa Ogólnego Wydziału Górniczego. Wykładał również na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym. Od 1966 roku w Katedrze Górnictwa Rud i Soli, a od 1969 roku w Zakładzie Górnictwa Surowców Chemicznych Instytutu Górnictwa Podziemnego.

W 1965 roku na podstawie pracy "Metoda wyznaczania górniczo-technicznych kryteriów bilansowości złóż surowców ilastych ceramiki szlachetnej" uzyskał stopień doktora.

W 1972 roku przeszedł na emeryturę.

Autor 2 książek i 2 patentów.

Członek Komisji Zasobów Kopalin Centralnego Urzędu Geologii.

Członek zwyczajny Polskiego Towarzystwa Geologicznego i Stowarzyszenia Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Powstańców Warszawy, dyplom "Zasłużony dla Rozwoju AGH"

Bibliografia publikacji

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 107
  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979, s. 7
  • Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 100
  • [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 56, 58, 65, 108, 126
  • Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 67

Artykuły

Inne